Ήταν 21 Ιούλη 1965. Εκείνη την ημέρα ο Σωτήρης Πέτρουλας, στέλεχος της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, άφηνε την τελευταία του πνοή, δολοφονημένος από τα κλομπ αστυνομικών δυνάμεων. Ήταν μόλις 23 χρονών. Στο σταυροδρόμι της Σταδίου και Χρήστου Λαδά, πότιζε με το αίμα του τα πιο ευγενικά ιδανικά της ανθρωπότητας και περνούσε στην ιστορία.
«Θα σώσω την Ισπανία από το μαρξισμό με οποιοδήποτε κόστος, ακόμα και αν αυτό σημαίνει να εκτελέσω τη μισή»
Αυτό δηλώνει ο στρατηγός Φραντσίσκο Φράνκο σε συνέντευξή του σε αμερικάνικο περιοδικό λίγες μέρες μετά το ξέσπασμα του στρατιωτικού πραξικοπήματος του οποίου ηγείται. Είναι 18 Ιουλίου του 1936. Μια καλοκαιριάτικη μέρα, σαν τη σημερινή. Εκείνο το πρωί «…η Ισπανία ξύπνησε αλαφιασμένη. Οι πρώτες κανονιές της εξέγερσης ακούστηκαν στο Μαρόκο. Ο αντίλαλος των πυροβολισμών απλώθηκε τρομακτικός σε όλη την Ισπανία. Από στόμα σε στόμα, από σπίτι σε σπίτι, από δρόμο σε δρόμο δίνονταν ο συναγερμός “οι στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στο Μαρόκο ξεσηκώθηκαν ενάντια στη Δημοκρατία”… ». (Ντολόρες Ιμπαρούρι-Πασιονάρια, Απομνημονεύματα)
Στις 20 Ιουνίου 1933 πέθανε στη Μόσχα η Κλάρα Τσέτκιν. Ηγετική φυσιογνωμία του γερμανικού και του διεθνούς εργατικού κινήματος και από τους ιδρυτές του Κομμουνιστικού Κόμματος Γερμανίας.
Γεννήθηκε το 1857. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1870, εντάχθηκε στο γερμανικό εργατικό κίνημα. Πήρε μέρος στην οργάνωση του Ιδρυτικού Συνεδρίου της Β` Διεθνούς στο Παρίσι, όπου μίλησε για το ρόλο των γυναικών στην επανάσταση, αποσπώντας τα εγκωμιαστικά σχόλια του Ένγκελς. Χαιρέτισε με ενθουσιασμό τη Μεγάλη Οχτωβριανή Επανάσταση και υπήρξε από τους οργανωτές του κινήματος αλληλεγγύης προς τη Σοβιετική Ένωση. Εκλέχτηκε στα καθοδηγητικά όργανα της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Από το 1920 εκλεγόταν διαρκώς στο Ράιχσταγκ.
