Μα τότε, αν όντως υπάρχει, αυτός δεν είναι οδικός χάρτης λύσης, αλλά... οδικός χάρτης διχοτόμησης!

Αυτό ίσαμε χθες. Όταν, δηλαδή, ο τηλεοπτικός σταθμός ALPHA Κύπρου “αποκάλυψε” στο χθεσινοβραδινό του δελτίο ειδήσεων -και η κυβερνητική εφημερίδα “Αλήθεια" έδωσε σήμερα συνέχεια- λεγόμενο οδικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με τέσσερις σταθμούς - κλειδιά, όπως αναφέρουν. Δεν είναι -πιστεύω- τυχαίο, μηδέ και είναι άσχετο ότι: η “αποκάλυψη” αυτή συνέπεσε με την παρουσία του προέδρου Αναστασιάδη στη Νέα Υόρκη και την αναμενόμενη συνάντησή του αύριο με τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες. Στην οποία, σύμφωνα με δηλώσεις του προέδρου της Δημοκρατίας κατά την χθεσινή άφιξή του στη Νέα Υόρκη, θα τον “ενημερώσει με αντικειμενικό τρόπο και χωρίς να εμπλακεί σε παιγνίδι επίρριψης ευθυνών για την ανάγκη ουσιαστικού διαλόγου”. Τονίζοντας, βέβαια, ότι “ο στόχος του είναι να συνεχιστεί ο διάλογος που θα μας οδηγήσει σε λύση, η οποία θα είναι λειτουργική, βιώσιμη, θα σέβεται τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα είναι προς όφελος όλων των πολιτών, Ε/κ και Τ/κ”.

Δεν παρέλειψε, συνάμα, ο πρόεδρος να τονίσει -χθες στις σχετικές δηλώσεις του- πως δεν παραγνωρίζει ότι υπήρξε πρόοδος, συμπληρώνοντας, ωστόσο ότι: “δεν μπορεί και να παραβλέψει τις δυσκολίες που βρίσκονται μπροστά μας”. Προσθέτοντας, μάλιστα κι αφού ρωτήθηκε σχετικά με τις αναφορές και όρους Τσαβούσογλου -σε χθεσινό άρθρο του στην “Ουάσιγκτον Ποστ”- για τη λύση του Κυπριακού, πως: οι προβαλλόμενες αξιώσεις “είναι αδύνατον να γίνουν αποδεκτές”, προσθέτοντας: “Δυστυχώς αυτά που προβάλλει ο κ. Τσαβούσογλου ουδεμία σχέση έχουν με τα επιδιωκόμενα, είτε από πλευράς Τουρκοκυπρίων, είτε από πλευράς Ελληνοκυπρίων”.

Αλλά τι είπε ο κ. Τσαβούσογλου, τα οποία -ορθά- δεν είναι αποδεκτά; Πρώτα έχει διασυνδέσει τη λύση του Κυπριακού με την αναγνώριση ύπαρξης δύο λαών στο νησί! Που αφ’ εαυτού συνιστά ανυπέρβλητο εμπόδιο και μη αποδεκτό -ως ορθά δήλωσε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας- όρο για τη λύση. Δεύτερο ζητά γα τους Τουρκοκύπριους αναγνώριση  καθεστώτος πολιτικά ισότιμων εταίρων, παραπέμποντας μ’ αυτό σε επικίνδυνους διχοτομικούς ατραπούς. Τρίτο και εξίσου σημαντικό ζητά ως προϋπόθεση για τη λύση συνέχιση του ισχύοντος -Ζυριχικού- πλαισίου των συνθηκών Εγγυήσεως και Συμμαχίας, η οποία “θα συνεχίσει να διασφαλίζει τη μελλοντική σταθερότητα του νησιού”. Υποβάλλοντας -πρακτικά ως όρο της λύσης- πως: “η συντριπτική πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων, δεν θα αποδεχθεί μια διευθέτηση που να μην περιλαμβάνει τουρκικές εγγυήσεις”. Άρα λύση χωρίς τουρκικές εγγυήσεις, γιοκ!

Άξιες λόγου, ωστόσο, είναι και άλλες δύο παράμετροι/όροι του Μεβλούτ Τσαβούσογλου για τη λύση: πρώτον ότι “οι δυο πλευρές πρέπει να είναι πολιτικά ισότιμες. Η μια πλευρά δεν μπορεί να κυριαρχεί επί της άλλης ή να την αφομοιώσει ως μιαν απλή μειονότητα”, και δεύτερο ότι “η εξουσία πρέπει να διαμοιραστεί σε ένα διζωνικό, δικοινοτικό συνεταιρισμό”, όπου μάλιστα “η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διασφαλίσει ότι οι βασικοί παράμετροι μιας διευθέτησης είναι νομικά εδραιωμένες στο πρωτογενές της δίκαιο”! Και εν συνεχεία -μέσω αυτού του “πρωτογενούς δίκαιου”- επαναφέρει το θέμα των τεσσάρων ελευθεριών για τους Τούρκους πολίτες, σημειώνοντας ότι με αυτό “θα επιτευχθεί μια ισορροπία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, που σημαίνει ότι οι Τούρκοι υπήκοοι θα τυγχάνουν ισότιμης μεταχείρισης με τους Έλληνες υπηκόους αποκλειστικά στο νησί”...

Αυτά, λοιπόν, είναι τα κατά Τσαβούσογλου κριτήρια που πρέπει να πληρούνται, προκειμένου να είναι βιώσιμη και δίκαιη η λύση του Κυπριακού. Στην οποία, κατά τα άλλα, η “μια πλευρά δεν μπορεί να κυριαρχεί επί της άλλης ή να την αφομοιώσει ως μιαν απλή μειονότητα”. Και μέσα από αυτή τη λύση -τηρουμένων αυτών των κριτηρίων- θα υλοποιηθεί το όραμα της τουρκικής  κυβέρνησης για το μέλλον, το οποίο -λέγει- θα διαλαμβάνει την μετατροπή της Κύπρου "σε ένα προπύργιο ειρήνης, σταθερότητας, συνεργασίας και οικονομικής ευημερίας"...

Και μ’ αυτά τα “ολίγα” -τόσο από πλευράς προέδρου Αναστασιάδη, όσο και από πλευρά Τσαβούσογλου- επανέρχομαι στον κατά τα άλλα οδικό χάρτη που αποκάλυψε χθες ο Alpha Κύπρου και σήμερα η “Αλήθεια” μας βοηθά να τον εμπαιδώσουμε. Οδικό χάρτη -των Ηνωμένων Εθνών, παρακαλώ- με τέσσερις σταθμούς - κλειδιά, ως μας παρουσιάστηκε. Με κατάληξη, αν είναι δυνατό, σε συμφωνία τον Ιούλιο και διεξαγωγή δημοψηφισμάτων των Σεπτέμβρη! Πάλιν καλά που γράφει  “αν είναι δυνατόν”. Διότι θα μπορούσε -εφόσον τον “χάρτη” αυτό τον επεξεργάστηκαν τα Ηνωμένα Έθνη και ο διεθνής παράγοντας, οι οποίο, μάλιστα “είναι έτοιμοι να θέσουν σε εφαρμογή, εφόσον οι δύο πλευρές συμφωνήσουν σ’ αυτά”- θα μπορούσε, λοιπόν, και να μας... επιβληθεί!

Αλήθεια -ερώτημα, όχι η εφημερίδα- είναι έστω και ένας Κύπριος που πιστεύει ότι ο εν λόγω “οδικός χάρτης” είναι εφαρμόσιμος; Λαμβανομένου υπόψη ότι: ο Απρίλης είναι σε λιγότερο από δέκα μέρες, ο Ιούλης μπαίνει τρεις μήνες μετά και σε πέντε μήνες από σήμερα μπαίνει ο Σεπτέμβρης για τα... δημοψηφίσματα! Κι απαντώ: μόνο αν είναι έτοιμη η λύση. Και το διάστημα από σήμερα -ή καλύτερα από το κοινωνικό δείπνο και μετά- θα χρειαστεί να δουν με ποιο τρόπο θα την πλασάρουν στον Κυπριακό λαό. Αλλιώς, αν πραγματικά υπάρχει τέτοιος οδικός χάρτης, τότε αυτός δεν είναι οδικός χάρτης λύσης, αλλά... διχοτόμησης. Και δημιουργίας δύο χωριστών κρατών -διαφορετικά προς τι οι δύο λαοί, κατά τον Τσαβούσογλου;- ως η διαχρονικά  πάγια πολιτική της Άγκυρας και όχι μόνο. Και εννοώ με τούτο την Βρετανία, η οποία από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου προωθούσε τη λύση της διχοτόμησης, για εξυπηρέτηση των δικών της συμφερόντων και των ευρύτερων ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών στην περιοχή... Μέρος των οποίων είναι και ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Συρία...

ΣΗΜ: Στην φωτογραφία το κτίριο των Ηνωμένων Εθνών, τα οποία -μαζί με τον... διεθνή παράγοντα- ετοίμασαν τον αναφερόμενο νέο "οδικό χάρτη" για λύση του Κυπριακού τον Ιούλιο και δημοψηφίσματα μέχρι τον Σεπτέμβρη!