Γράφει: Δημήτρης Μηλάκας*

Ο πόλεμος στην Ουκρανία διέψευσε ένα καθοριστικό για τον τρόπο που είχε οργανωθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στερεότυπο: ο πόλεμος στην Ευρώπη (οι Βορειοευρωπαίοι τα Βαλκάνια με τα χίλια ζόρια τα αναγνωρίζουν ως ευρωπαϊκή περιφέρεια) αποκλείεται. Με δεδομένη αυτή τη διάψευση, ένα ακόμη στερεότυπο βρίσκεται ήδη υπό σοβαρή δοκιμασία: ελληνοτουρκικός πόλεμος αποκλείεται, καθώς πρόκειται για συμμάχους στο ΝΑΤΟ και σε κάθε περίπτωση σύμμαχοι και εταίροι θα σταματήσουν την Τουρκία αν αυτή τελικά επιτεθεί.

Το Ελισαίου Βαγενά*

Συμπληρώσαμε 100 μέρες πολέμου στην Ουκρανία και οι μάχες καλά κρατούν. Σ' αυτό το διάστημα χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν, άλλοι τραυματίστηκαν, εκατομμύρια αναγκάστηκαν να αφήσουν τις εστίες τους. Πολλοί είναι αυτοί που στα λόγια καταδικάζουν τον πόλεμο, την αιματοχυσία, αλλά στα ερωτήματα «για ποιο λόγο γίνεται αυτός ο πόλεμος» και «τι πρέπει να γίνει», δίνονται εντελώς διαφορετικές απαντήσεις (...)

Βεβαίως, κάθε πλευρά, που εμπλέκεται σε αυτήν τη σύγκρουση, προσπαθεί να «ντύσει» με τα δικά της προσχήματα τις επιδιώξεις της. Κάποια από αυτά τα προσχήματα αξιοποιούν και αληθινά γεγονότα, αλλά ο πόλεμος σαφώς δεν γίνεται γι' αυτά.