Γράφει: Κύπρο Κουρτελλάρης

Και τώρα, έχοντας τις ευρωεκλογές της 26ης του Μάη πλέον στην ιστορία, αυτό που σήμερα μπορούμε να αποτιμήσουμε -σε μια πρώτη ανάλυση- είναι τα μηνύματα της εκλογικής αναμέτρησης -με πομπό, βέβαια, το λαό και αποδέκτη το πολιτικό και πολιτειακό μας σύστημα- και η δράση μας την επόμενη -και κάθε επόμενη- μέρα... Το δε πρώτο μήνυμα που πολιτικοί και πολιτειακοί ταγοί -περιλαμβανομένων και των έξι νεοεκλεγέντων Κύπριων ευρωβουλευτών (φωτογραφία)- πρέπει να αφουγκραστούν είναι το συνεχιζόμενο ψηλό ποσοστό αποχής. Η απαξίωση, δηλαδή της πλειοψηφίας του κόσμου -από πολλές απόψεις- στην κρίσιμη αυτή εκλογική αναμέτρηση.

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Επιστρέφοντας στο γραφείο μου μετά που άσκησα το δημοκρατικό και συνταγματικό δικαίωμα -και υποχρέωση, συνάμα- της ψήφου για την εκλογή των μελών του ευρωκοινοβουλίου, προβληματίστηκα για το σημερινό εν τύποις πόνημα. Σχετικό -ως είχα κατά νουν- με τη σημερινή ημέρα, τα μηνύματα και το διακύβευμα της, αλλά και όχι μόνο... Βλέπετε, το διάστημα που μεσολάβησε τόσο η ιστοσελίδα -http://ekypros-news.com.cy/- όσο και ο γράφων και υπογράφων την στήλη, δώσαμε επακριβώς το δικό μας στίγμα:

Τελικός στόχος η Ευρώπη των λαών, η Ευρώπη του Σοσιαλισμού και όχι η συντήρηση και το σhομάλισμα της Ευρώπης της λιτότητας, των πολυεθνικών και του καπιταλισμού στη σημερινή ακραία και επιθετική του μορφή και εκδοχή [αγγλιστί version]. Κι αυτό γιατί εμείς οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι οι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, οι άνθρωποι του κόπου και του μόχθου, άνδρες και γυναίκες, δεν μπορούμε να προσδοκούμε σε βελτίωση του υπάρχοντος συστήματος. Σε τάχαμου πιο δίκαιη κοινωνία, πιο δίκαιη Ευρώπη, χωρίς εκμετάλλευση και τις τεράστιες ανισομέριες της, αλλά με διατήρηση των υφιστάμενων δομών της και κυρίως σε συνθήκες καπιταλισμού, χωρίς τη ρήξη μαζί του. Κι αυτό γιατί είτε είσαι υπέρ, είτε ενάντια στον καπιταλισμό. Μέση οδός δεν υπάρχει!

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Πρέπει αρχικά να πω ότι δεν συνηθίζω να μετροφυλλώ -μηδέ να διαβάζω- διαφημιστικά φυλλάδια που κάποιοι σχεδόν ανέξοδα και -σίγουρα- άσκεφτα γεμίζουν τα γραμματοκιβώτια του κόσμου. Είτε η διαφήμιση είναι εμπορική, είτε πολιτική. Κι όμως: Αυτή την -καλή- συνήθεια τελικά τις προάλλες δεν την τήρησα. Θέλετε η περιέργεια, θέλετε κάποιο “σκουλουκούιν”, θέλετε η... διαφαινόμενη πρόκληση των συναισθημάτων μου, με οδήγησαν να διαβάσω κάτι που προ ημερών βρήκα στο γραμματοκιβώτιό μου.

Βλέπετε, το διαφημιστικό τετρασέλιδο, σχήματος Α5, προερχόταν από μία βουλευτή του ΔΗΣΥ, που είναι ταυτόχρονα και υποψήφια για τις μεθαυριανές ευρωεκλογές: Την Δρ. Ελένη Σταύρου... Και τελικά, διαβάζοντας το φυλλάδιο, είχα δικαιωθεί! Γιατί είχα μάθει πράγματα που δεν γνώριζα, αλλά ταυτόχρονα διαπίστωσα ότι πράγματα που γνώριζα δεν... περιλαμβάνονται στο -κατά τα άλλα- πλούσιο βιογραφικό της. Και ναι, από αυτής της άποψης -και όχι μόνο- βρήκα το διαφημιστικό φυλλάδιο της κυρίας Ελένης Σταύρου, πέρα από... επιμορφωτικό και προκλητικό. Και εξηγούμαι γιατί:

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης*

Μόλις τέσσερα μερόνυχτα μας χωρίζουν από τις ευρωεκλογές της 26 του Μάη. Και σίγουρα ο κάθε ένας και η κάθε μια από εμάς σχηματοποιεί μέσα του τις τελευταίες πινελιές για το πως ψηφίζει στις ευρωεκλογές της Κυριακής. Όχι αν θα ψηφίσουμε -γιατί πρέπει να ψηφίσουμε- αλλά τι και -πρωτίστως- γιατί θα ψηφίσουμε. Αυτό είναι κατά τη δική μου ταπεινή άποψη το κύριο ζητούμενο των ευρωεκλογών. Κι ακριβώς αυτό το κύριο ζητούμενο δεν καθορίζεται από εθνικά -κατά χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης- κριτήρια, αλλά γενικά κριτήρια. Κριτήρια ευρωπαϊκά και πανευρωπαϊκά.