Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Έφυγε, λοιπόν, ο παλιός χρόνος... Και τι χρόνος, δηλαδή: Σκέτη καταστροφή! Κι ήλθε ο νέος με τα... δώρα και τις ευχές! Αν, δηλαδή, το έμπα του νέου χρόνου είναι συνώνυμο με δώρα και ευχές... Για τα παιδιά, μοπρεί. Κι αυτό όχι για όλα τα παιδιά του κόσμου. Ούτε καν για όλα τα παιδιά της Κύπρου... Κι όμως, εμείς -οι μεγάλοι, δηλαδή- επιμένουμε: Χαρούμενος κι Ευτυχισμένος να ’ναι ο Νέος Χρόνος! Με περισσή Υγεία κι όλα τα καλά που μπορούμε να σκεφτούμε και να ευχηθούμε...

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Βρισκόμενοι στο παρά κάτι ώρες της μετάβασης από το 2020 -με τα όσα κακά της πανδημίας αλλά και της διαχείρησής της από του κατά χώρες κρατούντες και ασκούντες την εξουσία- στο 2021, πέρα από τις ευχές των ημερών θέλω να μοιραστώ με τους αναγνώστες της ιστοσελίδας -και όχι μόνο- τα τεκταινόμενα γύρω από την σύσταση Ιδρύματος περί λαογραφίας και αγροτικής ζωής που φέρει το όνομα του Χρίστου Κουρτελλάρη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στα ενενήντα εννέα του χρόνια του Αύγουστο το 2018. Ένα Ίδρυμα το οποίο οδηγεί σε ένα αναγκαίο επανα-αυτοπροσδιορισμό. Σε σχέση με τον γράφοντα και υπογράφοντνα της στήλη, αλλά και αυτή τούτη την ιστοσελίδα «ekypros-news.com.cy».

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Δεν είμαι εξ αυτών που πιστεύει ότι οι Τουρκοκύπριοι θα μιλούν επί παντός θέματος όπως οι Ελληνοκύπριοι. Ούτε  βέβαια πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί αι το αντίθετο. Είμαι, ωστόσο, εξ αυτών που -ταξικά συνειδητοποιημένος ο ίδιος και ταγμένος στην πλευρά της εργατικής τάξης και τη ιδεολογίας της- αναμένω ότι οι Αριστεροί  Ε/κ και Τ/κ σε θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης και δίκαιου θα μιλούν την ίδια γλώσσα. Με κάποιες παραλλαγές, βέβαια, ανάλογα με τις τοπικές ιδιομορφίες, αλλά επί της ουσίας θα μιλούν την ίδια γλώσσα... Γλώσσα αρχών!

Αυτό θεωρώ ότι πρέπει να συμβαίνει στο Κυπριακό. Ιδιαίτερα όταν πρέπει να αναφερόμαστε στην ουσία της ύπαρξής του. Στο πραγματικό αίτιο που οδήγησε την Κύπρο και το λαό μας στη σημερινή τραγική κατάσταση. Μια κατάσταση, η σταδιακή κορύφωση της οποίας ξεκίνησε από τα πρώτα-πρώτα χρόνια της ύπαρξης του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους.

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Ώστε έτσι, λοιπόν: Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η συμφωνία Κύπρου - Γαλλίας και η στάθμευση γαλλικών μαχητικών αεροσκαφών στην Κύπρο, που έρχεται σε αντίθεση με τις συμφωνίες του 1960. Κι αυτό ποιος το λέει, παρακαλώ; Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών δια του εκπροσώπου του Χαμί Άκσοϊ. Ο οποίος επίσης -επαναλαμβάνοντας εαυτόν και το γνωστό τουρκικό αφήγημα- δήλωσε πως οι Ε/κ, που δεν εκπροσωπούν -λέει- ολόκληρο το νησί και τους Τ/κ, δεν έχουν αρμοδιότητα και δικαιοδοσία να κάνουν τέτοιες συμφωνίες. Προχωρώντας δε ένα βήμα πάρα κάτω ο εκπρόσωπος τύπου του τουρκικού ΥΠΕΞ αναφέρει πως: Η συμφωνία αυτή είναι αντίθετη με την ισορροπία που δημιούργησαν οι συμφωνίες του 1960 και εμπεριέχει τον κίνδυνο διακοπής των προσπαθειών για διασφάλιση σταθερότητας και ασφάλειας στην ανατολική Μεσόγειο!

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα με τη σειρά. Ξεκαθαρίζοντας ότι και σε μένανε δεν αρέσει να σέρνεται η Κύπρος πίσω από το άρμα του ΝΑΤΟ και των συνιστώντων μερών του. Είτε αυτό λέγεται ΗΠΑ, είτε Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία ή άλλως πως. Κι αν με ρωτάτε, αυτό που εγώ θέλω -και στο μέτρο των μικρών μου δυνάμεων, μαζί με όλους τους φιλειρηνιστές, αγωνίστηκα- είναι η πλήρης αποστρατικοποίηση του νησιού μας. Πιστός στο σύνθημα "Έξω όλοι οι στρατοί, ανεξάρτητο νησί!"... Το τι λέω εγώ, όμως, είναι άλλο θέμα. Εκείνο που παίζει ρόλο είναι η ισχύουσα πραγματικότητα σήμερα και οι ισορροπίες του 1960. Μαζί δε και οι Συνθήκες -και συνθήκες, χωρίς κεφαλαίο “σ”- του 1960. Τις οποίες σήμερα επικαλείται το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Έχουμε, λοιπόν, και λέμε: