Menu
Βήμα προς την ορθή κατεύθυνση ο κατώτατος μισθός, αλλά δεν αρκεί**

Βήμα προς την ορθή κατεύθυνση ο κατ…

Γράφει: Ανδρέας Θεοφάνους...

“Βραβείο Δημοκρατίας” (!) από τον Μπακογιάννη στον Ζελένσκι στο Ζάππειο!

“Βραβείο Δημοκρατίας” (!) από τον Μ…

Από ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ* ...

ΗΠΑ - Ρωσία: Ανταλλάσσουν απειλές για χρήση πυρηνικών, προκαλώντας ανατριχίλα στους λαούς

ΗΠΑ - Ρωσία: Ανταλλάσσουν απειλές γ…

Πληθαίνουν ανησυχητικά οι...

Ουκρανία: Αυτή θα είναι η επόμενη μέρα μετά τα δημοψηφίσματα

Ουκρανία: Αυτή θα είναι η επόμενη μ…

Καθώς σήμερα ολοκληρώνετα...

Για δες ποιος μιλάει

Για δες ποιος μιλάει

Το εκλογικό αποτέλεσμα στ...

ΗΠΑ και Ρωσία ανταλλάζουν απειλές για πυρηνικά όπλα και προσαρτήσεις εδαφών

ΗΠΑ και Ρωσία ανταλλάζουν απειλές γ…

• Σε εξέλιξη τα δημοψηφίσ...

Η κρίση στην Ταϊβάν - Η στρατιωτική διάσταση (Β' Μέρος)

Η κρίση στην Ταϊβάν - Η στρατιωτική…

• Το αμυντικό σχέδιο της ...

Χούντα και ΕΟΚΑ Β’: Έγκλημα & ατιμωρησία - Βίοι παράλληλοι...

Χούντα και ΕΟΚΑ Β’: Έγκλημα & α…

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρ...

Με στόχο και σχέδιο

Με στόχο και σχέδιο

Γράφει: Νίκος Κατσουρίδης...

Κωδικός “Eureka”

Κωδικός “Eureka”

Από ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (Ι...

Prev Next

Κωδικός “Eureka”

Από ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ)*

«Το ταξίδι του Ρίτσαρντ Νίξον στην Ρουμανία το 1969, τον οποίο οι κάτοικοι του Βουκουρεστίου υποδέχθηκαν με επευφημίες και ιαχές, χάριν μιας μεταφυσικής μέθης που επικράτησε στις κομμουνιστικές καρδίες τους, πραγματοποιήθηκε γιατί ο Τσαουσέσκου διατηρούσε συχνές και άριστες επαφές με τον Μεγαλο Τιμονιέρη. Η προσέγγιση δηλαδή από τις ΗΠΑ, του Τσαουσέσκου δεν ήταν ένα αφηρημένο σχέδιο στο σημειωματάριο του Χένρι Κίσινγκερ αλλά ήταν μια σωστά μελετημένη διπλωματική κίνηση. Μέσω του Νικολάε Τσαουσέσκου ο «Αιώνιος Δάσκαλος» Μάο έμαθε πως οι ΗΠΑ ήταν έτοιμες να βοηθήσουν την Κίνα στις εχθροπραξίες της με την Σοβιετική Ένωση…»

***

Με αφορμή τον ανταγωνισμό, κυρίως μεταξύ της Κίνας και των ΗΠΑ, για  την επάρκεια ενέργειας, τον έλεγχο των αποθεμάτων του πετρελαίου και του φυσικού αερίου αλλά και την κυριαρχία στις θαλάσσιες και χερσαίες οδούς εμπορίου παρατηρούμε ανησυχητικούς τριγμούς στις σανίδες της παγκόσμιας ισορροπίας. Καταρχάς η παγκόσμια οικονομική διείσδυση της Κίνας έχει αναχαιτίσει την αμερικανική διείσδυση  και κατά δεύτερον θέσει σε δεύτερη μοίρα τα συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μα και της Ρωσίας, κυρίως στην καρδιά της Ευρασίας μα και γενικά στην Ασία, παρά την προσπάθεια επανάκαμψης μιας Μόσχας αποφασισμένης να διατηρήσει σφαίρα επιρροής στον «ζωτικό χώρο» της. Πάντως το Κρεμλίνο, λόγω και της παρτίδας που παίζει με Ουάσιγκτον, ΝΑΤΟ, ΕΕ, ένα από τα επεισόδια της οποίας εκτυλίσσεται σήμερα στην Ουκρανία, γνωρίζει πως θα πρέπει να συμπλέει όσο περισσότερο μπορεί με το Πεκίνο για να επιτυγχάνει ή τουλάχιστον να πλησιάζει τους γεωστρατηγικούς στόχους του.

Read more...

Για τον Αλιέντε Θέλω να Μιλήσω…

Από ΚΩΣΤΑΣ ΛΟΥΛΟΥΔΑΚΗΣ (ΙΟΥΛΙΑΝΟΣ) *

4 Σεπτεμβρίου 1970: Η μέρα άρχιζε με ένα πείραμα: αυτό της ειρηνικής σοσιαλιστικής αλλαγής στη Χιλή. Ηγέτης αυτού του πειράματος ήταν ο μαρξιστής Σαλβαδόρ Αλιέντε, επικεφαλής της «Λαϊκής Ενότητας», ενός συνασπισμού στον οποίο συμμετείχαν το Κομμουνιστικό Κόμμα, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, το Ριζοσπαστικό Κόμμα, η Κίνηση Ενωμένης Λαϊκής Δράσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, η Ανεξάρτητη Λαϊκή Δράση και οι χριστιανοδημοκράτες.

Ο Αλιέντε έδωσε αμέσως το στίγμα της κυβέρνησης: «Θριαμβεύσαμε με αποστολή μας να ανατρέψουμε οριστικά την ιμπεριαλιστική εκμετάλλευση, να τελειώνουμε με τα μονοπώλια, να πραγματοποιήσουμε μια βαθιά, άξια του ονόματός της αγροτική μεταρρύθμιση, να ελέγξουμε το ισοζύγιο των εισαγωγών και των εξαγωγών και, επιτέλους, να εθνικοποιήσουμε τις τράπεζες. Αυτοί είναι οι πυλώνες οι οποίοι θα στηρίξουν την πρόοδο της Χιλής, δημιουργώντας το κοινωνικό κεφάλαιο που θα επιτρέψει την ενίσχυση της ανάπτυξής μας » (monde-diplomatique 14 Σεπτεμβρίου 2013 Οι φοιτητές ξεσκονίζουν ένα εικόνισμα).

Read more...

Σεπτεμβριανά 1955: Το Πατριαρχείο αναζητεί στηρίγματα στη Δύση και την καθολική Εκκλησία

Από ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ*

Μέρος Γ’

Τα Σεπτεμβριανά του 55 στην Πόλη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μήνες πριν, οι ηγετικοί κύκλοι του Φαναρίου ελάμβαναν τα μηνύματα της όξυνσης της κατάστασης λόγω των εξελίξεων στο Κυπριακό ζήτημα και κυρίως την προσπάθεια των τουρκικών εφημερίδων να εμπλέξουν το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην ελληνοτουρκική διαμάχη για τη Μεγαλόνησο. Κι όλα αυτά σε συνδυασμό με την έξαρση φαινομένων θρησκευτικού φανατισμού σε πολλές πόλεις της Τουρκίας. Η εκστρατεία που άρχισε  την Άνοιξη κορυφώθηκε στις αρχές του καλοκαιριού. Στις 2 Ιουλίου  1955 η εφημερίδα «Tercuman» στο κύριο άρθρο της ζητά τελεσιγραφικά από τον Πατριάρχη Αθηναγόρα να ανακαλέσει στην τάξη και να «καταγγείλει δημόσια» τον αρχιεπίσκοπο Κύπρου Μακάριο ο οποίος, κατά τον αρθρογράφο, ήταν «ιεραρχικά υφιστάμενός του». Ο πατριάρχης ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός στο θέμα της Κύπρου. Όχι μόνο δεν είχε εκκλησιαστική δικαιοδοσία για να «συνετίσει» τον Μακάριο, αλλά και σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης δεν μπορούσε να κάνει πολιτικές δηλώσεις.

Read more...
Subscribe to this RSS feed