Γράφει: Λιάνα Κανέλλη*

Δεν είναι ο Πισσαρίδης το πρόβλημα. Μ' όλο το σεβασμό, που δεν τρέφω για τα Νόμπελ Οικονομίας γενικώς. Είναι κυριολεκτικά πίσσα και πούπουλα όσα μεθοδεύονται, προτείνονται, νομοθετούνται και εφαρμόζονται εναντίον των εργαζομένων. Σε όλες μάλιστα τις καπιταλιστικές χώρες, είτε σατράπικες, είτε της αντιπροσωπευτικής αστικοδημοκρατίας, είτε ακόμη και σε κολοσσούς σαν την Κίνα, που πλασάρουν έναν μεταμοντέρνο «καπιταλιστικό κομμουνισμό». Η έλλειψη ομοιομορφίας των μέτρων στο Μεγάλο Πόλεμο κατά του Κορονοϊού δεν είναι ούτε άλλοθι ούτε απάντηση στις περισσότερο ή λιγότερο εύπεπτες θεωρίες συνωμοσίας. Είναι απλώς οι διαφορετικές ρίζες, ιστορικές και κοινωνικές, και το εποικοδόμημα ανάπτυξης των οικονομιών τους.

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

Γράφει ο Νικολό Μακιαβέλι στον «Ηγεμόνα» του:

«Δεν έχει μικρή σημασία για έναν ηγεμόνα η εκλογή των υπουργών του: Αυτοί είναι καλοί ή όχι, ανάλογα με τη σύνεση του ηγεμόνα. Και η πρώτη υπόθεση που μπορεί να κάνει κάποιος για το μυαλό ενός άρχοντα, είναι να δει τους ανθρώπους που έχει γύρω του. Και όταν είναι ικανοί (…), μπορεί πάντοτε να έχει τη φήμη του συνετού γιατί ήξερε να αναγνωρίσει τους ικανούς (…). Αλλά, όταν είναι αλλιώτικοι, δεν μπορεί να σχηματίσει κανείς ευνοϊκή κρίση γι’ αυτόν, γιατί το πρώτο λάθος που κάνει, το κάνει σ’ αυτή την εκλογή». 

Γνωστά πράγματα, από το 1500 μΧ και εντεύθεν.

• Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης Μακρόν για την καθολική “ασφάλεια”

Γράφει: Μαρίνα Λαβράνου*

Η κατάθεση και η υπερψήφιση στη γαλλική Βουλή του νομοσχεδίου για την «καθολική ασφάλεια», υπό τον προκλητικό τίτλο «Ενισχύοντας τις δημοκρατικές αρχές», πυροδότησε μαζικές αντιδράσεις και διαδηλώσεις στη Γαλλία, και μάλιστα σε συνθήκες lockdown. Μια ματιά σε βασικές προβλέψεις του νομοσχεδίου αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο την πραγματική στόχευση: Την ένταση της καταστολής, αφενός μέσα από την ενίσχυση της κρατικής κατασταλτικής λειτουργίας και αφετέρου μέσω της περιστολής ελευθεριών και δικαιωμάτων, της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης.

• Γεννήθηκε σαν σήμερα πριν 200 χρόνια

Φρίντριχ Ένγκελς (28 Νοεμβρίου 1820 – 5 Αυγούστου 1895), μια κορυφαία μορφή του εργατικού, επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος. Μαζί με τον Καρλ Μαρξ θεμελίωσαν τον επιστημονικό κομμουνισμό, έγραψαν κι έδρασαν για την κοινωνική απελευθέρωση του ανθρώπου από τα καπιταλιστικά δεσμά. Ο Ένγκελς και ο Μαρξ έδωσαν θεωρητική μάχη ενάντια στην ιδεαλιστική φιλοσοφία, τεκμηριώνοντας την υλιστική διαλεκτική. Ο Ένγκελς δεν ήταν μόνο μια από τις σημαντικότερες μορφές του πνεύματος, ήταν κι επαναστάτης στην πράξη, αφού πήρε μέρος σε πολλές επαναστατικές εξεγέρσεις, όπως στη Γερμανία και στη Γαλλία.