Αβεβαιότητα και ανασφάλεια διατρέχουν τον πλανήτη

Στη φλεγόμενη Μέση Ανατολή πέραν από την ασύλληπτη κόλαση που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι, αβεβαιότητα και αιματοκύλισμα επικρατεί και στη Συρία. Το νέο αιματοβαμμένο καθεστώς του ισλαμοφασίστα αρχιδολοφόνου Τζιολιάνι, συνεχίζει να δολοφονεί Σύριους πολίτες. Αλεβίτες, Δρούζους, Χριστιανούς Ορθόδοξους, Σιϊτες κ.ο.κ υπό την προστασία της Άγκυρας και του Ερτογάν και, δυστυχώς, με την ανοχή της Δύσης. Της Δύσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και της διαφάνειας!! Αυτόν τον αιμοσταγή εκτελεστή ανθρώπων έχει σπεύσει να αναγνωρίσει δυστυχώς ο Δυτικός Κόσμος.

Στην ίδια περιοχή στο θέμα των Κούρδων οδεύει σε περίεργες ατραπούς. Στη Συρία οι Κούρδοι στηρίζουν τους Δρούζους και τους Χριστιανούς και βρίσκονται σε μια επισφαλή συνθήκη αμοιβαίας ανοχής με το καθεστώς της Δαμασκού. Αυτή η κατάσταση είναι πολύ εύθραυστη. Στη Τουρκία η συμφωνία Άγκυρας - Οτσιαλάν για κατάθεση των όπλων για την ώρα παραμένει συμβολική. Το μέλλον της θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες. Μέχρι στιγμής το κύριο αναπάντητο ερώτημα, είναι το τι κερδίζουν οι Κούρδοι από αυτήν τη συμφωνία. Ως την ώρα δεν φαίνεται να παίρνουν κανένα αντάλλαγμα.

Ο πόλεμος Ισραήλ - Ιράν έφερε εκ νέου στην επιφάνεια τον κίνδυνο ενός γενικευμένου πολέμου με απρόβλεπτες συνέπειες για την περιοχή συμπεριλαμβανομένης και της πατρίδας μας. Το αποτέλεσμα του δεν έλυσε κανένα από τα ζητούμενα κατά τρόπο αποτελεσματικό και οριστικό. Ο κίνδυνος ενός νέου γύρου σύγκρουσης είναι υπαρκτός και ορατός. Ο πόλεμος δεν άλλαξε δραματικά ούτε τα πολιτικά ισοζύγια δυνάμεων εντός του Ιράν ούτε και εντός του Ισραήλ.

Στην Ουκρανία ο πόλεμος συνεχίζεται αμείωτος με τη Ρωσία, σχετικά αργά, να προελαύνει σταθερά και να προσθέτει εδάφη. Οι ΗΠΑ κατόρθωσαν να φορτώσουν τελικά όλο το κόστος του πολέμου στην Ε.Ε. Την ίδια ώρα έκαναν την εμφάνιση τους, για πρώτη φορά, μαζικές διαδηλώσεις κατά του καθεστώτος Ζελένσκυ.

Εντός της Ε.Ε. συνεχίζεται η άνοδος της πολιτικής παρουσίας ακραίων δυνάμεων. Η οικονομία βρίσκεται σε δύσκολη θέση και αναμένεται να εισέλθει σε πολύ δυσκολότερη. Ο λόγος τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια που θα ξοδευτούν στα πλαίσια του προγράμματος επανεξοπλισμού, υπο την ονομασία «Ασφάλεια» και των εξόδων που φόρτωσε ο Τραμπ στην Ε.Ε. Έξοδα που αφορούν τόσον τον πόλεμο στην Ουκρανία, όσον και το ποσοστό του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος, το οποίο καταβάλουν τα κράτη μέλη της Ένωσης, ως συνεισφορά στα Ταμεία του ΝΑΤΟ.

Η συμφωνία Εμπορικών Δασμών μεταξύ Ουάσιγκτον και Βρυξελλών, έχει προκαλέσει σοβαρές αντιδράσεις εντός της Ε.Ε. με τη Γαλλία να ονομάζει την υπογραφή της μαύρη μέρα. Οι πλείστοι θεωρούν ότι είναι ετεροβαρής υπέρ των ΗΠΑ. Το μεταναστευτικό παραμένει άλυτο και οι διαφωνίες εντός των κόλπων της Ε.Ε. αυξάνονται και πληθύνονται. Έχουν φτάσει μάλιστα στο σημείο, να απειλεί η Ουγγαρία, ακόμα και με αποχώρηση!

Τα στρατηγικά ενδιαφέροντα εντός της Ένωσης διαφέρουν σε πολύ μεγάλο βαθμό. Οι ηγέτιδες χώρες Γερμανία και Γαλλία πολεμούν ώστε να κρατήσουν τον έλεγχο της Ε.Ε. αλλά την ίδια ώρα κυριολεκτικά μάχονται να σώσουν την Εθνική τους οικονομία και να αντιμετωπίσουν την επέλαση της ακροδεξιάς. Η μεν Γαλλία προχωρεί σε αναγνώριση του Παλαιστινιακού Κράτους προκαλώντας σοβαρούς τριγμούς εντός Ε.Ε. αλλά ακόμη ισχυρότερους εντός Δύσης ευρύτερα. Η Γερμανία των δύο Παγκοσμίων Πολέμων επανεξοπλίζεται, τη στιγμή μάλιστα που είναι πολύ πιθανό να καταστεί η ακροδεξιά νέος ένοικος της Καγκελαρίας. Μάλιστα αποφάσισε και την πρώτη άκρως συμβολική κίνηση, της εγκατάστασης τεθωρακισμένης μεραρχίας στην Λιθουανία.

Οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου αγωνιούν για την κατάσταση των Εθνικών τους οικονομιών και την επέλαση των μεταναστών, ενώ οι χώρες της Βαλτικής, η Πολωνία και η Φινλανδία βυθίζονται στη Ρωσοφοβία και τον αντιρωσισμό και βρίσκουν απέναντι τους Ουγγαρία και Σλοβακία. Κύπρος και Ελλάδα πέραν από το μεταναστευτικό και τα οικονομικά προβλήματα έχουν να αντιμετωπίσουν τον τουρκικό επεκτατισμό. Μέχρι στιγμής δυστυχώς ανεπιτυχώς. Δίνουν αυτή τη μάχη χωρίς την καθοριστική στήριξη των ευρωπαίων εταίρων τους και άλλων στρατηγικών τους συμμάχων.

Στην πατρίδα μας, Κύπρο, στο μεν Κυπριακό έγιναν βήματα αλλά όχι επί της ουσίας, στη δε οικονομία εκεί που άρχισε να δημιουργείται μια σταθερότητα, ήλθε και μας βρήκε η φονική τραγωδία, της μεγάλης πυρκαγιάς στην Ορεινή Λεμεσό. Μιας πυρκαγιάς που από τη μια ανέδειξε την απίστευτη κλιματική αλλαγή που έχει επισυμβεί, εξού και το φαινόμενο των ανεξέλεγκτων μεγα-πυρκαγιών είναι παγκόσμιο και από την άλλη τις διαχρονικές αδυναμίες του Κράτους αλλά και αδυναμίες αποτελεσματικής αντιμετώπισης σε έκαστη περίπτωση. Την ίδια ώρα, από αφορμή αυτό το τραγικό συμβάν, έχει καταδειχθεί και η ασύλληπτη τοξικότητα και αντιπαλότητα που επικρατεί στην κυπριακή πραγματικότητα και οι τάσεις εξόντωσης αυτού που οποιοσδήποτε θεωρεί αντίπαλο ή υπεύθυνο για κάτι. Η πρόσφατη πυρκαγιά όμως ανέδειξε και τεράστια αποθέματα κοινωνικής αλληλεγγύης πάνω στα οποία θα πρέπει να οικοδομήσει η Πολιτεία για το μέλλον.

Σίγουρα υπάρχουν αρκετά κακώς κείμενα, τα οποία χρειάζεται να διορθωθούν και να αλλάξουν. Είτε αυτές οι αλλαγές αφορούσαν το προχθές, το χθες, το σήμερα ή το αύριο είναι κάτι το οποίο πάντοτε θα έπρεπε και πρέπει να αντικρίζεται κάτω από το ίδιο πρίσμα. Η ανάγκη να διορθώνονται όσα πρέπει να διορθωθούν, να αλλάζουν όσα πρέπει να αλλάξουν, να αποδίδονται οι ευθύνες εκεί και όπου εντοπισθούν, χωρίς ποτέ να ξεχνούμε ότι η μισή μας πατρίδα ακόμα βρίσκεται υπο κατοχή. Το τελευταίο, δεν αναφέρεται ως άλλοθι για κανέναν απολύτως, αλλά ως υπαρκτό δεδομένο που πρέπει να ήταν και να είναι πάντα υπόψιν όλων.