Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ*
Οταν μαλώνουν τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια. Σε συνθήκες καπιταλισμού, κακά τα ψέματα, κανείς μα κανείς δεν μπορεί να βάλει στη θέση των βουβαλιών τους λαούς, κι εκεί που είναι τα βατράχια τους κακόμοιρους τους πλούσιους και τις επενδύσεις τους. Αυτό όμως που μπορεί να συμβεί στους άγριους πολεμικούς καιρούς μας, είναι να αλλάξουν θέση τα πελάγη και οι θάλασσες! Γιατί αν σήμερα κάποιος αναρωτηθεί, και δη στα Αγγλικά, πού βρίσκονται η Υδρα, οι Σπέτσες και τα Ψαρά, θα πάρει απάντηση πως δεν είναι στο Αιγαίο, αλλά κάπου εκεί στην Ερυθρά, αντικαθιστώντας τα νησιά με φρεγάτες, σε έναν πολιτισμό που επιμένει σε επίπεδο βουβαλιών δεκαετίες τώρα ότι όταν τα βατράχια μιλάνε για χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγο, δεν μιλάνε για την Κύπρο, αλλά για το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο, και μάλιστα «σταθερό», στην Ανατολική Μεσόγειο. Κανονικά θα πρεπε να βάζω εδώ εισαγωγικά σ' όλα τα ονόματα νησιών και καραβιών στην προσπάθεια να τα διαχωρίσω, αλλά προφανώς εδώ απευθύνομαι σ' ένα κοινό που δεν έχει οπωσδήποτε φορέσει γυαλιά αλγορίθμου.
