Ο «ιδρώτας» δεκαετιών δουλειάς και ο πλούτος που παράγεται από τους λαούς της Ευρώπης τίθενται στην υπηρεσία της ευρωπαϊκής πολεμικής βιομηχανίας και συνολικότερα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου με τα όπλα.
Αρχές του 14ου αιώνα. Ενα είδος παιχνιδιού με μπάλα παιζόταν από νεαρούς άνδρες της νότιας Αγγλίας. Ομάδες ανδρών με χέρια και πόδια τρέχουν πίσω από μια μπάλα, πρόχειρα φτιαγμένη από δέρμα γουρουνιού, προσπαθώντας να την βγάλουν από τον χώρο τους και να την πάνε στο χώρο των αντιπάλων. Το ποδόσφαιρο έκανε τα πρώτα του βήματα, κατακτώντας τις καρδιές των νεαρών και προκαλώντας τη μήνη των αρχόντων και των λοιπών «νοικοκυραίων».
Στις 13 Απρίλη 1314 (άλλες πηγές αναφέρουν την 13η Φλεβάρη) – ο βασιλιάς της Αγγλίας, έτσι κι αλλιώς ένας αντιδημοφιλής ηγεμόνας, προχωράει στην πρώτη απαγόρευση διεξαγωγής αγώνων ποδοσφαίρου κηρύσσοντας παράνομη τη διεξαγωγή αγώνων με μπάλα στους δρόμους και τις γειτονιές του Λονδίνου.
Αχ αυτός ο ελληνισμός. Αρχίζει και ξεμακραίνει απ' τον πολιτισμό και τα έργα του, με τρόπο βασανιστικό, και ενίοτε ανεπαίσθητο και πάντα αναίσχυντο. Εχοντας χάσει και αφήσει στις ψηφιακές μηχανές τη λογική μας ικανότητα μετά την ανάλυση να συνθέτουμε κιόλας πληροφορίες και τη γνώση με την πραγματικότητα, επιταχύνουμε μια πολιτική και κοινωνική φθορά. Στην εποχή της θεοποίησης της εικόνας, ακόμα κι όταν είναι ανίερη και φρικώδης, χρειάζεται πολύ νοητική δουλειά για να πας απ' τον βορρά στον νότο. Εκεί πάνω στο Γεντί Κουλέ, τώρα, ανοίχτηκαν τάφοι δολοφονημένων κομμουνιστών, και δεν ξέρω ποιο τεχνολογικά εξελιγμένο DNA θα μπορούσε να αποδώσει τα κόκαλα σ' όσους ακόμα τους θυμούνται, τους σέβονται, και τους αγαπούν. Σημασία έχει ότι ξεθάφτηκαν, κι είναι αδύνατο να ξεχαστούν. Εκεί κάτω στην Αμμόχωστο, σ' ένα γυμνάσιο, τα παιδιά αγόρια και κορίτσια φωτογραφίζονται χαιρετώντας ναζιστικά με την δασκάλα συναινούσα και παρούσα. Πρότυπο Μασκ. Για αυτό εδώ το νότιο θα πουν πως είναι αστείο. Για το άλλο το βόρειο πως είναι παλιακό.
«Ακολουθώντας την τάση που παρουσιάζεται διεθνώς στα αστικά κράτη, η κυβέρνηση προωθεί νομοσχέδιο για αναθεώρηση της νομοθεσίας που διέπει τη διεξαγωγή διαδηλώσεων στην Κύπρο. Το νομοσχέδιο που παρουσιάζεται με το πρόσχημα του "εκσυγχρονισμού της νομοθεσίας" και την ανάγκη να "μπει τάξη" στην ταλαιπωρία που προκαλείται από διαδηλώσεις, είναι σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα των μέτρων της κρατικής καταστολής και του αυταρχισμού, σε μια περίοδο που η εργατική και λαϊκή αγανάκτηση είναι καζάνι που βράζει, εξαιτίας των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στην περιοχή, της ακρίβειας, της φτώχειας και της επίθεσης του κεφαλαίου στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα».
