ΕΟΚΑ Α’, κυπριακό κράτος και... ΕΟΚΑ Β’

Αυτή η δεύτερη ανάγνωση, λοιπόν, γίνεται επειδή η ιστορική αλήθεια προφανώς δεν συμφέρει σε μια μερίδα του λαού. Δεν συμφέρει σε μια συγκεκριμένη πολιτική παράταξη. Σ’ αυτή, βέβαια, που φρόντισε -έχοντας βρεγμένη τη φωλιά της- να δώσει συγχωροχάρτι στους εν Κύπρω αίτιους και πρωταίτιους της τραγωδίας: Στην ΕΟΚΑ Β’ και την δράση της πριν, κατά και μετά το προδοτικό πραξικόπημα. Φορτώνοντάς τα όλα στην χούντα των Αθηνών. Ούτε να αναλάβουν με θάρρος τις ευθύνες τους δεν είναι ικανοί!

Κι όχι μόνο αυτό: Ανακάλυψαν οι θιασώτες της στρεβλής ανάγνωσης και της παραχάραξης της ιστορικής αλήθειας “άλλοθι” για να στηρίξουν την ιστορική αυτή παραχάραξη: Τη θεωρία της βίας και αντιβίας, αλλά και τη θεωρία της διατεταγμένης αποστολής. Προηγήθηκε, βέβαια, η διαδικασία πολιτικοποίησης, απενοχοποίησης και εν τέλει “δικαίωσης” της ΕΟΚΑ Β’ και των ηγετικών στελεχών της. Από την κυβέρνηση Συναγερμού - Κληρίδη [σε πρώτο στάδιο] και την κυβέρνηση Συναγερμού - Αναστασιάδη σε δεύτερο και καθοριστικό στάδιο.

Επιπρόσθετα: Μέσα από την δεύτερη ανάγνωση της στρέβλωσης και παραχάραξης της ιστορικής αλήθειας καθημερινά επιχειρείται και η αποσύνδεση της ΕΟΚΑ με την ΕΟΚΑ Β’. Αποδίδοντας στην ΕΟΚΑ και τον αγώνα της την αποτίναξη του αποκιακού ζυγού και τη δημιουργία του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους, παρασιωπώντας τη σύνδεση της ΕΟΚΑ 1955-59 και της ΕΟΚΑ Β’, ή  καλύτερα, σύμφωνα με τον Αδάμο Χαρίτωνος της ΕΟΚΑ 1971 - 74. Θυμίζω εδώ την ανιστόρητη αναφορά του υπουργού Μεταφορών Γιάννη Καρούσου, ότι τάχαμου “η ύπαρξη του κράτους μας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, οφείλεται στους αγωνιστές  της ΕΟΚΑ”. Στους αγωνιστές, σύμφωνα με αυτή την αφήγηση, που “με τα  ιδανικά και το  όραμα τους κατάφεραν να απαλλάξουν  αυτό τον τόπο από τον αποικιοκρατικό ζυγό”...

Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Ούτε κατά διάνοια! Ήταν, μήπως, κάτι διαφορετικό η ΕΟΚΑ με την ΕΟΚΑ Β’; Κάθε άλλο:

Πρώτο: Ιδρυτής και των δύο ήταν ο Γρίβας. Και στόχος στην μεν πρώτη η Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (προαιώνιο πόθο της Κύπρου την χαρακτήρισε προχθές ο υπουργός Παιδείας, που αν γινόταν αυτός ουδέποτε θα γινόταν υπουργός) και στη δεύτερη στόχος ήταν η ανατροπή του εκλελεγμένου προέδρου Μακαρίου, ακριβώς για να φέρουν την Ένωση με την Ελλάδα, αφού η πολιτική Μκαρίου εν οδηγύσε εκεί...

Δεύτερο: Μέλη και στελέχη της ΕΟΚΑ 1971 - 1974 ήταν γνωστά και σημαίνοντα μέλη και στελέχη της ΕΟΚΑ 1955 - 1959 μαζί με γόνους και επιγόνους αυτών. Οι οποίοι -έχει τη δική του σημασία αυτό- ενώ θεώρησαν δικό τους “κεκτημένο” -ως εκ της συμμετοχής τους στον αγώνα της ΕΟΚΑ- τη νομή της εξουσίας στην ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία, από την άλλη σήκωσαν μπαϊράκκι και πολεμούσαν για την κατάργησή της και την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα!

Θέλω στο σημείο αυτό να παραπέμψω σε μια επιστολή του Αδάμου Χαρίτωνος ημερομηνίας 9 Ιουνίου 1955, απ’ αφορμή μια συνέντευξη του τότε διευθυντή του Mελάθρου Aγωνιστών EOKA, και αγωνιστή της EOKA 1955 – 59 κ. Xριστάκη Kαραγιώργη. Μια επιστολή που αποστάληκε σε πολλούς παραλήπτες: προς τον πρόεδρο και τα μέλη του Συμβουλίου του Mελάθρου Aγωνιστών EOKA, στον πρόεδρο και τα μέλη της Eκτελεστικής Eπιτροπής Συνδέσμων Aγωνιστών EOKA και στον πρόεδρο και τα μέλη του Συμβουλίου Mνήμης και Tμής Aγώνος EOKA. Την επιστολή αυτή αποκάλυψα σε δημοσίευμά μου στη “Χαραυγή”, στις 23 Δεκεμβρίου 2012. Και ουδείς από τους παραλήπτες της επιχείρησε να την σχολιάσει και πολύ περισσότερο να την διαψεύσει...

Βλέπετε, η επιστολή αυτή έκανε συνταρακτικές αποκαλύψεις γύρω από την ΕΟΚΑ Β’ και μια σειρά μέλη και στελέχη της. Επώνυμους και προύχοντες της κυπριακής κοινωνίας. Περιώνυμους παράγοντες του εν Κύπρω συστήματος -νομικού, κοινοβουλευτικού, εκπαιδευτικού, στρατιωτικού, εμπορικού κ.ά- αλλά και ανώτατους αξιωματούχους αυτού τούτου του κράτους, που η ΕΟΚΑ Β’ μέσα από την παράνομη δράση της επιχειρούσε την κατάλυσή του. Για να καταδείξει η επιστολή τι, νομίζετε; Ότι οι αναφερόμενοι σ’ αυτοί -συνολικά 46 επώνυμοι- δεν μετείχαν στην ΕΟΚΑ Β’ γιατί παρασύρθησαν, αλλά “περήφανοι υπηρέτησαν την Eθνικήν Iδέα της Eνώσεως υπό τον Aρχηγόν Διγενή”! Ούτε αυτοί οι 46 αντέδρασαν άμα τη λήψει αυτής της επιστολής -τους την κοινοποίησε, έγραφε ο Χαρίτωνος- αλλ’ ούτε και τον Δεκέμβρη του 2012 ή αργότερα, μετά την αποκάλυψή της από τη “Χαραυγή”. Και ξέρετε κάτι; Στον κατάλογο αυτό υπήρχαν -και ιστορικά θα υπάρχουν διαχρονικά, σήμερα και στο μέλλον- πρόσωπα που δίπλα από το όνομά τους αναγράφεται “βουλευτής”, “δικηγόρος”, “λυκειάρχης”, “γυμνασιάρχης”, “δικαστής”, “καθηγητής”, “δάσκαλος” και ούτω καθ’ εξής...

Σταχυολογώ από την εν λόγω επιστολή:

«Ο κ. Καραγιώργης, όταν έβγαλε την γλώσσα του περίπατο, δεν δίστασε να ισχυριστεί ότι, οι αγωνιστές της ΕΟΚΑ του 1971-74 "παρεσύρθησαν".

Ερωτώ: Από ποιόν παρεσύρθησαν; Βέβαια, αν δεχθούμεν την ύβρη του κ. Καραγιώργη σαν αληθινή, η απάντηση είναι ασφαλής και μία: Από τον Διγενή.

Ερωτώ και πάλιν και πρέπει να απαντήσετε. Ηταν στο ήθος του Διγενή να εξαπατά και παρασύρει ανθρώπους και προπαντός τους αγωνιστές; Και να τους παρασύρει σε τι; Και χάρη ποίων συμφερόντων; Δικών του; Της στρατιωτικής Κυβερνήσεως ή ξένων κυβερνήσεων, για να γίνει από “Αξιος της Πατρίδος”, προδότης της Πατρίδος, όπως τον θέλουν οι χολερικοί εχθροί μας;

Αν δεχθούμε “παρασυρθήκαμε” δεν φτύνουμε μόνο την ιστορία μας. Φτύνουμε και τον νου και την αξιοπρέπειά μας. Διότι κι αν υποτεθεί ότι “παρασύρθηκαν” κάποιοι θερμόαιμοι νεαροί, οι άλλοι όλοι “παρασύρθηκαν”;...»

Για να καταλήξει ο Αδάμος Χαρίτωνος στην επιστολή του: «Aυτός που υπογράφει και μαζί του η συντριπτική πλειοψηφία των αγωνιστών, αισθανόμαστε περήφανοι που υπηρετήσαμε την εθνικήν Iδέα της Eνώσεως υπό τον Aρχηγόν Διγενή. Tο λέμε και το υπογράφουμε. Όσοι αρνούνται την τιμή αυτή, είναι χωρίς ανδρισμό και αξιοπρέπεια. Eίναι τυχοδιώκτες και ιδιοτελή ανθρωπάρια που είχαν έρθει στο Διγενή για να καρπωθούν οφέλη, κι όταν είδαν ότι χάθηκε η υπόθεσή μας, μεταμφιέστηκαν σε κριτές και επικριτές του Διγενή και των αγώνων του...»

Αυτοί που κατά τον Αδάμο Χαρίτωνος δεν... παρασύρθηκαν

Για την ιστορία ξαναδημοσιεύω τον κατάλογο των ονομάτων όπως τα παραθέτει στην αποκαλυπτική αυτή επιστολή ο Αδάμος Χαρίτωνος:

Θάσος Σοφοκλέους: Βουλευτής, Γυμνασίαρχος, Τομεάρχης, Ανδρέας Αγγελόπουλος: Επιχειρηματίας, Πανίκος Σωτηρίου: Δικηγόρος, Γαβιρήλ Μηνάς: Κορυφαίος εκπαιδευτικός, Λυκειάρχης, Κυριάκος Σαβεριάδης: Δικηγόρος-Ποινικολόγος, Αντώνης Καράς: Δικηγόρος, Βουλευτής, Σοφοκλής Χατζηγιάννης: Δικηγόρος, Βουλευτής, Σταύρος Ζάκος: Επιχειρηματίας, Υποτομεάρχης, Τομεάρχης, Κίκης Κωνσταντίνου: Επιχειρηματίας, Πρ. Αξιωματικός Ελληνικού Στρατού, Γιάννης Κασίνης: Θεολόγος, Τομεάρχης, Ανδρέας Παρασκευάς: Θεολόγος, Στέλιος Στυλιανού: Δικηγόρος, Φώτης Παπαφώτης: Θεολόγος, Τομεάρχης, Ρένος Κυριακίδης: Γυμνασιάρχης, Τομεάρχης, Γεώργιος Χατζηνικολάου: Λυκειάρχης, Δημήτρης Συλλούρης: Πολιτικός μηχανικός, Βουλευτής, Σπύρος Αρότης: Δημοσιογράφος, Νομικός, Διευθ. Γραφείου του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αναπληρωτής Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, μ. Γλαύκος Κασουλίδης: Ιατρός - πατέρας Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Κώστας Αδαμίδης: Δικήγορος, πρώην Υπουργός, Κώστας Χατζηπιέρας: Δικηγόρος, Χριστάκης Χατζηευτυχίου: Καθηγητής, Θεόδωρος Παναγιώτου: Καθηγητής Πανεπιστημίου, Κώστας Γιαλλουρίδης: Γυμνασιάρχης - Αγωνιστής Β' Παγκοσμίου Πολέμου, Πόπος Ιωαννίδης: Δικηγόρος, Γεώργιος Παλαιολόγος: Τραπεζικός - Αντάρτης, Σωκράτης Ηλιάδης: Μεγαλοεπιχειρηματίας, Γεώργιος Βασιλειάδης: Αρχιδικαστής, Ανδρέας Βασιλείου: Συντεχνιακός, Κώστας Τσέλλος: Ιατρός, Αλέξανδρος Κιαγιάς: Δάσκαλος - πρ Πρόεδρος ΠΟΕΔ, Γιαννάκης Δρουσιώτης Ανδρέας: Δικηγόρος, Τομεάρχης, ο Ανδρέας Βασιλείου (Αρναούτης): Τραπεζικός, Λεύκιος Ροδοσθένους: πρ. Βουλευτής, Τομεάρχης, Σωτηράκης Γιαννάκης: πρ. Βουλευτής, Τομεάρχης, Φρίξος Μαρκίδης: Πρύτανης του Δικηγορικού Συλλόγου, Δημητράκης Χαχολιάδης: πρ. Πρόξενος, Επιχειρηματίας, Στέλιος Χρηστίδης: Δικηγόρος, Χρίστος Πουργουρίδης: Δικηγόρος, Βουλευτής, Παναγιώτης Κουζούπης: Δικηγόρος, Νίκος Σέρβος: Χημικός, Αρης Χατζηγεωργίου: Εμποριολόγος, Επιχειρηματίας, πρ. Υπουργός, Σόλων Ποιηταρίδης: Επιχειρηματίας, Τομεάρχης, Γεώργιος Ολύμπιος: Καταζητούμενος, Αξιωματικός Εθνικής Φρουράς, Ανδρέας Παπαπέτρου: Λοχαγός της Εθνικής Φρουράς, Σάββας Μισός: Καταζητούμενος, Γεωργός, Λουκής Χατζηλουκάς: Δάσκαλος

Φωτογραφία: Πάνω, παράνομοι της ΕΟΚΑ Β' στο προαύλιο των δικαστηρίων Λεμεσού (1973). Στο βάθος ο δικηγόρος της ΕΟΚΑΒητατζήδων, νυν πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης. Κέντρο αριστερά παράνομοι της ΕΟΚΑ Β σε "δράση" τις ημέρες του πραξικοπήματος (κατά τα άλλα το πραξικόπημα ήταν έργο της χούντας των Αθηνών μόνο) και δεξιά παράνομοι της ΕΟΚΑ Β' στα λιμέρια τους σε ώρα... ξεκούρασης. Κάτω αριστερά όπως αφήσαν την Αρχιεπισκοπή οι πραξικοπηματίες στις 15 Ιουλίου 1974 και δεξιά μια από τις απόπειρες κατά της ζωής του Μακαρίου, στον Άγιο Σέργιο...