Ευρωεκλογές: Η επόμενη μέρα και τα μηνύματα της προηγούμενης μέρας...

Χωρίς πολλές αναλύσεις, το πρώτο συμφραζόμενο συμπέρασμα αυτής της συμπεριφοράς του εκλογικού σώματος, δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά το γεγονός ότι η πλειοψηφία του λαού δεν είναι ικανοποιημένη από αυτό που έχει σήμερα. Από την Ευρώπη στην οργανωμένη και θεσμική της μορφή όπως την βιώνουμε. Και ζητεί κάτι άλλο, μια άλλη Ευρώπη...

Κατά την ταπεινή μου άποψη, η απαξίωση της Ευρώπης όπως την βιώνουμε δεν είναι μόνο από όσους και όσες γύρισαν την πλάτη στην εκλογική διαδικασία, αλλά από πολύ περισσότερους. Γιατί υπάρχουν και εκείνοι που ψήφισαν -αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα ειδικά αυτών των εκλογών- ακριβώς γιατί θέλανε και το δηλώνανε μια άλλη Ευρώπη. Με απώτερο στόχο, για τους ταξικά πιο συνειδητοποιημένους, την Ευρώπη των λαών και όχι την Ευρώπη του κεφαλαίου και της λιτότητας. Την Ευρώπη του σοσιαλισμού και όχι την Ευρώπη του καπιταλισμού, των πολυεθνικών και της οικονομικής ολιγαρχίας. Την Ευρώπη της Δημοκρατίας των πολλών και όχι της “δημοκρατίας” των λίγων.

Η δημοκρατίας, βέβαια, σε εισαγωγικά γιατί το σύστημα ακριβώς εκφράζει και υπηρετεί αυτούς -και τα συμφέροντά τους- που στην πράξη κινούν τα νήματα πίσω από τους λεγόμενους θεσμούς και καθορίζουν τις πολιτικές τς Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κι άμα η δημοκρατία είναι των ολίγων, υπηρετεί τα συμφέροντα των ολίγων και μεγεθύνει ολοένα και περισσότερο τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, αυξάνει ολοένα και περισσότερο το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών και στο τέλος τη ημέρας ολοένα και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια ολοένα και λιγότερων ανθρώπων, τότε αυτό δημοκρατία δεν λογιέται! Γιατί απλά είναι μια στυγνή δικτατορία, με το περίβλημα της αστικής δημοκρατίας, που όμως απλά και συνειδητά -από μέρους της άρχουσα τάξης- διαιωνίζει το απάνθρωπο εκμεταλλευτικό σύστημα. Τελεία!

Έτσι, λοιπόν η επόμενη μέρα έχει να διαχειριστεί τα μηνύματα της προηγούμενης μέρας. Νοουμένου, βέβαια, ότι το πολιτικό και πολιτειακό μας σύστημα -σε τοπικό/εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο- τα συλλαμβάνει στις σωστές τους διαστάσεις. Όπως για παράδειγμα την αυξανόμενη ροή των εθνικιστικών, ακροδεξιών και ναζιστικών κινημάτων στην Ευρώπη. Μπορεί σε κάποιες χώρες -όπως .χ. στην Ελλάδα- οι τοπικές ακροδεξιές, εθνικιστικές και ναζιστικές ομάδες να κατέγραψαν απώλειες, μπορεί στην Κύπρο το αντίστοιχο κίνημα -παρότι καταγράφει αύξηση ψήφων και ποσοστών- να μην κατάφερε να εκλέξει ευρωβουλευτή, ωστόσο το θεριό του ναζισμού/φασισμού, το θεριό της ακροδεξιάς και του εθνικισμού, το θεριό του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας βρίσκεται όχι μπροστά μας, όχι έξω από την πόρτα μας, αλλά μέσα στο οικοδόμημα μας. Κι είναι αυτό κακός, πολύ κακός οιωνός για τους λαούς της Ευρώπης και του κόσμου όλου!

Σε ότι, βέβαια, αφορά την Κύπρο ειδικότερα, το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών και η επόμενη μέρα φέρνει πέρα από τα ευρωπαϊκά και πανευρωπαϊκά θέματα και τα τοπικά ζητήματα. Πρώτιστα για το Κυπριακό, αλλά και για την τοπική κοινωνία. Ξεχωρίζουν, σίγουρα, η αυξημένη συμμετοχή Τουρκοκυπρίων στις χθεσινές εκλογές, όπως επίσης και η εκλογή ενός Τουρκοκυπρίου -του Νιαζί Κιζίλγιουρεκ με το ψηφοδέλτιο του ΑΚΕΛ- στο Ευρωκοινοβούλιο. Όπως, όμως, ξεχωρίζει και η αύξηση των ποσοστών του ΕΛΑΜ, αδελφού κόμματος της ναζιστικής Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα. Γι’ αυτά, όμως, και τις προεκτάσεις τους στο Κυπριακό -και πρωτίστως στις προοπτικές μιας δίκαιης, λειτουργικής και βιώσιμης λύσης- ες αύριο.

Για σήμερα -και ως καταληκτική αναφορά- η επόμενη μέρα θέλει, πέραν των άλλων και μια ελάχιστη ενότητα. Ενότητα πολιτικών δυνάμεων, αλλά και ενότητα σε μια ελάχιστη κοινή πολιτική γραμμή και στόχους. Που δεν υπάρχει! Και -κακά τα ψέματα- η πόλωση της προεκλογικής περιόδου και το έντονα διχαστικό προεκλογικό κλίμα -με συμμετοχή σε τούτο, δυστυχώς, και της κυβέρνησης- αν δεν καθιστά αδύνατη μια ελάχιστη ενότητα, σίγουρα την δυσκολεύει πάρα πολύ. Κι είναι ακριβώς και τούτο μια άλλη -σημαντική- παράμετρος που οδηγεί μεγάλο μέρος του λαού στην απαξίωση της πολιτικής, των πολιτικών και των κομμάτων. Κυρίως από τους νέους, οι οποίοι βιώνουν παράλληλα και τις επιπτώσεις των πολιτικών των ηγετικών κύκλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πολιτικές που, δυστυχώς, ακολουθεί και η κυβέρνηση Αναστασιάδη - Συναγερμού...