Η Ουκρανία ενδέχεται να φτάσει σε «σημείο κατάρρευσης μέσα σε έξι μήνες» χωρίς σημαντική νέα βοήθεια, όπως συστήματα Patriot ή πυροβολικό Himars, γράφουν οι «Financial Times».
«Χωρίς υποστήριξη από τις ΗΠΑ, η Ευρώπη δεν είναι προετοιμασμένη σε επίπεδο στρατιωτικής ικανότητας να αναλάβει μόνη την άμυνα της Ουκρανίας», συμπληρώνει η «New York Post».
Στις 18/8/2025 καθημερινή εφημερίδα δημοσίευσε την ακόλουθη δήλωση του Γ.Γ. του ΑΚΕΛ Στέφανου Στεφάνου. «Συνεχίζουμε τον αγώνα για απελευθέρωση και επανένωση». Αμέσως μετά που παραθέτει τη δήλωση του Στέφανου Στεφάνου, η εφημερίδα τον κάλεσε να διαλέξει, γράφοντας επί λέξη: «Στέφανε επιτέλους διάλεξε. Ή τη μια ή την άλλη». Δηλαδή κατά την συγκεκριμένη προσέγγιση, την οποία δεν είναι μόνο η εφημερίδα που την ασπάζεται, αλλά και άλλοι, η «απελευθέρωση» αντιστρατεύεται την «επανένωση» και το αντίθετο. Ας εξετάσουμε αυτήν την άποψη, αφού σημειώσω ότι η συντριπτική πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου και του κυπριακού λαού, συμμερίζεται την άποψη την οποία εξέφρασε ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ.
Σ' ένα πικρό γεμάτο αντιφάσεις σε όλη τη Μεσόγειο καλοκαίρι, οπότε θεωρητικά τουλάχιστον τα ανοίγματα και τα ξωπετάγματα του κουρασμένου μυαλού του καθενός μας είναι ευκολότερα, έγινε αισθητή η απουσία δύο πραγμάτων. Της διαλεκτικής και της αναλυτικοσυνθετικής μεθόδων και τρόπων έκφρασης και σκέψης. Κι αν ειδικά στο πολιτικό διεθνές και εγχώριο γίγνεσθαι, η ιδεαλιστική χεγκελιανή διαλεκτική έχει προ πολλού αντικατασταθεί από μια κυνική επίδειξη ισχύος, κι έναν εκβαρβαρισμό ακόμα και της απλής συζήτησης, η υλιστική προσέγγιση των Μαρξ και Ενγκελς δυστυχώς δεν πρωταγωνιστεί στην κατανόηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των αντιθέτων.
