Η Ευρωπαϊκή Ένωση φλερτάρει με την υποκρισία

Tονίζει ωστόσο ότι η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο θέμα είναι υποκριτική, καθώς παρατηρείται έλλειψη αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να την επιβάλει στην πράξη.

Παρατίθενται παραδείγματα 

Στο πλαίσιο αυτό, το δημοσίευμα παραθέτει δύο παραδείγματα. Το πρώτο είναι οι κακές συνθήκες στα ελληνικά hotspots, ιδίως σε αυτό της Μόρια Λέσβου, όπου σημειώθηκαν πρόσφατα τρεις θάνατοι. «Οι συνθήκες είναι τόσο κακές που πολλοί, μεταξύ των οποίων και πρόσφυγες από τη Συρία, έχουν προσφερθεί εθελοντικά να επιστρέψει στην Τουρκία από τα ελληνικά νησιά», σχολιάζει ο αρθρογράφος, σημειώνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση κατηγορεί την ελληνική κυβέρνηση, ενώ η ελληνική κυβέρνηση κατηγορεί τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη μη μετεγκατάσταση αιτούντων άσυλο και για το κλείσιμο των συνόρων κατά μήκος της βαλκανικής οδού. Το δεύτερο παράδειγμα είναι η ανέγερση φράχτη από την Ουγγαρία στα σύνορά της με τη Σερβία, επί του οποίου η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε ότι αποτελεί εθνικό ζήτημα.

Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει αλληλεγγύη

Η Ευρωπαϊκή Ένωση μιλά ασταμάτητα για αλληλεγγύη, σχολιάζει περαιτέρω ο αρθρογράφος, αλλά στην πραγματικότητα, αλληλεγγύη δεν υπάρχει, εκτός από τους ανώνυμους εθελοντές που δρουν επί του πεδίου. Μόνο 10.000 άτομα έχουν μεταφερθεί από την Ιταλία και την Ελλάδα προς άλλα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάση του προγράμματος μετεγκατάστασης, ενώ ο αρχικός σχεδιασμός αφορούσε 160.000. Πολλοί περισσότεροι έχουν αποκλειστεί εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σχεδόν 11.000 επιστροφές εντός του περασμένου έτους, αριθμός τέσσερις φορές αυξημένος σε σύγκριση με το 2015. Τόσο η Επιτροπή όσο και τα κράτη μέλη φαίνεται επίσης να αντιτίθενται στην έκδοση θεωρήσεων για ανθρωπιστικούς λόγους.

Αποτελεί ντροπή

Η Γερμανία ξεχωρίζει ως εξαίρεση αφού καλωσόρισε περίπου ένα εκατομμύριο πρόσφυγες το 2015, αλλά το γεγονός ότι τα πλουσιότερα έθνη του κόσμου είναι απρόθυμα να φροντίσουν κατάλληλα τους χιλιάδες πρόσφυγες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στην Ελλάδα και στα νησιά αποτελεί ντροπή. Το έργο έχει σε μεγάλο βαθμό ανατεθεί σε εθελοντές, ΜΚΟ και διεθνείς οργανισμούς βοήθειας.

Με τα λαϊκιστικά κόμματα να κερδίζουν έδαφος στην Ολλανδία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, ο αντι-μεταναστευτικός λόγος τείνει να γίνει επικρατούσα τάση. Στο πλαίσιο αυτό, ο Γερμανός χώρων εκτός Ευρώπης όπου θα γίνεται ο έλεγχος των αιτούντων άσυλο πριν την άφιξή τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το σχέδιο είναι να κατ’ ουσία να μετατεθεί το πρόβλημα στην Λιβύη. Οι εργασίες είναι ήδη σε εξέλιξη και σε άλλες αφρικανικές χώρες, καθώς και στο Αφγανιστάν. Πρόκειται για το «αόρατο τείχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης», αναφέρει ο αρθρογράφος.

Παγίδες θανάτου

Η Catherine Woollard, Γενική Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες και τους Εξόριστους (ECRE), εκφράζει ωστόσο αμφιβολίες σχετικά με το σχέδιο. «Με την υποστήριξη της ακτοφυλακής της Λιβύης, η Ευρώπη θέλει να απαλλαγεί από την υποχρέωσή της να παρέχει προστασία. Αλλά τι είδους προστασία θα παρέχεται στους επιστραφέντες στο λιβυκό έδαφος;» - διερωτάται, καθώς σύμφωνα και με γερμανικά κυβερνητικά έγγραφα που διέρρευσαν, τα κέντρα κράτησης στη Λιβύη είναι παγίδες θανάτου.

Η Μάλτα, η οποία ασκεί την εκ περιτροπής προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αναφέρει ότι η συμφωνία που υπεγράφη πέρυσι μεταξύ της Τουρκίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούσε να αποτελέσει βάση για τη συνεργασία με τη Λιβύη. Αλλά στη Λιβύη δεν υπάρχει λειτουργική κυβέρνηση και η χώρα σε μεγάλο βαθμό διοικείται από πολέμαρχους.

Το δημοσίευμα καταλήγει αναφέροντας ότι κι από την άλλη πλευρά της Μεσογείου, η Ιταλία αντιμετωπίζει την κριτική διεθνών ΜΚΟ, όπως η Διεθνής Αμνηστία, η οποία ανέδειξε πέρυσι τεκμηριωμένες περιπτώσεις βασανιστηρίων από την ιταλική αστυνομία στην προσπάθειά της να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της Επιτροπής για λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων από όλους τους αιτούντες άσυλο