Τη βδομάδα που πέρασε, μάθαμε πολλά: Οτι η κυβέρνηση κάνει ήδη το επόμενο επικίνδυνο βήμα της συμμετοχής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο με την αποστολή τεθωρακισμένων στην Ουκρανία. Και ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ... δεν κοιμάται τα βράδια, γιατί τον «τρομάζει η επόμενη μέρα», επειδή δεν ξέρει τι θα παραλάβει, «διότι ο κ. Μητσοτάκης δεν αφήνει μονάχα χάος στα δημόσια οικονομικά και στην κοινωνική συνοχή της χώρας, αλλά αφήνει χάος και σε ό,τι αφορά τη διεθνή θέση της χώρας και τους μεγάλους γεωπολιτικούς κινδύνους που γεννά η στρατηγική του στην εξωτερική πολιτική, η οποία δεν έχει αρχή, μέση και τέλος».

Μια ανάγλυφη εικόνα των αντιθέσεων που αναπτύσσονται στο εσωτερικό της ευρωατλαντικής συμμαχία και ιδιαίτερα στην ΕΕ, στο έδαφος του ιμπεριαλιστικού πολέμου στην Ουκρανία και των οικονομικών συνεπειών του, δίνουν στις αναλύσεις τους διεθνή Μέσα Ενημέρωσης και «δεξαμενές σκέψης», που καταγράφουν με ανησυχία τις «αποχρώσεις», τις αντιφάσεις, ακόμα και τα συγκρουόμενα συμφέροντα στο ΝΑΤΟικό στρατόπεδο.

Οπως σημειώνει μία από τις μεγαλύτερες ευρωπαϊκές «δεξαμενές σκέψης», το Carnegie Endowment for International Peace, «η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει αναδείξει προϋπάρχουσες παγκόσμιες αντιθέσεις. Ο κόσμος ήταν διχασμένος πριν (σ.σ. την εισβολή) Από την αρχή (του πολέμου), μπορεί κάλλιστα να φανεί ότι αυτές οι διαιρέσεις έχουν οξυνθεί περαιτέρω»¹.