Ντροπή σας, ανάλγητοι... Τώρα ΦΠΑ και στα νοσήλια των ηλικιωμένων;

Προς θεού, μην πάει ο νους σας ότι το ανάλγητο κράτος έκανε σκόντο στους ηλικιωμένους. Κάθε άλλο. Με την σχετική ερμηνευτική -τάχαμου- εγκύκλιο του εφόρου Φορολογίας, ημ. 23 Απριλίου 2018, για τις διατάξεις της παραγράφου 7 του Πίνακα Α, του έβδομου παραρτήματος του περί ΦΠΑ Νόμου του 2000, ο έφορος Φορολογίας του ανάλγητου κυπριακού κράτους στη σημερινή του version διακυβέρνησης Συναγερμού - Αναστασιάδη ζήτησε την επιβολή ΦΠΑ ύψους 19%, διότι, είπε: σύμφωνα με τις πιο πάν διατάξεις του εν λόγω Νόμου, εξαιρείται από την επιβολή ΦΠΑ η παροχή υπηρεσιών και η παράδοση αγαθών που συνδέονται στενά με την κοινωνική πρόνοια και ασφάλιση, περιλαμβανομένων και των παρεχόμενων από οίκους ευγηρίας, που πραγματοποιούνται από οργανισμούς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα...

Αλίμονο, όμως... Ο ίδιος ο έφορος Φορολογίας του ανάλγητου κυπριακού κράτους δια της εγκυκλίου του αποφαίνεται πως: Με βάση την πιο πάνω διάταξη, δεν εξαιρούνται οι οίκοι ευγηρίας, τα ιδιωτικά αναρρωτήρια και άλλες παρόμοιες μονάδες που αποσκοπούν στην φροντίδα των ηλικιωμένων, εφόσον οι οργανισμοί που παρέχουν τέτοιες υπηρεσίες είναι κερδοσκοπικού χαρακτήρα! Αίσχος και πάλιν αίσχος...

Και καλά, κύριε έφορε, γνωρίζεις πολλούς τέτοιος οργανισμούς που παρέχουν τις συγκεκριμένες υπηρεσίες, που δηλώνουν -με το γράμμα και το πνεύμα του νόμου- μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί; Εγώ προσωπικά δεν γνωρίζω. Και δεν γνωρίζω να δηλώνουν κάτι τέτοιο, αλλά απλά δεν γνωρίζω να υπάρχουν. Ούτε και μπορεί να υπάρχουν, εξ’ ον αν είναι επιδοτούμενοι από το κράτος. Το οποίο κράτος, όμως, στη σημερινή του μορφή διακυβέρνησης καθίσταται ολοένα και πιο ανάλγητο στην αντιμετώπιση των αναγκών των ευπαθών ομάδων. Όχι τυχαία, λοιπόν, είναι στη φάση που ολοένα και απομειώνει τα κονδύλια κοινωνικής πρόνοιας, στη φάση που ολοένα και συρρικνώνει το κοινωνικό κράτος.

Κι όμως: Οι ηλικιωμένοι είναι εδώ. Μαζί με τα προβλήματα υγείας, τις αναπηρίες και τα συναφή επακόλουθα των χρόνων που κουβαλούν στη ράχη τους. Κι εφόσον το κράτος παίζει πελλόν να φροντίσει γι’ αυτούς, εφόσον στην Κύπρο δεν υπάρχουν μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί που θα τους παρέχουν κάθε βοήθεια και φροντίδα στο υπόλοιπο της ζωή τους, οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά τους δεν έχουν άλλη διέξοδο από το να αποταθούν και να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες των οίκων ευγηρίας και άλλων συναφών ιδρυμάτων. Εκεί δε που η σύνταξη των ηλικιωμένων -στις πλείστες, δηλαδή, των περιπτώσεων- δεν αρκεί, για να έχουν αυτοί οι άνθρωποι μια αξιοπρεπή φροντίδα και μέριμνα, συμβάλλουν οικονομικά και τα παιδιά τους.

Αυτή είναι η κυπριακή πραγματικότητα. Την οποία γνωρίζουν οι πάντες. Κι είμαι σίγουρος ότι γνωρίζει και ο έφορος Φορολογίας, αλλά και όλοι οι -αρμόδιοι και αναρμόδιοι- κρατικοί αξιωματούχοι... Αλίμονο, όμως, αυτοί στέκουν στους τύπους. Στέκουν στο γράμμα του νόμου -του κάθε νόμου- και όχι στο πνεύμα του. Λες και οι νόμοι γίνονται για να τους υπηρετούν οι άνθρωποι και όχι για να υπηρετούν αυτοί -οι νόμοι, δηλαδή- τους ανθρώπους και την ευημερία τους. Ιδιαίτερα τους απόμαχους της δουλειάς. Τους παππούδες και γιαγιάδες, τους πατεράδες και μανάδες μας. Για όσο χρόνο η φύση τους επιφυλάσσει να βρίσκονται ζωντανοί ανάμεσά μας...

Αλλά ξέρετε πιο είναι το πιο τραγικό στην εν λόγω υπόθεση; Ότι η λεγόμενη “ερμηνευτική εγκύκλιος” στάλθηκε στους λειτουργούς του τμήματος Φορολογίας και κοινοποιήθηκε, που, αν αγαπάτε; Από το δημόσιο στους γενικό Ελεγκτή, γενικό Λογιστή, γενικό Διευθυντή του υπουργείου Οικονομικών και Τελωνείο, στις εργοδοτικές οργανώσεις ΟΕΒ και ΚΕΒΕ και σε κάθε λογής σύνδεσμο εγκεκριμένων λογιστών και στο δικηγορικό σύλλογο. Σ’ όλους αυτούς, δηλαδή, που βλέπουν τον άνθρωπο συνώνυμο του χρήματος και την ανθρώπινη ύπαρξη πηγή εσόδων...

Τα λέω χοντρά, διότι είναι χοντρά, πολύ χοντρά τα πράγματα. Βλέπετε, ο έφορος Φορολογίας δεν είδε την ανάγκη, για παράδειγμα, να κοινοποιήσει το πόνημά του και στις γηριατρικές κλινικές, στους οίκους ευγηρίας και στα γηροκομεία. Αυτοί -προφανώς- για το κράτος είναι μόνο πηγή εσόδων...

Και το μάθανε, οι άμεσα επηρεαζόμενοι, από τους λογιστές τους! Για να ορθώσουν κάποιοι φωνή διαμαρτυρίας. Για το απαράδεκτο της εγκυκλίου. Και το αποτέλεσμα: το θέμα πήγε στη βουλή, προφανώς, υπό μορφή τροποποίησης του νόμου και -οι καλοί μας βουλευτές- αντί να κάνουν αυτό που έπρεπε, δηλαδή να απαλλάξουν με ειδικό νόμο τους πιο πάνω από την καταβολή οποιουδήποτε ΦΠΑ, έκαναν σκόντο και έριξαν τον συντελεστή από το 19% που ζητούσε ο αρμόδιος έφορος στο... 9%, φτιάχνοντας -Ιούνη μήνα- νέα κατηγορία στο νόμο! Αίσχος και πάλιν αίσχος...

Υ.Γ. 1: Είμαι ιδιαίτερα έντονος και καυστικός πρώτον γιατί δεν ανέχομαι την αδικία -το λάθος το κατανοώ, αλλά όταν αυτό γίνεται αντιληπτό, τότε να διορθώνεται άμεσα- δεν ανέχομαι την κοροϊδία και προπαντός δεν ανέχομαι τους κυβερνώντες και όποιους κρατικούς αξιωματούχους να ισοπεδώνουν την αξιοπρέπεια των ανθρώπων και ειδικότερα των ηλικιωμένων. Και είμαι ακόμη έντονος και καυστικός γιατί βιώνοντας προσωπικά εδώ και πάνω από ενάμιση χρόνο τις δυσκολίες που οι ηλικιωμένοι ζουν και την ανάγκη που τους οδηγεί να αποταθούν για βοήθεια, στήριξη, ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα σε τέτοια ιδρύματα, αναγνωρίζω και το εύρος και σημασία της προσφοράς αυτών των ιδρυμάτων στους ηλικιωμένους. Και δεν μπορεί κανένας έφορος και κανένας νόμος, δεν μπορεί κανένας πρόεδρος, βουλευτής, υπουργός και δεν ξέρω κι εγώ ποιος άλλος καρεκλοκένταυρος σ’ αυτό το τόπο, που τάχαμου φροντίζουν για εμάς και το καλό μας, να επιβαρύνει τους ηλικιωμένους έστω και με ένα σεντ παραπάνω -πόσον μάλλον με ολόκληρο 9%- τα νοσήλια τους γιατί οι ανάγκες της ζωής και η κατάσταση της υγείας τους, οδήγησε και οδηγεί αυτούς να αποζητήσουν με πληρωμή τη φροντίδα εξειδικευμένων οίκων και ιδρυμάτων για να ζήσουν με αξιοπρέπεια όσο χρόνο τους έχει ακόμη μείνει...
Υ.Γ. 2: Αλήθεια, αν και όταν γίνει η περιβόητη αυτονόμηση των δημόσιων νοσηλευτηρίων, στα πλαίσια του ακόμη πιο περιβόητου γενικού σχεδίου υγείας, και τα νοσηλευτήρια αυτά ενταχθούν στη λογική του οικονομικού κέρδους -για να αυτοσυντηρούνται και αναπτύσσονται- το τμήμα Φορολογίας θα εντάξει και αυτά στον ΦΠΑ;

Κυπ. Κ.