Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*
Ναι όντως! Ο κόσμος αλλάζει μετά τον φριχτό πόλεμο στην Ουκρανία. Το πιο ωμό τέλος των καπιταλιστικών ψευδαισθήσεων εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας και βαθιά μέσα στις τσέπες μας, με όρους αποτρόπαιου τηλεοπτικού φαρσοθρίλερ. Εκατομμύρια των εκατομμυρίων άνθρωποι, στην πλειονότητά τους Ουκρανοί, γυναικόπαιδα όμως κι απ΄ τη Ρωσία, κι απ΄ την Πολωνία, κι απ΄ την Ελλάδα, κι από τας Ευρώπας γενικώς όπως θα έλεγαν οι προπάπποι μας, σφραγίζονται, όσοι μένουν ζωντανοί, με το σημάδι του πόνου και της προσφυγιάς. Οι αφεντάδες του κόσμου τούτου, που ονομάζεται ειρωνικά και δυτικός και πολιτισμός, κι ας πιάνει απ΄ την Ιαπωνία ως τη Βενεζουέλα, κι από τη Λαπωνία ως τη Γη του Πυρός, μαθαίνουν μόλις στο πρώτο πέμπτο του εικοστού πρώτου αιώνα, με ταχύρρυθμα ιδιαίτερα πολιτικά μαθήματα, ποια είναι η φύση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, η βάση του καπιταλισμού στην ιμπεριαλιστική αποκρουστική του μορφή.