Άλλο το πρωτομαγιάτικο μήνυμα κι άλλο η σκληρή πραγματικότητα της κυβέρνησης, κα. υπουργέ Εργασίας...

Λέγει κι άλλα η υπουργός Εργασίας, αλλά πιστός στο αρχαιοπρεπέστατο ρητό “τοις φρονίμοις ολίγα”, μένω ίσαμε ’δω... Αλλά, ξέρετε, διερωτούμαι:

Αλήθεια: Η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων των εργαζομένων -και στον δημόσιο/ημιδημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα- και η αποδόμηση του εργασιακού περιβάλλοντος στα εξ ον συνετέθη, είναι αποτέλεσμα αυτών των προσπαθειών της κυβέρνησης;

Αλήθεια: η συρρίκνωση των μισθών και η καθιέρωση πρωτόγνωρα χαμηλών μισθών για τους νεοεισερχόμενους -νέους και νέες- στην αγορά εργασία, πολύ κάτω μάλιστα από το πολυδιαφημιζόμενο -πλην όνειρο απατηλό- κατώτατο εθνικό όριο μισθού, συνάδει με τις διαρκείς -κατά την υπουργό- προσπάθειες της κυβέρνησης για τη διατήρηση και ενίσχυση των εργασιακών δικαιωμάτων και τη διατήρηση της εργατικής ειρήνης και των υγιών εργασιακών σχέσεων;

Αλήθεια: Πόσο υγιείς είναι οι εργασιακές σχέσεις και πόσο διατηρούνται και ενισχύονται τα εργασιακά δικαιώματα, αλλά και πόσο νόμιμο είναι όταν η ίδια η κυβέρνηση έχει συρρικνώσει επικίνδυνα το ανθρώπινο δυναμικό της και δεν πληρώνει τις κενές οργανικές θέσεις της δημόσιας υπηρεσίας με τους όρους που διέπουν τα σχέδια υπηρεσίας για τις θέσεις αυτές;

Ακόμη: Αναφέροντας η υπουργός Εργασίας -πέρα από τις προσπάθειες διατήρησης και ενίσχυσης των εργασιακών δικαιωμάτων- και σε συνέχιση  της υιοθέτησης πολιτικών για τη βελτίωση των όρων και συνθηκών απασχόλησης όλων των εργαζομένων, πόσο αυτά συνάδουν με την πρακτική η κυβέρνηση να προσλαμβάνει νέους και νέες πτυχιούχους πανεπιστημίου πρακτικά για πλήρωση μόνιμων θέσεων και αναγκών, με μισθούς κάτω των εφτακοσίων -€700- ευρώ; Και μάλιστα με εξάμηνα συμβόλαια, με το καθεστώς του... αυτοεργοδοτούμενου(!) αλλά μέσα από αγορά υπηρεσιών από ιδιώτες επιχειρηματίες! Οι οποίοι -βεβαίως βεβαίως- παίρνουν και την... προμήθειά τους!

Αλήθεια: Γνωρίζει η κυρία υπουργός Εργασίας ότι και στο δικό της υπουργείο -το οποίο υποτίθεται έχει ευθύνη για διατήρηση και ενίσχυση των εργασιακών και άλλων δικαιωμάτων των εργαζομένων- υπάρχουν νέοι και νέες πτυχιούχοι, που εργάζονται με αυτό τον εξευτελιστικό μισθό, με αυτό το εξευτελιστικό καθεστώς του εξάμηνου συμβολαίου; Νέοι και νέες πτυχιούχοι πανεπιστημίου, που σπούδασαν και τέλειωσαν τις σπουδές τους με ένα πτυχίο -κάποιοι και με μεταπτυχιακά και δοκτοράτα- με χιλιάδες όνειρα, για να μπουν στο τέλος της ημέρας στον εργασιακό Μεσαίωνα, ακόμη και μέσα στο δημόσιο!

Γι’ αυτό επαναλαμβάνω: Τοις φρονίμοις ολίγα, κυρία υπουργέ Εργασίας! Γιατί: Άλλο το πρωτομαγιάτικο μήνυμα σας και άλλο η σκληρή πικρή πραγματικότητα της κυβέρνησής σας...