Χθες ασχολήθηκα εν τύποις με το θέλημα-του Ακιντζί- που εγένετο και υπέβαλα ένα ερώτημα: Και τώρα, τί; Και δεν εννοούσα, βεβαίως, τη σημερινή συνάντηση και τον καθορισμό -σήμερα- των επόμενων τεσσάρων συναντήσεων Αναστασιάδη - Ακιντζί, ή αν θέλετε και αντίστροφα, Ακιντζί - Αναστασιάδη, αλλά τι θα γίνει επί της ουσίας του Κυπριακού. Είχα δε το θάρρος δε εκφράσω την άποψή μου, λέγοντας ότι η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων από μόνη της ουδέν θετικό διασφαλίζει στην όλη διαδικασία, αν οι διαπραγματευτές θα επανέλθουν ο καθένας με το δικό του αφήγημα, ως αυτό ήταν πριν την διακοπή. Προχώρησα μάλιστα ένα βήμα πάρα κάτω και σημείωσα πως το ερώτημα “και τώρα τί”, θα απαντηθεί από τα αφηγήματα των δύο διαπραγματευτών από αύριο και μετά...

* Μαζί με καθορισμό των επόμενων τεσσάρων συναντήσεών τους, ενώ αύριο Τετάρτη ξεκινούν οι διαπραγματευτές, χωρίς χρονοδιαγράμματα και αναβαθμισμένο ρόλο των Ηνωμένων Εθνών

Πέρα από τον καθορισμό των επόμενων τεσσάρων συναντήσεών τους -με την πρώτη να έχει οριστεί στις 20 Απριλίου- και τον ορισμό της αυριανής μέρας ως ημέρα έναρξης των συναντήσεων των διαπραγματευτών, το καθαρό αποτέλεσμα που προκύπτει από την πρώτη σημερινή συνάντηση είναι οι ευχές για το μετά.

Με τον πρόεδρο Αναστασιάδη να εύχεται -μετά το πέρας της σημερινής συνάντησης, που διήρκεσε περίπου 3 ώρες- όπως ο νέος κύκλος διαπραγματεύσεων να φέρει τις δύο πλευρές σε σημείο που θα μπορούν μιλήσουν για συγκλίσεις που οδηγούν στην επίλυση του Κυπριακού.

Αλλά και να υπογραμμίζει -παράλληλα- πως: οι συγκλίσεις πρέπει να συνάδουν με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το διεθνές δίκαιο και να δημιουργούν ένα κράτος λειτουργικό, χωρίς ωστόσο να παραγνωρίζουν τις ανησυχίες κανενός.

Εγένετο, λοιπόν, το θέλημά του... Όχι, βέβαια, κατά τα Γραφάς και τα Άγια Πάθη, την εβδομάδα των οποίων από σήμερα η Εκκλησία και το χριστεπώνυμο πλήρωμά της διάγουν, αλλά κατά τας... εντολάς του Μουσταφά Ακιντζί. Κι αναφέρομαι, ασφαλώς, στην τελευταία συνεδρία της βουλής και την σχετική με το ενωτικό δημοψήφισμα -νέα- απόφασή της. Και μην μου πει κανείς ότι η απόφαση αυτή δεν έγινε κατ’ εντολή του Μουσταφά Ακιντζί -και της Άγκυρας- καθότι θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι. Κι ασφαλώς δεν σχολιάζω εδώ αν ορθά ή λάθος πάρθηκε η πρώτη απόφαση τς βουλής -που για μένα ήταν λάθος με περικεφαλαία- μηδέ σχολιάζω αν έπρεπε ή όχι το λάθος αυτό να διορθωθεί μ’ αυτό τον τρόπο και σ’ αυτό -τον συγκεκριμένο- χρόνο.

* Οι εκατέρωθεν δηλώσεις και στοχεύσεις και η κορύφωση των τουρκικών εθνικιστικών εξάρσεων κάθε άλλο παρά νότα αισιοδοξίας εκπέμπουν

Με τον πρόεδρο Αναστασιάδη να δηλώνει πως χωρίς ρεαλιστικές προτάσεις, δεν θα μπορέσουμε να πετύχουμε αυτό που διακαώς επιθυμούμε, αλλά και τον Μουσταφά Ακιντζί να διαμηνύει -εκ πλευράς του- ότι δεν θα πρέπει να αναμένονται μονομερή βήματα από την τουρκοκυπριακή πλευρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, επαναρχίζουν αύριο το απόγευμα οι διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό. Χωρίς, ωστόσο, μεγάλες ελπίδες, όπως εκτιμούν διπλωματικές πηγές.