Δεν κρύβω ότι χθες, παραμονή του προδοτικού, χουντοφασιστικού κι εοκαβήτικου πραξικοπήματος προβληματιζόμουν αν το ενυπόγραφο -εν τύποις- πόνημα, για την 43η επέτειο του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 1974, θα το έγραφα χθες και θα το αναρτούσα στην ιστοσελίδα νωρίς σήμερα το πρωί, ή αν θα ανέμενα να ξημερώσει η σημερινή -μαύρη, ιστορικά- μέρα και να πάρω σημερινά “ερεθίσματα” για το επετειακό -εν τύποις- πόνημα. Έστω και αν  με αυτή την επιλογή, θα καθυστερούσε η ανάρτηση της προσωπικής μου κριτικής -επετειακής- παρέμβασης. Τελικά, επέλεξα το δεύτερο. Και πιστεύω ότι δεν έκανα λάθος...

Θα ήθελα, όμως, πριν πάω πάρα κάτω να επαναλάβω, αυτό που είπε χθες -παραμονή της μαύρης επετείου- ο πρόεδρος της βουλής των Ελλήνων, Νίκος Βούτσης, την επίσημη παράδοση του φακέλου της Κύπρου. Στην παρουσία -έχει και τούτο τη δική του συμβολική και όχι μόνο σημασία- του προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Ανασταιάδη. Ο οποίος, όμως, δεν παρέστη στη σημερινή επετειακή συνεδρία της βουλής, γιατί -άκουσον άκουσον- το γραφείο του προέδρου της βουλής ξέχασε να τον καλέσει! Αν είναι ποτέ δυνατόν να επικαλείται κάποιος τούτο ως δικαιολογία... Η οποία -ακόμη και αν ευσταθεί- θα έπρεπε η επίκλησή της να έφερνε συνακόλουθα την ανακοίνωση και για τα μέτρα που λήφθηκαν - όχι έπρεπε ν α ληφθούν- σε ατομικό και/η προσωπικό επίπεδο, για την από κάθε άποψη ανεπίτρεπτη αυτή παράλειψη.

Δεν χωρεί αμφιβολία πως: Η μεταφορά του περιεχομένου του φακέλου της Κύπρου από την βουλή των Ελλήνων στην Κύπρο και η παράδοσή του -σήμερα το πρωί, 14 Ιουλίου 2017, σε ειδική συνεδρία της Ολομέλειας του σώματος, στην παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας- στην κυπριακή βουλή των Αντιπροσώπων, είναι γεγονός με χαρακτηριστικά πολύ πέραν της όποιας συμβολικής σημασίας ενέχει η ενέργεια αυτή. Ιδιαίτερα που η παράδοση έγινε -θέλω να ελπίζω όχι τυχαία- τις παραμονές της 43ης επετείου του χουντοφασιστικού, εοκαβήτικου πραξικοπήματος της 15ης του Ιούλη, 1974. Εξ’ ου και ο πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, Νίκος Βούτσης, στην ομιλία του σημείωσε πως: “Δεν φέραμε μόνο χαρτόκουτα με μαρτυρίες και περιγραφές, φέραμε μνήμες, πάθη, θρήνους πόνο αδικαίωτες και αλύτρωτες θυσίες και αυτό καθιστά τόσο σημαντικό αυτό το υλικό ως απαρχή για να συγκεντρωθεί και άλλο υλικό και άλλες μαρτυρίες”...

* Δεν έγινε δυνατή η επίτευξη συμφωνίας στη Διάσκεψη για την Κύπρο, δήλωσε ο Αντόνιο Γκουτέρες, δεν είναι θετικό το αποτέλεσμα, αλλάδεν είναι το τέλος του δρόμου, δηλώνει η κυπριακή κυβέρνηση, εκτός του πλαισίου καλών υπηρεσιών των Ην. Εθνών προχωρεί η Τουρκία, δηλώνει ο Τσαβούσογλου

“H Διάσκεψη για την Κύπρο έκλεισε χωρίς να επιτευχθεί συμφωνία”. Με αυτά τα λόγια ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες ανακοίνωσε τις πρώτες πρωινές ώρες σήμερα, μιλώντας στους δημοσιογράφους στο Κραν Μοντάνα, τον τερματισμό της Διάσκεψης για την Κύπρο. Διευκρίνισε, ωστόσο, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφου πως: “αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα αναπτυχθούν άλλες πρωτοβουλίες για να αντιμετωπιστεί το κυπριακό πρόβλημα”.

Η ουσία, ωστόσο είναι ότι: με το επίσημο κλείσιμο της διάσκεψης και παρότι η ε/κ πλευρά χαρακτηρίζει το αποτέλεσμα ως μη θετική εξέλιξη, αλλά δηλώνει ότι δεν είναι το τέλος του δρόμου, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου έφυγε από τη διάσκεψη “πυροβολώντας”. Κι αυτό, αφού δήλωσε ευθέως πως: πλέον η χώρα του βλέπει το Κυπριακό και τη λύση του εκτός των καλών υπηρεσιών των Ηνωμένων Εθνών. Απειλώντας, ουσιαστικά, μέσα από μονομερείς, πλέον ενέργειες, με προώθηση λύσης δύο χωριστών κρατών με -ενδεχομένως- σύνδεσή τους σε χαλαρή συνομοσπονδία.

Κάτι που πολιτικά μεταφράζεται ως διχοτόμηση, που είναι ο διαχρονικός της στόχος. Εκείνο δε που επεδίωκαν μέσα από την όλη διαπραγματευτική διαδικασία, εκτιμούν διπλωματικές πηγές, είναι αποδοχή από την ε/κ πλευρά των τετελεσμένων της εισβολής και κατοχής μέσα από μια λύση συμφωνημένης διχοτόμησης, έστω και αν αυτή θα λέγεται αλλιώς.

* Προφανής -και “δηλωμένος”- στόχος η αποδοχή του πλαισίου που ο ίδιος έθεσε ενώπιον των μερών την περασμένη Παρασκευή, όπως έγραψε και χθες η “Κ”

Η πρωινή μας αναφορά ότι η μπάλα πλέον βρίσκεται στο γήπεδο του Αντόνιο Γκουτέρες και το παιγνίδι πλέον παίζεται στην σκακιέρα του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, μόνο σχήμα λόγου δεν ήταν. Και αυτό με την έννοια ότι η μέχρι στιγμής διαδικασία καταδεικνύει ότι με πρωταγωνιστεί τον ίδιο ο Αντόνιο Γκουτέρες στην ουσία πραγματοποιεί μια διαδικασία εκ του σύνεγγυς διαπραγμάτευσης.

Όχι τυχαία, λοιπόν, η πρωινή για την ασφάλεια διάσκεψη κράτησε μόλις το μισό από ότι ήταν προγραμματισμένη -λιγότερο από μισή ώρα, αντί μιας ώρας ως προγραμματίστηκε. Επιπλέον, ενώ ο Γ.Γ. του ΟΗΕ είδε το πρωί χωριστά τους Νίκο Αναστασιάδη και Μουσταφά Ακιντζί, όπου -όπως μεταδίδεται από το Κραν Μοντάνα- άκουσε, αργά το απόγευμα ζήτησε και είχε και πάλιν χωριστές συναντήσεις με τους Αναστασιάδη και Ακιντζί. Αυτή τη φορά, όμως, χωριστά -αντί της κοινής συνάντησης και με ους δύο που ήταν προγραμματισμένη- και κατά δεύτερο, με αντίθετη σειρά: Πρώτα με τον Μουσταφά Ακιντζί και μετά με τον πρόεδρο Αναστασιάδη. Με την δεύτερη να έχει ολοκληρωθεί προ ολίγου, ενώ ευθύς αμέσως ο Γκουτέρες ζήτησε και είχε δεύτερη συνάντηση με τον Νίκο Κοτζιά.