«Ένας άνθρωπος στους τρεις» βρίσκεται σε κατάσταση επισιτιστικής ανασφάλειας στο Αφγανιστάν, εξαιτίας των συνδυασμένων επιπτώσεων του πολέμου και των συνεπειών της κλιματικής απορρύθμισης, σύμφωνα με την αντιπρόσωπο του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος στο Αφγανιστάν, Μέρι-Έλεν Μακγκρόαρτι.

Σε τηλεφωνική συνομιλία της με το Γαλλικό Πρακτορείο από την Καμπούλ, η αξιωματούχος εξήγησε πως θέλει να παραμείνει στη χώρα και να συνεχίσει όσο περισσότερο είναι δυνατόν τη δράση του Παγκόσμιου Επισιτιστικού Προγράμματος για τη στήριξη των πληθυσμών που έχουν καταστεί περισσότερο ευάλωτοι από τη νικηφόρα εξέγερση των Ταλιμπάν και τις μετακινήσεις πληθυσμών που αυτή έχει προκαλέσει.

• «Ανησυχίες» Δυτικών αξιωματούχων για τις ευκαιρίες που δημιουργούνται για Κίνα, Ρωσία και Τουρκία

Τον εντεινόμενο ανταγωνισμό για το ποια ιμπεριαλιστική δύναμη θα μπορέσει να «κερδίσει πόντους» στο Αφγανιστάν και στην ευρύτερη περιοχή, μετά την αποχώρηση των αμερικανοΝΑΤΟικών στρατιωτικών δυνάμεων από τη χώρα και την ανακατάληψη της εξουσίας από τη σκοταδιστική οργάνωση των Ταλιμπάν, αποτυπώνουν όλο και πιο ανοιχτά οι παρεμβάσεις όλων των εμπλεκόμενων πλευρών και οι αναλύσεις των αστικών επιτελείων.

Σε ένα τέτοιο φόντο εξελίσσονται οι διεργασίες για την κυβέρνηση που θα σχηματίσουν οι Ταλιμπάν, οι διάφορες επαφές τους στην Καμπούλ, στο Κατάρ και αλλού, με αξιωματούχους ισχυρών καπιταλιστικών κρατών, αλλά και «αντιπολιτευόμενες» κινήσεις παραγόντων κυρίως στην επαρχία Παντσίρ, που έχει παραμείνει έξω από τον έλεγχο των Ταλιμπάν.

"...όποιος ηλιθιοδώς φαντασιώνεται ότι διαθέτει την επάρκεια επιχειρημάτων να πείσει όσους αρνούνται να εμβολιαστούν, είτε γιατί φοβούνται να μην χάσουν το «Ελλάνιο» γονίδιο τους, είτε γιατί φοβούνται το «πειραματικής υφής» εμβόλιο, δεν κατανοεί ότι στον πυρήνα της στάσης τους βρίσκεται η συνάρτηση δύο παραμέτρων...''

Γράφει: Κώστας Λουλουδάκης (Ιουλιανός)

Στο τοπίο των καιρών μας η παρανοϊκή σκέψη έγινε κοινός τόπος. Πνευματικά υπανάπτυκτοι άνθρωποι, μετέωροι αισθητικά και ηθικά, ύποπτοι πολιτικά βλέπουν γύρω τους δαιμονικές «νεοταξίτικες» συνωμοσίες και γιγαντιαίες μηχανορραφίες αριστερών και εθνομηδενιστών , οι οποίες ενεργούν μυστικά και διαθέτουν ως κινητήρια δύναμη το «μπόλιασμα» κατά του Covid19, το οποίο με σχεδόν υπερφυσική ισχύ έχει σκοπό την αλλοίωση του ελληνικού dna (ως είναι γνωστό οι Έλληνες γιοί του Διός έχουν στο γονιδίωμά τους το «Ελλάνιο» γονίδιο «Ε») ώστε να διαρραγεί η αδιαμφισβήτητη καταγωγική συνέχεια με τους εξ’ αίματος αρχαίους προγόνους μας αλλά και να καταστραφεί με το «αντίχριστο σφράγισμα» μέσω του εμβολίου η ορθόδοξη πίστη.

• Λόρκα: «Δεν υπάρχει αληθινός ποιητής που να μην είναι επαναστάτης»

«Είμαι επαναστάτης, γιατί δεν υπάρχει αληθινός ποιητής που να μην είναι επαναστάτης»,

(Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα)

Τα ξημερώματα της 19ης Αυγούστου του 1936, ήρθε το τέλος για τον κορυφαίο ποιητή, ζωγράφο, δραματουργό και θεατρικό σκηνοθέτη, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Εκτελέστηκε στο Βίθναρ της Ισπανίας από φασίστες παραστρατιωτικούς οπαδούς του Φράνκο που έθαψαν τη σορό του, μαζί με άλλα τρία άτομα που εκτέλεσαν εκείνη την αυγή σε ομαδικό τάφο.

Ο Λόρκα γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1898 στην Ανδαλουσία.Σχετικά γρήγορα εγκατέλειψε τις σπουδές του στη νομική για να ασχοληθεί με τη λογοτεχνία, τη μουσική και τη ζωγραφική. Το 1919, εγκαταστάθηκε στη Φοιτητική Κατοικία του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, που τότε λειτουργούσε ως ανοιχτό πανεπιστήμιο, πολιτιστικό κέντρο. Εκεί συνάντησε τον Σαλβαδόρ Νταλί, τον σκηνοθέτη Λουίς Μπουνιουέλ, τον ποιητή Ραφαέλ Αλμπέρτι και τον Χιμένεθ. Την ίδια περίοδο συνέθεσε τα πρώτα του ποιήματα που κυκλοφόρησαν το 1921, με τίτλο «Βιβλίο Ποιημάτων». Λίγο νωρίτερα, το 1918, είχε δημοσιεύσει το έργο «Εντυπώσεις & Τοπία περιδιαβαίνοντας την Καστίλη».

Το 1922, συνεργάστηκε με τον συνθέτη Μανουέλ ντε Φάγια στο Φεστιβάλ Λαϊκής Μουσικής, στη Γρανάδα. Στις παραδόσεις της λαϊκής και τσιγγάνικης μουσικής, πίστευε πως βρίσκει τη βάση των ποιητικών και πνευματικών του ενορμήσεων. Δημιούργημα του, εκείνη την εποχή, ήταν το «Ποίημα Του Κάντε Χόντο», λαϊκό τραγούδι της Ανδαλουσίας, που τραγουδιέται από τσιγγάνους με συνοδεία κιθάρας και λίγο αργότερα, το 1924, ξεκίνησε να γράφει το «Ρομανθέρο Χιτάνο», έργο που ολοκλήρωσε τελικά το 1927, σύνθεση 18 ποιημάτων με σταθερή στιχουργική μορφή, έκφραση μιας από τις αρχαιότερες μορφές ισπανικής ποίησης. Την ίδια περίοδο συνέθεσε και την «Ωδή Στον Σαλβαντόρ Νταλί» ενώ παράλληλα έγραψε το θεατρικό έργο «Μαριάνα Πινέδα», που πρωτοπαρουσιάστηκε στη Βαρκελώνη, την ίδια χρονιά, σε σκηνογραφία Νταλί, σημειώνοντας επιτυχία.

Τα έτη 1929-1930, αναζήτησε νέες πηγές έμπνευσης και ταξίδεψε στις ΗΠΑ και στην Κούβα. Οι εμπειρίες του στις Ηνωμένες Πολιτείες αξιοποιήθηκαν στο ποίημα «Ένας Ποιητής Στη Νέα Υόρκη». Επέστρεψε στην Ισπανία το 1931 και συνέθεσε το «Ντιβάνι Της Ταμαρίτ», ενώ παράλληλα δούλεψε και πάνω σε έργα για το κουκλοθέατρο. Εκεί έδειξε ξεκάθαρα πως επέλεγε ως κύρια ενασχόλησή του, τη συγγραφή θεατρικών και τα τρία τελευταία χρόνια της ζωής του ολοκλήρωσε τις κορυφαίες του δημιουργίες: Το Σπίτι Της Μπερνάρντα Άλμπα, Ματωμένος Γάμος, Γέρμα, Θρήνος Για Τον Ιγνάθιο Σάντσεθ Μεχίας, τραγωδίες με θέμα τη κοινωνική καταπίεση κι έκδηλο το ανθρώπινο στοιχείο.

Με την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας, οργάνωσε μία θεατρική ομάδα υπό την ονομασία La Barroca, η οποία με τη βοήθεια του Υπουργείου Παιδείας, έδωσε παραστάσεις κλασσικών έργων σε χώρους εργατών κι αγροτικές περιοχές. Το 1936 υποδέχθηκε τον Αλμπέρτι, καθώς επέστρεψε από τη Μόσχα. Συνέταξε μια διακήρυξη συγγραφέων κατά του φασισμού και ξεκίνησε να γράφει μια σειρά θεατρικών σκηνών με μορφή επιθεώρησης, ωστόσο τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, ξέσπασε ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος.

O Λόρκα απαγγέλλει το ποίημα του «Το τραγούδι του καβαλάρη»- Κόρδοβα

Federico García Lorca Canción de jinete - "Horsemans song" Poem animation Spanish

***

«Κόρδοβα»

ΚΟΡΝΤΟΒΑ- ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ

Στίχοι: Φ.Γ.Λόρκα (απόδοση Λευτέρη Παπαδόπουλου), Μουσική: Γιάννης Γλέζος, Τραγούδι: Γιάννης Πουλόπουλος

Αναδημοσίευση από Ημεροδρόμο