Με το …«στοιχείο» των ασυρμάτων που στις 14/11/1951 ανακαλύφθηκαν από την Ασφάλεια στη βίλα «Αύρα», αρχίζει στις 15 Φλεβάρη 1952 η δεύτερη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και ακόμα 28 κομμουνιστών, με την κατηγορία της «διενέργειας κατασκοπείας κατά των συμφερόντων του κράτους» (πρόκειται για το Μεταξικό νόμο 375/1936).

Ο λόγος που το αστικό κράτος «ξεπάγωσε» το νόμο 375/1936 «περί κατασκοπείας» και οδήγησε τον Μπελογιάννη και τους συντρόφους του σε δεύτερη δίκη ήταν πως η κατηγορία της κατασκοπείας ήταν πολύ δύσκολο έως αδύνατο να εμπέσει σε αμνηστία, σε αντίθεση με τις καταδίκες με τον 509, για τις οποίες διαφαινόταν ότι μπορούσε η ποινή του θανάτου να μετατραπεί σε ποινή ισόβιων δεσμών.

Από Ανδρέας Δενεζάκης*

Είκοσι έξι χρόνια συμπληρώθηκαν από εκείνη την Δευτέρα στις 15 Φλεβάρη 1999, τότε που η Κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, με τους υπουργούς  Εξωτερικών Θεόδωρο Πάγκαλο, Εσωτερικών Αλέκο Παπαδόπουλο, και Δημόσιας Τάξης Φίλιππο Πετσάλνικο, παρέδωσε στους διώκτες του, τον ηγέτη των Κούρδων, Αμπντουλάχ Οτσαλάν, από την Ελληνική Πρεσβεία στο Ναϊρόμπι της Κένυας, όπου τον έστειλε «για την ασφάλειά του», αφού  αρνήθηκε να του παραχωρήσει πολιτικό άσυλο.

Ηταν τότε που, όταν ο Οτσαλάν, σε μια τελευταία προσπάθεια, υποβάλλει στην Ελληνική Κυβέρνηση από την πρεσβεία της Ελλάδας στο Ναϊρόμπι, αίτημα χορήγησης Ασύλου, Παρασκευή 12 Φλεβάρη 1999, ο «μεγάλος τραγουδιστής», ο Θεόδωρος Πάγκαλος , εξαγριωμένος, απαντά: