2021: Ευχές, αλλά και... αγώνας!
- Written by Κύπρος Κουρτελλάρης
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Έφυγε, λοιπόν, ο παλιός χρόνος... Και τι χρόνος, δηλαδή: Σκέτη καταστροφή! Κι ήλθε ο νέος με τα... δώρα και τις ευχές! Αν, δηλαδή, το έμπα του νέου χρόνου είναι συνώνυμο με δώρα και ευχές... Για τα παιδιά, μοπρεί. Κι αυτό όχι για όλα τα παιδιά του κόσμου. Ούτε καν για όλα τα παιδιά της Κύπρου... Κι όμως, εμείς -οι μεγάλοι, δηλαδή- επιμένουμε: Χαρούμενος κι Ευτυχισμένος να ’ναι ο Νέος Χρόνος! Με περισσή Υγεία κι όλα τα καλά που μπορούμε να σκεφτούμε και να ευχηθούμε...
Αλλά, πανάθεμά τα, κάνουν οι ευχές τον κόσμο καλύτερο; Φέρνουν οι ευχές -από μόνες τους- υγεία, χαρά και ευτυχία στους ανθρώπους; Δύσκολο, έ; Εμ πως, το ‘πανε οι αρχαίοι, το είπανε και οι νεώτεροι: “Συν Αθηνά και χείρα κίνει”, αρχαϊστί, “Άη Γιώρκη βούθα μου, τζι’ εσού τον πόδαν τάρασσε”, οι παλαίτεροι Κύπριοι... Γιατί απλά οι ευχές από μόνες τους δεν φτάνουν, δεν κάνουν τίποτε απολύτως...
Αλλά εμείς εκεί, στον πουντο μας... Ανταλλάσσουμε ευχές και προσδοκούμε στο καλύτερο. Για μας και για τους γύρω μας... Αλλά και για τον κόσμο όλο, σ’ όλες τις γωνιές του πλανήτη μας. Στους... άπου γης ανθρώπους!
Να ευχηθούμε, λοιπόν, σ’ εαυτούς και αλλήλους. Να ευχηθούμε στον κόσμο όλο. Να ευχηθούμε για Υγεία και Χαρά στους ανθρώπους. Να ευχηθούμε για Ειρήνη και ειρηνική συνύπαρξη στους λαούς και χώρες της υφηλίου. Να ευχηθούμε να σταματήσουν οι πόλεμοι και οι καταστροφές από χέρια και ευθύνες ανθρώπων. Αυτά που δημιουργούν τα στρατιές των προσφύγων και μεταναστών. Να ευχηθούμε για φαγητό και φάρμακα για τα παιδιά σ’ όλο το πλανήτη. Να ευχηθούμε ακόμη τα παιδιά του κόσμου όλου -κυριολεκτικά του κόσμου όλου- να έχουν πρόσβαση στην μόρφωση, να έχουν το δικαίωμα στη ζωή και την πρόσβαση στα συστήματα υγείας. Να έχουν τα πιο στοιχειώδη, σ’ αυτά που για τους πλείστους εμάς στην μακαρία νήσο είναι αυτονόητα: Στο νερό και σ’ ένα πιάτο φαΐ κάθε μέρα... Στην παιδική ζωή, μακριά από εκμετάλλευση και την παιδική δουλεία. Την οποία ο σύγχρονος καπιταλιστικός κόσμος απλά αποκαλεί παιδική εργασία... Που κι αυτή, με βάση της Χάρτα για τα δικαιώματα του παιδιού απαγορεύεται...
Να τα ευχηθούμε, λοιπόν, όλα αυτά! Και -γιατί όχι- ακόμη περισσότερα... Αλλά να μην ξεχνύμε ένα μόνο πράγμα: Ότι αυτά όλα που ευχόμαστε για να υπάρχουν και/ή να γίνουν -αφού δεν έγιναν στον χρόνο και τα χρόνια που έφυγαν- αυτά όλα που στο τέλος της ημέρας δείχνουν και τον σύγχρονο κόσμο της ανισότητας, να κερδίζονται και η ανισότητα και τα συνεπακόλουθά της δεν φεύγουν με ευχές. Κερδίζονται και φεύγουν -ανάλογα και αντίστοιχα- με αγώνα. Με αγώνα και σύγκρουση με το σύστημα που γεννά και φέρνει την ανισότητα. Με αγώνα και σύγκρουση με το σύστημα που δημιουργεί τους πολέμους, που φέρνει τις καταστροφές και τις ροές προσφύγων. Και κοιτάξτε, παρακαλώ, τραγωδία και ειρωνία: Στο όνομα, λένε, της προόδου και της ανάπτυξης, τρομάρα μας. Με αγώνα και σύγκρουση με αυτό τον κόσμο και τη δημιουργία ενός κόσμο καλύτερο, χωρίς ανισότητες, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, χωρίς τους ολιγάριθμους υπερβολικά πλούσιους και τα δισεκατομμύρια υπερβολικά φτωχούς. Και μην μου πείτε ότι χρρειάζεται να σας πω εγώ πως αυτός ο κόσμος και αυτό το σύστημα που γεννά, συντηρεί και μεγεθύνει όλα αυτά τα κακά και τις ανισότητες είναι ο καπιταλισμός... Γιατί το φωνάζει μόνος του!
Γι’ αυτό τον καλύτερο κόσμο, όμως, δεν αρκούν οι ευχές. Χρειάζεται και θέληση για αγώνα. Χρειάζεται υπέρβαση και άλματα πολλά. Γιατί κατά πως λέγει κι ο Ποιητής, “για να γυρίσει ο Ήλιος, θέλει δουλειά πολλή”... Μα πάρα πολλή!
Καλή χρονιά, λοιπόν, σε όλους...









