• Νέοι επικίνδυνοι σχεδιασμοί της λυκοσυμμαχίας και ενδοκαπιταλιστικές αντιθέσεις για τις σχέσεις με ΗΠΑ - ΝΑΤΟ και Κίνα

Η συζήτηση των 27 ηγετών της ΕΕ στη Σύνοδο Κορυφής στη Σλοβενία για τη «στρατηγική αυτονομία» της λυκοσυμμαχίας, τόσο με την παραπέρα στρατιωτική ενίσχυσή της όσο και με την «αυτονομία» της σε στρατηγικούς τομείς του παγκόσμιου καπιταλιστικού ανταγωνισμού, και η σχετική έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου για τις σχέσεις ΕΕ - ΗΠΑ επανέφεραν στο προσκήνιο τις αντιθέσεις μέσα στην ίδια την ΕΕ και συνολικότερα στον ευρωατλαντικό άξονα, τη διάσταση συμφερόντων, τον ανταγωνισμό «όλων με όλους». Παράλληλα, επιβεβαιώθηκε πόσο επικίνδυνοι είναι για τους λαούς οι σχεδιασμοί μέσα από τους οποίους η ΕΕ επιδιώκει να αναβαθμίσει τη θέση της στους εντεινόμενους διεθνείς ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

Γράφει: Νίκος Μπογιόπουλος*

«Ώρα έντεκα π.μ. – Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΦΤΕΡΟΥΓΙΖΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ – Οι Γερμανοί εκκενώνουν οριστικά την πρωτεύουσα – Ο γερμανός διοικητής και όλο το στρατηγείο του Λυκαβηττού ανεχώρησαν – Η Αθήνα κηρύχτηκε ανοχύρωτη.

Πριν φύγουν και οι τελευταίοι Ούννοι ο λαός ξεχύθηκε με σημαίες και ζητωκραυγές στους δρόμους. Απ’ το Πανεπιστήμιο, απ’ τις Τράπεζες, απ’ όλα τα κέντρα οι τηλεβόες του ΕΛΑΣ σαλπίζουν το χαρμόσυνο μήνυμα. Οι συνοικίες σε παραλήρημα ενθουσιασμού ετοιμάζονται για το μεγάλο γιορτασμό. Στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη αντιπροσωπείες του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ κατέθεσαν στεφάνι. Έξαλλος από τον ενθουσιασμό ο συγκεντρωμένος κατά χιλιάδες λαός ζητωκραύγαζε. Δακρύζοντας οι πολίτες αγκάλιαζε ο ένας τον άλλο (…). Η γερμανική σημαία κατέβηκε απ’ την Ακρόπολη και τα τελευταία γερμανικά τμήματα έφυγαν το πρωί απ’ την Αθήνα» (Ριζοσπάστης, 12/10/1944).

Ήταν σαν σήμερα, 12 Οκτώβρη 1944, πριν από 77 χρόνια, μέρα Πέμπτη, όταν το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ απελευθέρωναν την Αθήνα από την μπότα του ναζί κατακτητή.

• Διαδικτυακή εκδήλωση από την ΚΟ Κεντρικής Ευρώπης του ΚΚΕ

Την προ-περασμένη Κυριακή, 3 Οκτώβρη, συμπληρώθηκαν 31 χρόνια από την «επανένωση» της Γερμανίας, δηλαδή από την καπιταλιστική παλινόρθωση στη Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία (DDR) και την επανασύσταση ενιαίου καπιταλιστικού γερμανικού κράτους.

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες, πέρα από τις κυβερνητικές φιέστες και «δοξολογίες» στη «δημοκρατία» και την «ελευθερία» της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, ο γερμανικός Τύπος ασχολείται με την ανισομετρία μεταξύ ανατολικών και δυτικών κρατιδίων, τη διαφορά του βιοτικού επιπέδου, τον «κοινωνικό αποκλεισμό», όλες τις βαθιές συνέπειες της ανατροπής του σοσιαλισμού που τρεις δεκαετίες μετά είναι ακόμη αισθητές. Απασχολεί ιδιαίτερα και το φαινόμενο της λεγόμενης «Ostalgie» (λογοπαίγνιο από τις λέξεις «Ανατολή» και «νοσταλγία» στα Γερμανικά), το γεγονός δηλαδή ότι παρά τη θηριώδη καπιταλιστική προπαγάνδα και διαστρέβλωση, ένα πολύ μεγάλο μέρος των Ανατολικογερμανών θυμάται τα «πολλά θετικά», κατακτήσεις που είχε την περίοδο της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και τις έχασε μετά την αντεπανάσταση.

Γράφει: Θύμιος Καλαμούκης*

Ηθική βλάβη είναι να πραγματοποιείς ή να συμμετέχεις σε γιορτές μίσους, με ομοειδή απολιθώματα και μουχλιασμένες ιδέες.

Ηθική βλάβη είναι να νιώθεις άνετα που νίκησες σε έναν εμφύλιο πόλεμο με την βοήθεια των συνεργατών των ναζί, των γερμανοτσολιάδων, των δολοφόνων ταγματασφαλιτών.

Ηθική βλάβη είναι να καμαρώνεις που στάλθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα αντάρτες και όχι δωσίλογοι.