* Πως πεντάχρονα αγοράκια και κοριτσάκια παραδίδουν μαθήματα στους... πολιτικούς

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Τις προάλλες -πάνε κάπου δυο με τρεις βδομάδες- πήρα μια... ασυνήθιστη πρόσκληση: Με προσκάλεσαν, δασκάλες και παιδιά του δημόσιου νηπιαγωγείου στο πρώτο δημοτικό της Έγκωμης -όπου φοιτά και ο πεντάχρονος εγγονός μου Ανδρέας- να επισκεφθώ το σχολείο τους και να μιλήσουμε για παραμύθια, αλλά και για ιστορία. Να μιλήσουμε για την ημέρα της Κύπρου -1η τ’ Οκτώβρη- αλλά και για τον συγγραφέα και δημοσιογράφο. Πως βγαίνει ένα βιβλίο και πως μια εφημερίδα... Και, τέλος πάντων, ότι ήθελε σκαρφιστεί το μυαλουδάκι -και η περιέργεια- των πιτσιρικάδων

Αφορμή, βέβαια, για την πρόσκληση αυτή η τρίτομη εικονογραφημένη σειρά -που έχω εκδώσει λίγα χρόνια πριν- “Ιστορίες τζιαι παροιμίες του παππού”.

Δεν σας κρύβω πως για τον ίδιο λόγο είχα προσκληθεί και στο παρελθόν: Από το δημόσιο νηπιαγωγείο στον Άι Γιάννη Λάρνακας, από το Α’ Δημοτικό σχολείο Έγκωμης -πρώτη τάξη- και τα τρία αντίστοιχα σχολεία  του Άι Δεμέτη. Έτσι γνώριζα -περίπου- τι θα συναντούσα. Ωστόσο: τα πιτσιρίκια στο δημόσιο νηπιαγωγείο της Έγκωμης μου επιφύλασσαν -όπως με ενημέρωσε ο εγγονός μου- και μια έκπληξη. Την οποία όμως, δεν μου αποκάλυψε, παρά μόνο την είδα -και την βίωσα στην τάξη μέσα, με τα παιδάκια γύρω μου- όταν πήγα στο σχολείο τους...

* Η παράδοση του ανακαινισμένου ναού του Αρχάγγελου Μιχαήλ στο κατεχόμενο Λευκόνοικο και τα παρεπόμενα ερωτήματα

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Διάβασα το ρεπορτάζ του ΚΥΠΕ -το οποίο έχω αναρτήσει χθες και στην ιστοσελίδα της “Κ”- για την παράδοση, προχθές Πέμπτη, του ανακαινισμένου ναού του Αρχάγγελου Μιχαήλ στο κατεχόμενο Λευκόνοικο. Παράδοση, βέβαια, όχι στην εκκλησία της Κύπρου -στην οποία ανήκει ο ναός- μηδέ στο Δήμο Λευκονοίκου και στους Λευκονοιτζιάτες και Λευκονιτζιάτσσες, τους κατά τεκμήριο δικαιούχους του ιστορικού ναού.

Η παράδοση, αναφέρεται, έγινε -προφανώς από τον εργολάβο που ανέλαβε την ανακαίνιση και τους χορηγούς της ανακαίνισης- στην Τεχνική Επιτροπή για την Πολιτιστική Κληρονομιά. Μια μικτή -Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων- τεχνική επιτροπή που συστάθηκε από τους ηγέτες των δύο κοινοτήτων, εδώ και πάνω από μια δεκαετία, με άξονα και αντικείμενο δραστηριοτήτων την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου και αποκατάσταση ιστορικών πολιτιστικών -και θρησκευτικών- μνημείων ένθεν κακείθεν της γραμμής Αττίλα.

Ώστε έτσι, λοιπόν: “Για μας η επιλογή της ομοσπονδίας έχει πεθάνει. Αυτή είναι μια αποτυχία 50 χρόνων. Δεν επιθυμούμε να προτείνουμε νέες μεθόδους ή να επιβάλουμε την άποψή μας. Αν θέλουν να συνομιλήσουν μαζί μας, αυτό επιθυμούμε να το πράξουμε δια διαλόγου με τη διεθνή κοινότητα. Αλλά αν θέλουν να συνομιλήσουν μαζί μας δεν έχουμε πολύ χρόνο. Θέλουμε να ορίσουμε το νέο οδικό μας χάρτη πριν από τις εκλογές των Ε/κ”...

Τάδε έφη ο πολύς Ταχσίν Ερτουγρούλογλου -λεγόμενος υπουργός εξωτερικών του κατοχικού καθεστώτος- από την Ουάσινγκτον όπου βρίσκεται για επαφές. Για να πει ακόμη -σύμφωνα με σχετική ανταπόκριση από την Κωνσταντινούπολη της Άννας Ανδρέου, του ΚΥΠΕ- πως: Από δω και μπρος η τουρκική πλευρά μπορεί να αποδεχθεί για βάση συνομιλιών μια συνομοσπονδία και όχι ομοσπονδία, αλλά και ότι “πλέον μπορούμε να προσπαθήσουμε για αναγνώριση της τδβκ από τη διεθνή κοινότητα”.

Διευκρίνισε, βέβαια, ο κ. Ερτουγρούλογλου πως: η προσπάθεια για αναγνώριση του κατοχικού μορφώματος από τη διεθνή κοινότητα είναι η μια επιλογή. Και ότι “η δεύτερη επιλογή είναι μια αυτόνομη δημοκρατία, όπως το μοντέλο Μονακό - Γαλλία ή Βρετανία - Γιβραλτάρ”...

Εδώ και μεριές μέρες τα αστικά μέσα ενημέρωσης θυμίζουν την ενδεκάτη Σεπτεμβρίου 2001. Τότε, δηλαδή που η Αλ Κάιντα -παιδί και σύμμαχος της CIA -μέχρι εκείνη τη στιγμή- επέφερε το διπλό τρομοκρατικό κτύπημα στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης. Ρίχνοντας, σε διάστημα 17 λεπτών, δύο αεροπλάνα -ένα στον κάθε ένα- σ’ αυτούς.

Κι επειδή μιλούμε για αστικά μέσα ενημέρωσης -σε διατεταγμένη αποστολή, εννοείται- σήμερα θα έχουν την τιμητική τους. Για την 11η Σεπτεμβρίου 2001, δηλαδή. Ή, αν θέλετε πιο... αμερικάνικα, για την ημέρα -και το τρομοκρατικό κτύπημα- που καθιερώθηκε ως “nine eleven”. Να σκεφτείτε ακόμη ότι: σήμερα πρωί, στο ημίωρο πρόγραμμα του πρώτου προγράμματος ραδιοφώνου του ΡΙΚ με την κλασική μουσική -09:30 - 10:00- έγινε αναφορά -ιστορική και... μουσική- στο γεγονός αυτό!

Εντάξει, το τρομοκρατικό κτύπημα στην καρδιά των ΗΠΑ -που μέχρι εκείνη την ημέρα πίστευαν ότι βρίσκονταν στο απυρόβλητο- ήταν κάτι που συντάραξε όχι μόνο την αμερικανική μεγαλούπολη -και κατ’ επέκταση τις Ηνωμένες Πολιτείες- αλλά και την υφήλιο. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Ένας των οποίων ότι οι τρομοκράτες δεν είχαν τον στόχο τους υποδομές ή κρατικές υπηρεσίες της χώρας, αλλά άμαχο πληθυσμό, απλούς και ανώνυμους πολίτες.