Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Βενεζουέλα, η Καταλονία, η Κύπρος και η... δυτική "δημοκρατία"

Προχωρώντας δε ένα βήμα πάρα κάτω η κυρία Μογκερίνι αναφέρει πως οι κοινοβουλευτικοί "πρέπει να μπορούν να ασκούν την εντολή τους ελεύθεροι από εκφοβισμούς εναντίον των ιδίων ή των μελών των οικογενειών τους”...

Και τα πιο πάνω, σε ανακοίνωση που δόθηκε στη δημοσιότητα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, όχι εξ ονόματός της, αλλά εξ ονόματος των χωρών - μελών χθες Σάββατο. Τουτέστιν -παρακαλώ- και εξ ονόματος της μικρής Κύπρου...

Παρατηρήσεις

Παρατήρηση πρώτη: Η ίδια η ανταπόκριση όπως τη δημοσιεύει το ΚΥΠΕ -με πηγή του ΑΠΕ/ΜΠΕ- δηλώνει πως Χουάν Γκουαϊδό “επιδιώκει την ανατροπή του προέδρου Νικολάς Μαδούρο”.
Παρατήρηση δεύτερη: Η άνω επιδίωξη του εκλεκτού της Δύσης, Χουάν Γκουαϊδό, δεν επιχειρείται να γίνει πράξη μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, ήτοι εκλογές, αλλά μέσα από την αυτοανακήρυξη του εν λόγω κυρίου ως προέδρου της χώρας και την επιβολή της -με τη βοήθεια των δυτικών πατρόνων του- στον νόμιμα εκλεγμένο πρόεδρο Μαδούρο!!!
Παρατήρηση τρίτη: Η -κατά τα άλλα- δημοκρατική Δύση, ως εις των εκφραστών της οποίας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση -ομού με τις ΗΠΑ και άλλων κρατών δορυφόρων τους- αποδέχεται την αυτοανακήρυξη οποιουδήποτε σε πρόεδρο μιας χώρας χωρίς εκλογές και χωρίς τη λαϊκή ετυμηγορία ως καθόλα νόμιμη και δημοκρατική διαδικασία...
Παρατήρηση τέταρτη: Η κυρία Μογκερίνι -εκ μέρους όλων των κρατών μελών της ΕΕ, άρα και της μικρής Κύπρου- δηλώνει πως “Τα μέλη της Εθνοσυνέλευσης απολαύουν συνταγματικά κατοχυρωμένη ασυλία η οποία πρέπει να τύχει απόλυτου σεβασμού”. Δεν ξεκαθαρίζει, ωστόσο, αν αυτό ισχύει και σε περίπτωση που οιοδήποτε μέλος οιασδήποτε εθνοσυνέλευσης οιασδήποτε χώρας κατά τρόπο πραξικοπηματικό ανακηρύσσει εαυτόν ως πρόεδρο της χώρας, επειδή δεν... γουστάρει τον εκλεγμένο πρόεδρο και την πολιτική του...
Παρατήρηση πέμπτη: Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι θεσμοί της και τα κράτη μέλη -της μικρής Κύπρου περιλαμβανομένης- δεν έδειξαν την ίδια σπουδή να στηρίξουν το λαό της Καταλονίας στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, όπως αυτό προέκυπτε όχι μέσα από αυτοανακήρυξη της ανεξαρτησίας από συγκεκριμένα άτομα, αλλά από ένα ηχηρότατο δημοψήφισμα και μια συντριπτική πλειοψηφία της λαϊκής ετυμηγορίας.
Παρατήρηση έκτη: Η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι θεσμοί της και τα κράτη μέλη -της μικρής Κύπρου περιλαμβανομένης- δεν έδειξαν την ίδια σπουδή να στηρίξουν τους αιρετούς άρχοντες, την τοπική κυβέρνηση και το τοπικό κοινοβούλιο της Καταλανίας από τις συλλήψεις και διώξεις της ισπανικής κυβέρνησης. Η οποία -ειρήστω εν παρόδω- ως επίσης κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν σεβάστηκε τα μέλη της τοπικής καταλανικής Εθνοσυνέλευσης, τα οποία επίσης έπρεπε να απολαύουν συνταγματικά κατοχυρωμένη ασυλία και η οποία επίσης έπρεπε να τύχει απόλυτου σεβασμού από την ισπανική κυβέρνηση, που δεν έτυχε...

Ερωτήσεις

Ερώτηση πρώτη: Από που προήλθε -αν αγαπάτε- το ενδεχόμενο σύλληψης του αυτοανακηρυχθέντως προέδρου της Βενεζουέλας, κυρίου Χουάν Γκουαϊδό, που έφερε το θυμό -και τη δήλωση- της κυρίας Μογκερίνι, εκ μέρους όλων των κρατών μελών, άρα και της μικρής Κύπρου;
Απάντηση πρώτη: Από τη δήλωση -σημειώνει η ανταπόκριση του ΚΥΠΕ με πηγή το ΑΠΕ/ΜΠΕ- του προέδρου Νικολάς Μαδούρο, κατά την οποία ο Γκουαϊδό, ο οποίος βρίσκεται σε περιοδεία στη Λατινική Αμερική για να εξασφαλίσει υποστήριξη -της αντινομικής αντισυνταγματικής του πράξης, λέω εγώ- πως “ενδέχεται να συλληφθεί όταν επιστρέψει στη Βενεζουέλα, διότι παραβίασε εντολή του Ανώτατου Δικαστηρίου, που του απαγόρευε να εγκαταλείψει την επικράτεια”...

Ερώτηση δεύτερη: Είναι το Ανώτατο Δικαστήριο μιας χώρας θεσμός που πρέπει να τυγχάνει σεβασμού από τους άλλους θεσμούς της χώρας, αλλά και από τις άλλες χώρες και τους θεσμούς τους ή όχι; Της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιλαμβανομένης, άρα και της μικρής μας Κύπρου, είτε ως ανεξάρτητης διεθνώς οντότητας, είτε ως οντότητας - μέλος ευρύτερης ομάδας;
Απάντηση δεύτερη: Ασφαλώς και είναι και/ή πρέπει να είναι και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά και η κυρία Μογκερίνι και όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της μικρή Κύπρου περιλαμβανομένης...

Συμπεράσματα

Συμπέρασμα πρώτο: Αν αυτή είναι η Ευρώπη τους, τότε αυτή η ίδια Ευρώπη δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα και η Ευρώπη των λαών... Έτσι απλά!
Συμπέρασμα δεύτερο: Στην πράξη, λοιπόν, υπάρχει η δική του Ευρώπη, της άρχουσας μειοψηφικής elit, της Ευρώπης των συμφερόντων, των πολυεθνικών, της ολιγαρχίας, των πολιτικών της λιτότητας και των μνημονίων, της πολιτικής των επεμβάσεων σε ξένες χώρες για τα δικά τους γεωστρατηγικά ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, της Ευρώπης των τεράστιων ανισοτήτων και της συγκέντρωση του παραγόμενου πλούτου σε μια χούφτα ανθρώπων. Και στον αντίποδα υπάρχει και η δική μας Ευρώπη, που συνοψίζεται σε τρεις μόνο λέξεις: Η Ευρώπη των λαών!
Συμπέρασμα τρίτο: Αν αυτή είναι η δημοκρατία τους, τότε αυτή η ίδια δημοκρατία δεν μπορεί να εκφράζει μηδέ να εκπροσωπεί τους λαούς και τα συμφέροντά τους!
Συμπέρασμα τέταρτο: Στην πράξη, λοιπόν, υπάρχει η δική τους “δημοκρατία”, η αστική δημοκρατία των ολίγων και των συμφερόντων τους, η “δημοκρατία” που δημιουργεί και συντηρεί τις κοινωνικές ανισότητες και επιτρέπει την φτωχοποίηση της πλειοψηφίας των εργαζομένων Και, στον αντίποδα και πάλιν, η δική μας δημοκρατία -χωρίς εισαγωγικά αυτή τη φορά- η δημοκρατία των πολλών, η δημοκρατία των λαών, στην οποία όλοι είναι ίσοι και όλοι απολαμβάνουν τα ίδια δικαιώματα -με κορυφαίο το δικαίωμα στη ζωή και την εργασία- και έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις, έναντι του νόμου και έναντι της κοινωνίας.
Συμπέρασμα πέμπτο: Αν η μικρή Κύπρος συντάσσεται με αυτή την Ευρώπη, τότε αυτή η Κύπρος είναι η Κύπρος των λίγων, της άρχουσας τάξης. Είναι η Κύπρος τους και όχι η Κύπρος των πολλών, η Κύπρος του λαού!
Συμπέρασμα έκτο: Αν η μικρή Κύπρος και ο λαός της συντάσσεται με αυτή τη “δημοκρατία”, τότε -ως τραγικό θύμα έκνομων, αντισυνταγματικών και πραξικοπηματικών ενεργειών- αυτή η Κύπρος παραμένει ιστορικά τυφλή. Και -εξ αντιδιαστολής- “δικαιωμένοι” η χούντα των Αθηνών, η ΕΟΚΑ Β’ και όσοι επιχείρησαν πραξικοπηματικά να ανατρέψουν το νόμιμο και εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας μας -αρχιεπίσκοπο Μακάριο- το 1974...

Αλήθεια, αυτή την Ευρώπη, αυτή την Κύπρο και αυτή τη δημοκρατία θέλουμε; Ας αποφασίσουμε -ως λαός- και ας ενεργήσουμε -και ατομικά και συλλογικά ως λαός- ανάλογα... Και ΝΑΙ, να κάνουμε της δική μας ανατροπή της σημερινής καθεστώας τάξης που υπηρετεί τους λίγους και όχι τους πολλούς! Να κάνουμε, επιτέλους, τη δική μας λαϊκή επανάσταση! Είναι καιρός...