Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1933, στις 9 το πρωί, άρχισε στο IV Ποινικό Δικαστήριο του Ράιχ στη Λειψία η δίκη για τον εμπρησμό του Ράιχσταγκ (γερμανικό Κοινοβούλιο), που είχε γίνει στις 27 Φεβρουαρίου του ιδίου έτους. Στο εδώλιο του κατηγορουμένου βρισκόταν ο Γκεόργκι Δημητρώφ, ηγετικό στέλεχος του Βουλγαρικού Κομμουνιστικού Κόμματος και της Κομμουνιστικής Διεθνούς, οι Βούλγαροι κομμουνιστές Μπλάγκοϊ Ποπόφ και Βασίλι Τάνεφ και ο αρχηγός της κοινοβουλευτικής ομάδας του Γερμανικού Κομμουνιστικού Κόμματος στο Ράιχσταγκ Ερνστ Τόργκλερ.

Η στροφή στην πολεμική οικονομία επιβεβαιώνεται μέσα από μια ακόμη αντίφαση, από το σύνολο των αντιφάσεων που γεννά ο καπιταλισμός, κι αυτή δεν είναι άλλη από το γεγονός πως οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις ΝΑΤΟ και ΕΕ επενδύουν σε τεχνολογίες της Υγείας, προκειμένου να τις ενσωματώσουν στην πολεμική θανατομηχανή τους.

• Αναγνώριση παλαιστινιακού κράτους από αστικές κυβερνήσεις

Ατέλειωτο είναι το ποτάμι του αίματος και της προσφυγιάς που συνεχίζει να πνίγει τον παλαιστινιακό λαό, καθώς η πολεμική μηχανή του κράτους – δολοφόνου του Ισραήλ εντείνει τις εγκληματικές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας. Με την συνεχιζόμενη στήριξη από τους ευρωατλαντικούς του συμμάχους, το κράτος – δολοφόνος συνεχίζει το δολοφονικό του έργο με βομβαρδισμούς από ξηρά, θάλασσα και αέρα που αφήνουν πίσω τους νεκρούς αμάχους, καταστροφή και απόγνωση.

Η τεράστια αντίσταση των Ελλήνων εργαζομένων και εργατικών συνδικάτων απέναντι στο νομοσχέδιο που προωθείται από την ελληνική κυβέρνηση με το οποίο επιδιώκεται να ενσωματωθούν “παρεκκλίσεις” της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2003/88 για την οργάνωση του χρόνου εργασίας που επιτρέπουν έως και 78 ώρες εργασίας τη βδομάδα, δηλαδή 13ωρη δουλειά σε 5ήμερη ή 6ήμερη βδομάδα, μας θυμίζει το μέγεθος της οπισθοχώρηση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος στη δική μας χώρα, το οποίο αδυνατεί να αντιπαρατεθεί με μαχητικότητα απέναντι στην καλά σχεδιασμένη επίθεση της καπιταλιστικής εξουσίας.