Business -and Money- as... Usual!
- Published in Εν Τύποις
Λύπη και ταμείο αρωγής από την κατασκευάστρια εταιρεία της γέφυρας στη Γένοβα και πήγε πάσα κακό, τρομάρα μας...
Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Ο καπιταλισμός σε όλο του το μεγαλείο. Και... στο απόγειο της “ανθρωπιάς”* του, βεβαίως βεβαίως! Τα πάντα μετριούνται με το χρήμα και τα πάντα είναι δουλειά. Business as Usual, που λέμε και... ελληνικά. Και τα χρήματα είναι πάντα εκεί, έτοιμα... Ακόμη και για να... εξαγοράσουν τον ανθρώπινο πόνο και δυστυχία, περιβεβλημένα με το προσωπείο της φιλανθρωπίας και του ανθρωπισμού, τρομάρα μας!
Έγινε, λοιπόν, το τραγικό συμβάν στη γέφυρα Μοράντι, στη Γένοβα της Ιταλίας, την περασμένη Τρίτη, και Σάββατο ημέρα κι αφού τα θύματα ακούμπησαν τους σαράντα -τελικός απολογισμός 43- ανήμερα της κηδείας των θυμάτων, τα κορυφαία στελέχη της εταιρείας που διαχειριζόταν την γέφυρα -όπως και όλες τις γέφυρες της χώρας- συγκάλεσαν διάσκεψη τύπου... Για να εκφράσουν, είπανε, τη βαθιά τους θλίψη για τα θύματα -όχι όμως και οποιαδήποτε “συγνώμη”- και τα συλλυπητήρια τους στις οικογένειες των θυμάτων. Και ταυτόχρονα να γνωστοποιήσουν ότι θα ιδρύσουν ένα ταμείο αρωγής για τις οικογένειές τους**...
Αλλά, πως το έκαναν, οι αθεόφοβοι; Ανακοίνωσαν -άκουσον άκουσον- τούτο, συνδέοντάς το με σχέδιο της εταιρείας να επενδύσει*** το ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ στη Γένοβα, χρήματα που θα βοηθήσουν την πόλη να ανακάμψει μετά την καταστροφή, ενώ τα τα στελέχη της δεσμεύτηκαν για την ανοικοδόμηση της γέφυρας... Μάλιστα ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας πρόσθεσε πως: “Κάνοντας τους υπολογισμούς, σύντομα φθάσαμε στο ποσό των 500 εκατομμυρίων ευρώ (...)”. Και συμπλήρωσε: “Πρόκειται για χρήματα που θα είναι διαθέσιμα από τη Δευτέρα”. Σήμερα, δηλαδή... Πριν κλείσει μια βδομάδα από την τραγωδία...
Εμ πως, με τον ππαρά τους -και μάλιστα με χοντρά χρήματα- εξαγοράζουν (έτσι νομίζουν, δηλαδή) και αυτόν ακόμη τον θάνατο... Αλίμονο, όμως, τους ανθρώπους που χάθηκαν στα συντρίμμια της γέφυρας ούτε το μισό δισεκατομμύριο ευρώ που θα... “επενδύσουν”, αλλ’ ούτε και τα λεφτά του κόσμου όλου, δεν μπορούν να τους φέρουν πίσω...
Αλλά, παρακαλώ προσέξτε και τούτο: Εξέφρασαν, είπαν τη βαθιά τους θλίψη για τα θύματα και τα συλληπτήρια τους για τις οικογένειες των θυμάτων, αλλά ερωτηθείς ο διευθύνων σύμβουλος της διαχειρίστριας εταιρείας Autostrade, εάν προτίθεται να ζητήσει συγγνώμη για την κατάρρευση, απάντησε: "Οι συγνώμες και οι ευθύνες είναι πράγματα που συνδέονται μεταξύ τους. Ζητάς συγγνώμη εάν νιώθεις ότι είσαι υπεύθυνος..."! Συμπλήρωσε δε ότι αναμένει να ολοκληρωθεί η επίσημη έρευνα των αρχών όπου θα καθορίζεται ποιος φέρει την ευθύνη για την κατάρρευση...
Και καλά ρε άνθρωπε μου: Και μόνο ότι διαχειρίζεσαι μια γέφυρα η οποία κατέρρευσε -και μάλιστα εσύ προσωπικά είσαι ο διευθύνων σύμβουλος της διαχειρίστριας εταιρείας- δεν σε οδηγεί στην υποχρέωση, αν όχι νομικά, τουλάχιστον ηθικά, να ζητήσεις μια συγνώμη για αυτό που έγινε; Αν μη τι άλλο, τουλάχιστον γιατί δεν προλάβατε την κατάρρευση της γέφυρας; Κι τούτο ανεξάρτητα κατά ποια μεριά το σύστημα θα κατανείμει -στο τέλος της ημέρας- τις όποιες νομικές ευθύνες. Αν τελικά τις κατανείμει...
Αλλά, τι λέω, ο αφελής... Λέγει ποτέ ο καπιταλισμός -και οι διαχειριστές του- συγνώμη και να το εννοεί; Ένα σύστημα -και το τσούρμο “ανθρώπων” που τον διαχειρίζονται- που εδράζεται στην πιο άγρια εκμετάλλευση του ανθρώπου -και αυτής ακόμη της ζωής του- προκειμένου να αυξήσουν τα κέρδη τους, θα αισθάνονταν ποτέ την ανάγκη να ζητήσουν συγνώμη για τα αποτελέσματα αυτής της άγριας εκμετάλλευσης; Αμ, τότε δεν θα έκαναν τίποτε άλλο από το να ζητούν νύχτα και μέρα συγνώμη. Και δεν θα αρκούσαν ούτε οι ώρες της μέρας και της νύχτας, ούτε οι μέρες τς βδομάδας, ούτε οι βδομάδες του μήνα μηδέ οι μήνες του χρόνο όλου για να ζητούν συγνώμη!
Αλλά για να δείτε το πραγματικό πρόσωπο του συστήματος, να σας πω και τούτο: ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της διαχειρίστριας εταιρείας σημείωσε, στη συνέντευξη τύπου, ότι ο διευθύνων σύμβουλος θα παραμείνει στη θέση του, παρά τις φωνές από κυβερνητικά χείλη περί παραιτήσεων... Είπατε τίποτε;
Σημειώσεις:
* Το “ανθρωπιάς” είναι σε εισαγωγικά καθότι η ακριβής λέξη που αρμόζει είναι απανθρωπιά. Κι όμως, ακόμη και το απάνθρωπο -χωρίς εισαγωγικά- πρόσωπό του ο καπιταλισμός και οι διαχειριστές του το κάνουν να φαντάζει ως ανθρώπινο και -πρωτίστως- φιλάνθρωπο. Και δίνουν απλόχερα εκατοντάδες εκατομμύρια τάχαμου για αρωγή των θυμάτων της δικής τους απληστίας... Εμακρύναν τες ποδκιές τους -κατά την κυπριακή παροιμία- να σσhιεπάσουν τες πομπές τους... Μόνο που οι "πομπές" τους δεν είναι απλά ντροπής πράγματα, αλλά εγκλήματα ολόκληρα!
** Αυτό το περί ταμείου αρωγής για τις οικογένειες των θυμάτων μάλλον προπέτασμα καπνού είναι. Βλέπετε, την επαύριο της συνέντευξης τύπου, ανταποκρίσεις από τη Γένοβα και τα θύματα της κατάρρευσης της γέφυρας, διαφορετικά τα έλεγαν. Και ιδού, τι ανέφερε χθες το απόγευμα μια τέτοια ανταπόκριση του ΑΠΕ: “Υπεύθυνη για τη διαχείρισή της (γέφυρας) ήταν η εταιρεία Autostrade per l`Italia, μονάδα του κατασκευαστικού ομίλου Atlantia. Το Σάββατο η Autostrade δεσμεύτηκε ότι θα επενδύσει μισό δισεκατομμύριο ευρώ για να ξαναχτίσει τη γέφυρα και να βοηθήσει τις οικογένειες των θυμάτων αλλά και όσους έχασαν τα σπίτια τους λόγω της κατάρρευσης”...
*** Και μόνο ότι οι ιθύνοντες της εταιρείας μιλούν για “επένδυση”, η οποία -πάλιν κατά τα λεγόμενα τους- θα ακουμπά το μισό δισεκατομμύριο ευρώ, καταδεικνύει ότι ακόμη και από αυτή την ίδρυση του λεγόμενου ταμείου αρωγής προσβλέπουν στο κέρδος. Καθότι στο λεξικό του καπιταλισμού “επενδύω” σημαίνει τοποθετώ κάπου χρήματα, με στόχο το κέρδος, να τα... αβκατίσω, δηλαδή! That’s business as usual... Έτσι απλά!
Κυπ. Κ.
