Ο “φάκελος της Κύπρου” και ο άλλος “φάκελος της Κύπρου”...

Για να σημειώσει -ο κ. Βούτσης- ακόμη με νόημα ότι: “Η σημερινή μας πράξη από κοινού νοηματοδοτεί με ένα σύγχρονο τρόπο αυτό το ‘δεν ξεχνώ’, ακριβώς ως μια πράξη ιστορικής συνέχισης και ανασύστασης της ιστορικής, συλλογικής μνήμης και αυτό πρέπει να μας κάνει υπερήφανους". Προσέξτε την κατάληξη της αναφοράς: “... ως μια πράξη ιστορικής συνέχισης και ανασύστασης της ιστορικής, συλλογικής μνήμης”!

Αυτή, λοιπόν, η συνέχιση και ανασύσταση της ιστορικής, συλλογικής μνήμης, είναι το -κυρίαρχο- ζητούμενο από την πλέρια πολιτική αυτή πράξη των δύο κοινοβουλίων. Βέβαια, έχει δίκαιο ο πρόεδρος της κυπριακής βουλής, Δημήτρης Συλλούρης, λέγοντας πως, το πολύτιμο αυτό ιστορικό υλικό “δεν πρόκειται να θεραπεύσουν τις συνέπειες από τα δεινά που επέφερε στον τόπο μας το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή και ούτε θα επουλώσουν τις πληγές από την εθνική τραγωδία του 1974”. Γιατί πολύ απλά ούτε το χουντοφασιστικό εοκαβήτικο πραξικόπημα, ούτε η βάρβαρη τουρκική εισβολή και οι πληγές τους, ούτε συνολικά η εθνική τραγωδία του 1974 επουλώνονται... Και ξέρετε γιατί δεν επουλώνονται; Όχι μόνο γιατί και συνέπειες από τα δεινά που επέφερε στον τόπο μας το πραξικόπημα και η τουρκική εισβολή, αλλά και οι πληγές από την τραγωδία του 1974 είναι βαθιά και ασήκωτα, αλλά και γιατί η επούλωση θέλει πρώτα την κάθαρση. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Κι είναι γνωστό ότι ουδέποτε έγινε αυτή η κάθαρση -ομιλώ για την Κύπρο, βεβαίως- κυριολεκτικά, αλλά και μεταφορικά πάλιν δεν έγινε αφού οι πρωτεργάτες και ένοχοι της τραγωδίας ουδέποτε έχουν μετανοήσει και -πολύ περισσότερο- ουδέποτε ζήτησαν τη συγνώμη του λαού.

Βέβαια, συμφωνώ -και πάλιν- και με άλλη μια διαπίστωση του προέδρου του κυπριακού κοινοβουλίου, ότι δηλαδή η παράδοση των υλικών του φακέλου της Κύπρου από τη βουλή των Ελλήνων “είναι ένα βήμα που θα φωτίσει και θα αποκαλύψει σκοτεινές ή ελάχιστα φωτισμένες πτυχές του προσκηνίου και παρασκηνίου της κυπριακής τραγωδίας”.

Ωστόσο: Όσες σκοτεινές ή ελάχιστα φωτισμένες πτυχές του προσκηνίου και παρασκηνίου της κυπριακής τραγωδίας θα φωτίσει ο φάκελος της Κύπρου που σήμερα παρέδωσε ο κ. Βούτσης, άλλες τόσες σκοτεινές ή ελάχιστα φωτεινές πτυχές του προσκηνίου και παρασκηνίου της κυπριακής τραγωδίας φώτισε και ο ημεδαπός, -ο “άλλος”- φάκελος της Κύπρου. Της αρμόδιας αντίστοιχης, δηλαδή, επιτροπής της κυπριακής βουλής. Τον οποίο, όμως, όταν αυτός τέθηκε ενώπιον της ολομέλειας της βουλής των Αντιπροσώπων για ψήφιση, τόσο ο νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας, όσο και ο νυν πρόεδρος της βουλής και τα κόμματα αμφοτέρων καταψήφισαν! Οι λόγοι γνωστοί και πασιφανείς: Ο φάκελος της Κύπρου φώτιζε -χωρίς εισαγωγικά- πτυχές του προσκηνίου και παρασκηνίου της κυπριακής τραγωδίας που έλαβαν χώραν στην Κύπρο. Με πρωταγωνιστές την ΕΟΚΑ Β’ και τους πριν αυτή σούπερ πατριώτες που θέλανε ντε και καλά να φέρουν με το έτσι θέλω την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Την Ελλάδα της χούντας, βέβαια... Αλλά βλέπετε, η ΕΟΚΑ Β’ και οι περί αυτήν επώνυμοι και ανώνυμοι Κύπριοι -δρώντες τότε στο προσκήνιο και το παρασκήνιο- ήταν ημέτεροι του τότε αντιπολιτευόμενου και νυν κυβερνώντος κόμματος. Κι ο φάκελος της Κύπρου της κυπριακής βουλής θα χάλαγε την μόστρα των αμετανόητων. Κι όλο το παραμύθι ότι τάχαμου για την κυπριακή τραγωδία αποκλειστική ευθύνη έφερε μόνο η χούντα των Αθηνών και κάποιοι δήθεν άφρονες και παράφρονες, θα πήγανε περίπατο...

Καλό και χρήσιμο, λοιπόν, να φωτιστούν σκοτεινές και λιγότερο φωτεινές πτυχές του προσκηνίου και παρασκηνίου της κυπριακής τραγωδίας -όπου και αν αυτές διαδραματίστηκαν- καλό και να αποκαλυφθούν οι όποιες άγνωστες (;) πτυχές της δράσης των όποιων φέρουν ευθύνη γι’ αυτή την τραγωδία, κάλλιστο πάντων, όμως, εστί η παραδοχή και μετάνοια όσων διαδραμάτισαν ρόλο στο προδοτικό τουρκοφόρο πραξικόπημα. Και γονυπετείς -αφού πρώτα μετανοήσουν ειλικρινά- να ζητήσουν την συγχώρεση του λαού. Τότε ναι, ίσως επουλώσουν κάποιες πληγές από την τραγωδία του 1974...