Πρόληψη εδώ και τώρα!

Άρα ένα de facto, αν όχι αδιέξοδο, ένα πάγωμα. Ένα μπλοκάρισμα, όπως το αποκάλεσε το ΑΚΕΛ. Παρ’ όλα αυτά προχωρήσαν και καθόρισαν τη Γενεύη 2, στόχος τον οποίο προφανώς έβλεπαν με διαφορετικό μάτι ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή πλευρά. Κυρίως, όμως, είναι ξεκάθαρο αυτή τη στιγμή ότι τον έβλεπε διαφορετικά η Τουρκία.

Αποδείκτηκε στην πράξη ότι η Τουρκία, που τάχατες καιγόταν να προχωρήσουν άμεσα και αποφασιστικά οι συνομιλίες, με την πρώτη αφορμή που δόθηκε προκάλεσε κρίση στις συνομιλίες και πιθανώς αδιέξοδο. Αυτή η εξέλιξη οδήγησε με τη σειρά της σε μια ομόθυμη στήριξη του χειρισμού στον όποιο προέβηκε ο κ. Ακκιντζί από τα κόμματα στην τουρκοκυπριακή κοινότητα και σ΄ ένα πόλεμο ανάμεσα στα κόμματα στην ελληνοκυπριακή κοινότητα.

Για μια ακόμα φορά οι συζητήσεις αναλώνονται στην ουσία του Κυπριακού και μόνο και στο ποια είναι ή όχι η ορθή τακτική, η οποία θα έπρεπε να ακολουθηθεί όλα αυτά τα χρόνια ή τουλάχιστον τα πιο πρόσφατα.

Ας γίνεται και αυτή η συζήτηση. Και πρέπει να γίνεται. Αυτή τη στιγμή, όμως, προέχει να εξευρεθεί απάντηση στο ποιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα και πώς υλοποιείται.

Πρέπει άμεσα να σχεδιαστούν και υλοποιηθούν μέτρα αντιμετώπισης των τουρκικών κινήσεων και προπαγάνδας διεθνώς. Ήδη η Τουρκία άρχισε να παρουσιάζει την κρίση στις συνομιλίες με τον τρόπο που τη συμφέρει. Δημιουργεί εντυπώσεις και στρώνει το χαλί για τα επόμενα της βήματα, πάντα στα πλαίσια του σχεδιασμού που προϋπήρχε της τελευταία κίνησης Ακκιντζί στις συνομιλίες. Γιατί κάθε άλλο παρά αυθόρμητη αντίδραση ήταν η κίνηση Ακκιντζί στις συνομιλίες.

Προσχεδιασμένη ενέργεια ήταν στην λογική της αναζήτησης αφορμής -η οποία δόθηκε- για να προκληθεί η κρίση, η οποία προκλήθηκε. Και η ελληνοκυπριακή πλευρά -και κύρια η κυβέρνηση σε συνεργασία με την Ελλάδα- θα πρέπει να κινηθεί για να αντιμετωπίσει τα βήματα που ήδη κάνει η Τουρκία, εκμεταλλευόμενη το τι έχει συμβεί.

Πέραν της κυβέρνησης, κινήσεις και πρωτοβουλίες να αναληφθούν και από τη Βουλή, τα κόμματα και άλλα οργανωμένα σύνολα. Ήδη ορισμένα οργανωμένα σύνολα προβαίνουν σε κινήσεις. Η κατεύθυνση αυτών των πρωτοβουλιών πρέπει να είναι προς δύο δρόμους.  Ο ένας είναι προς την πλευρά των Τουρκοκυπρίων, που ήδη έχει κινηθεί το ΑΚΕΛ. Ο άλλος είναι προς τα έξω και δη προς τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεν πρέπει να αφεθεί η Τουρκία να περάσει το ψευδές μήνυμα ότι η κρίση στις συνομιλίες οφείλεται στην στροφή δήθεν των Ελληνοκυπρίων προς την Ενωση. Γιατί φοβάμαι ότι αυτό θα προωθήσει προς τα έξω. Και μάλιστα σε μια στιγμή που στην Ουάσιγκτων έχουμε μεταβατική περίοδο και ακόμα δεν γνωρίζουμε ποιοι θα χειριστούν το Κυπριακό και πως.

Επιβάλλεται άμεση σύγκλιση της πολιτικής ηγεσίας, η οποία να ασχοληθεί με το θέμα. Αν περιοριστούμε και πάλιν μόνο στην εσωτερική αντιπαράθεση, το αποτέλεσμα για μας θα είναι αρνητικό. Επιβάλλεται άμεση αντίδραση. Επιβάλλεται άμεση κίνηση αποκάλυψης της ουσιαστικής απροθυμίας της Τουρκίας να προχωρήσει επί της ουσίας.

Είναι η ώρα να γίνουν αυτές οι κινήσεις προς τα έξω και προς τα μέσα, παράλληλα με τη συνέχιση της έκφρασης της θέλησης μας για λύση και συνομιλίες προς την κατεύθυνση της λύσης. Είναι η ώρα να ασχοληθούμε σοβαρά με το πώς αντιμετωπίζουμε την κρίση στις συνομιλίες, όχι απλά και μόνο σαν ένα μεμονωμένο επεισόδιο. Είναι η ώρα, θα το επαναλάβω για πολλοστή φορά, να ετοιμαστούμε να αντιμετωπίσουμε όλα τα πιθανά ενδεχόμενα την επόμενη του δημοψηφίσματος στην Τουρκία. Και το ενδεχόμενο να κάνει θετικά βήματα η Τουρκία, και το ενδεχόμενο να είναι αρνητικότατη και το ενδεχόμενο να κωλυσιεργεί απλά.

Φτάνει εκ των υστέρων θεραπεία. Πρόληψη εδώ και τώρα!