Ο κορωνοϊός, το τεστ, οι προύχοντες και ο λαός στη μακαρία νήσο...

Σίγουρα, τόσο ο πρόεδρος όαο και όλοι οι άλλοι ανακουφίστηκαν αυθημερόν για τα αρνητικό αποτέλεσμα του τεστ στο οποίο υποβλήθησαν. Κι εμείς ανακουφιστήκαμε την επαύριο, όταν πληροφορηθήκαμε τα καλά μαντάτα. Και το εννοώ αυτό. Στο κάτω κάτω και ο πρόεδρός μας -όπως και η αφεντιά μου, βέβαια- βρισκόμαστε σ’ αυτούς που οι αρχές του τόπου θεωρούν ευπαθείς ομάδες. Ο πρόεδρος μάλιστα πιο πολύ από εμένα, αφού με περνά έξι χρόνια...

Ωστόσο: τούτου λεχθέντως, πρέπει να πω -χωρίς κακία ή φθόνο- ότι στο όλο θέμα θέλανε δεν θέλανε οι κυβερνώντες μας έδειξαν ότι χωρίζουν το λαό σε προνομιούχους και μη. Έπρεπε, δεν αντιλέγω, να κάνει ο πρόεδρος, η φρουρά του οι συνεργάτες του και όλοι όσο τον περιστοιχίζουν -κι είναι πολλοί, κακά τα ψέματα- το τεστ, αλλά η ζωή του δεν διαφέρει από τη δική μου ζωή, από τη ζωή των πολιτών όλων σ’ ετούτη τη νήσο...

Ακόμη: Η ζωή του δεν διατρέχει -λόγω κορωνοϊού, το ξεκαθαρίζω- περισσότερο κίνδυνο απ’ ότι η δική μου ζωή κι η ζωή του κάθε ανώνυμο πολίτη: Από τη ζωή του γιατρού, του νοσηλευτή, του ντελιβερά, του οδηγού, του μηχανικού, του φραμακοποιού, το μάγειρα, του υπάλληλου, του βιοτέχνη, του πωλητή και της πωλήτριας, του γεωργού, του κτηνοτρόφου, του επιχειρηματία, του νέου, της νέας, των παιδιών και πάει λέγοντας...

Κι όμως: Ο πρόεδρος και ο κύκλος του -ελέω... δημοσίου συμφέροντος- έκαναν άμεσα το τεστ και πληροφορήθηκαν το ίδιο άμεσα το αποτέλεσμά του. Κάτι που δεν μπορούν να κάνουν όλοι οι άλλοι που περιέγραψα πιο πάνω. Παρά μόνο άμα ανακαλυφθεί πως βρίσκονταν στη διαρμή κάποιου επιβεβαιωμένου κρούσματος ή άμα ήδη παρουσιάζει συμπτώματα προσβολής του από τον κορωνοϊό. Αυτό, όμως, αφ’ εαυτού δείχνει-στην πράξη, όχι στη θεωρία- πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών. Γιατί, βλέπετε, η ζωή τόσο του πρώτου πολίτη, όσο και του τελευταίου πολίτη αυτού του τόπου, έχει την ίδια ακριβώς αξία και σημασία. Άστε που στη δική μου αντίληψη αυτοί που τάσσουν εαυτούς στην υπηρεσία του λαού θέτους εαυτούς πίσω, όχι μπροστά από το λαό... Κι όποιου αρέσει αυτή η άποψη. Στο κάτω κάτω αυτό δηλαδή δεν κάνουν οι γιατροί, οι νοσηλευτές και λοιποί επαγγελματίες υγείας του δημοσίου, στην Κύπρο και στον κόσμο όλο και σ’ αυτή ακόμη την πανμία του κορωνοϊού; Με ένα στους δέκα -μάλιστα- που προσβάλλονται από τον ιό να προέρχεται, σύμφωνα με το τμήμα Ευρώπης του Παγκόμιου Οργανισμού Υγείας ακριβώς από τις τάξεις των επαγγελματιών υγείας!

Φευ όμως: Αν εγώ και ο κάθε απλός, πλην ανώνυμος πολίτης, που τηρούμε κατά γράμμα τις αποφάσεις και τα διατάγματα των κυβερνώντων, ή ακομη περισσότεροι αν όλοι αυτοί που δουλεύουν εν μέσω εξάπλωσης του ιού για το δικό μας καλό και εξυπηρέτηση, θέλουμε και θέλουν κι αυτοί να ξεφύγουμε από την έγνοια του κορωνοϊού, τότε η επίσημη πολιτεία μας βάζει φραγμό! Να πάτε, κύριοι και κυρίες στα ιδιωτικά εργαστήρια που μπορούν να το κάνουν. Και να καταβάλετε, βεβαίως βεβαίως, από 100 μέχρι και 150 ευρώ!

Και ρωτώ: Έχουμε πολλούς που μπορούν να καταβάλουν αυτό το ποσό; Όχι βέβαια! Κι όμως, ο πρόεδρος, οι υπουργοί του και όσοι τον περιστοιχίζουν, που κακά τα ψέματα- θα μπορούσαν να καταβάλουν αυτό το πο σό- έτυχαν του ευεργετήματος της δωρεάν εξέτασης! Η μάζα του λαού, όμως, όχι! Πηγαίνετε, κύριοι, στα ιδιωτικά εργαστήρια. Και νάσου ν’ ανοίγουν οι κυβερνώντες το δρόμο σε κάποιους να εμπορεύοντοι το φόβο της ασθένειας και να κερδίζουν -δεν γνωρίζω ίσως και να κερδοσκοπούν- από αυτό το φόβο και/ή από αυτή τη νόσο!

Και ξαναρωτώ: Οι κυβερνώντες δεν έχουν ούτε ακουστά ότι μπορούν, άμα θέλουν, να προχωρήσουν σε επίταξη αυτών των εργαστηρίων και να κάνουν μαζικά τα τέστ στο λαό, καταβάλλοντα το κράτος το πραγματικό κόστος; Στο κάτω κάτω, ή ζούμε ή δεν ζούμε σε κατάσταση έκτατκης ανάγκης. Αν ζούμε προχωρούμε σε επίταξη. Όχι μόνο των ιδιωτικών εργαστηρίων, αλλά και των ιδιωτικών νοσηλευτηρίων, των ιδιωτικών ιατρείων, ακόμη και των ιδιωτών γιατρών και νοσηλευτών. Και όχι να κάνουμε -τάχαμου- συμφωνίες και να συμβάλλεται το κράτος μαζί με τον ιδιωτικό τομέα για να τους παραπέμπονται ιατρικά περιστατικά -που τα δημόσια νοσηλευτήρια δεν μπορούν πλέον να εξυπηρετήσουν- έναντι, προφανώς, σχετικής αδρής αμοιβής. Αλλά κύριοι, μ’ αυτό εφαρμόζετε στην πράξη την γνωστή παροιμία “με την μίλλαν μας, τηανίζετε το φλαντζίν μας”... Με άλλα λόγια, επιχορηγείτε τον ιδιωτικό τομέα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης -που κακά τα ψέματα, δουλεύει με τους νόμους της αγοράς και του κέρδους- με τα δικά μας λεφτά, τα λεφτά των φορολογουμένων αυτού του τόπου! Συνεχίζοντας και εμβαθύνοντας έτι περισσότερο [αυτό έχει ως πολιτική λόγω ιδεολογίας και φιλοσοφίας η κυβέρνηση Συναγερμού - Αναστασιάδη] το εμπόριο της υγείας και το εμπόριο -τώρα- των εξετάσεων για τον κορωνοϊό. Αίσχος και πάλιν αίσχος...

Υ.Γ. Παρακαλώ όπως τύχω για το πιο πάνω της κατανόησης και την επιείκιά σας. Μην με εκλάβετε ως.. αφελή, καταλογίζοντάς μου αφέλεια και ρομαντισμό ότι ζητώ από τους πρωταθλητές της πολιτικής τής λιτότητας, της πολιτικής τής διάλυσης του δημόσιου τομέα υγείας, της διάλυσης κάθε τι του κρατικού και ξεπουλήματός τους στο ιδιωτικό κεφάλαιο [όπως είναι η κυβένηση Αναστασιάδη - Συναγερμού] πράγματα αυτονόητα δι' ημάς τους απλούς και απορήνευτους ανθρώπους. Βλέπετε, κατάσταση έκτακτης ανάγκης έχουμε κι είπα "που ξέρετε, μπορεί να δρώσει τ' αυτί τους"... Λέτε; Α, μπα...
Κυπ. Κ.