Στόχος να ανακόψουμε τη ροή μεταναστών από τη Λιβύη· over!

Αυτό είναι το δεύτερο ζητούμενο για τους Ευρωπαίους ταγούς: να αποκτήσουμε τον έλεγχο της μετανάστευσης στην Ευρώπη. Και να μπορούν να μεταναστεύουν στην Ευρώπη οι έχοντες τα... προσόντα: χρήματα και πτυχία - ειδικότητες που χρειάζεται η ευρωπαϊκή οικονομία. Όχι οι έχοντες ανάγκες και πρωτίστως οι αναζητούντες στέγη, ασφάλεια και εργασία που προσπαθούν να ξεφύγουν από τους πολέμους, την φτώχεια και την εξαθλίωση. Αυτά, λοιπόν, στην Ευρώπη της... αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς, τρομάρα μας.

Και την σκυτάλη μετά πήραν οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών. Αυτοί που ετοιμάζουν το μενού κάθε συνάντησης κορυφής και οι ηγέτες πάν κάθε φορά και σε μια πρωτεύουσα, χύνουν κροκοδείλια δάκρυα, σκεπασμένα με... απύθμενη υποκρισία για την ανθρώπινη τραγωδία και εγκρίνουν το μενού που τα μαγειρεία των Βρυξελλών ετοίμασαν και τους σερβίρανε.

Κάπως έτσι, λοιπόν, μάθαμε, από χθες το βράδυ -Πέμπτη- πως στόχος της σημερινής συνόδου στη Μάλτα -που σαφώς προσδιορίζεται στο προσχέδιο της Δήλωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης- είναι ο καθορισμός σχεδίου αναχαίτισης των μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη. Το μετέδωσε ψες ανταπόκριση του ανταποκριτή του ΚΥΠΕ από τις Βρυξέλλες, αναφέροντας πως:

Συγκεκριμένα μέτρα για τη σταθεροποίηση της Λιβύης και την υλοποίηση ενός σχεδίου συνεργασίας για την αναχαίτιση των μεταναστευτικών ροών από την κεντρική Μεσόγειο, περιλαμβάνει το προσχέδιο του κειμένου της κοινής δήλωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την αυριανή -σημερινή- άτυπη Σύνοδο Κορυφής των 28...

Σύμφωνα, λοιπόν, με την ανταπόκριση του ΚΥΠΕ, το προσχέδιο αποτελείται από 7 παραγράφους και ξεκινά με την απόφαση των ηγετών να αντιμετωπίσουν το ζήτημα με πρόσθετα μέτρα. Συγκεκριμένα η 1η παράγραφος αναφέρει: "Είμαστε αποφασισμένοι να λάβουμε πρόσθετα μέτρα για την αναχαίτιση των μεταναστευτικών ροών κατά μήκος της διαδρομής της Κεντρικής Μεσογείου και να σπάσουμε το επιχειρηματικό μοντέλο των λαθρεμπόρων -sic- ενώ παραμένουμε σε εγρήγορση και για τις άλλες διαδρομές. Θα εντείνουμε τη συνεργασία μας με τη Λιβύη ως την κύρια χώρα αναχώρησης καθώς και με τις χώρες της Βόρειας και της υποσαχάριας Αφρικής”...

Η πλάκα, βέβαια που το προσχέδιο -κι είμαι σίγουρος ότι θα γίνει σχέδιο και μετά αυτούσια δήλωση- αναφέρει πως “οι ενέργειές μας θα πραγματοποιηθούν με πλήρη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου".

Και καλά αυτά να τα λένε οι τεχνοκράτες, το καταλαβαίνω. Αυτοί αδροπληρώνονται, τη δουλειά τους κάνουν κατά πως τα συμφέροντα προστάζουν. Οι ηγέτες, πανάθεμά τα, που κουβαλούν μαζί τους και το λαϊκό έρεισμα -ως εκλεγμένοι- δεν ντρέπονται και κάνουν την πάπια. Διότι πιο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου θα εφαρμόσουν, όταν αφήσουν τις εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους Αφρικανούς -πρόσφυγες και μετανάστες- βορά στους πολέμους, την φτώχεια και την εξαθλίωση, για να μην διασχίζουν την Μεσόγειο και πατήσουν τα... αμόλυντα ευρωπαϊκά εδάφη;

Αλλά προσέξτε: Για το καλό τους το κάνουν. Μη χάσουν τη ζωή τους στα παγωμένα νερά της Μεσόγειος. Και έχουν, μετά τύψεις οι Ευρωπαίοι ηγέτες ότι δεν... απέτρεψαν τους πνιγμούς. Ενώ ουδόλως αισθάνονται τύψεις για τους πολέμους στη μαύρη ήπειρο και την άγρια εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών της πόρων -και των λαών της ηπείρου- από τις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες πολυεθνικές της αφαίμαξης και της οικονομικής -και όχι μόνο- δουλείας ολόκληρων λαών.

Και τα ρίχνουν όλα στου λεγόμενους λαθρεμπόρους και διακινητές ανθρώπων εν είδει εμπορεύματος. Και δεν ντρέπονται -οι ηγέτες μας- και το λένε κιόλας στις δηλώσεις και αποφάσεις τους.

Βέβαια εκεί που ο εμπαιγμός της νοημοσύνης των πολιτών κτυπά κόκκινο, είναι οι αναφορές στη Λιβύη. Όχι στο κατά πόσον ανταποκρίνονται αυτές στην πραγματικότητα, αλλά στο ποιος οδήγησε τη Λιβύη σ’ αυτή την τρισάθλια πραγματικότητα. Ποιανών τα χέρια είναι βουτηγμένα στο αίμα, που ήθελαν -δήθεν- την απελευθέρωση του λιβυκού λαού από τον... δικτάτορα Γκαντάφι, ενώ αυτό που πραγματικά απεργάζονταν -και έφεραν- ήταν την παγίωση και μονιμοποίηση της δικής τους στρατιωτικής παρουσίας για ακόμη μεγαλύτερο έλεγχο των δρόμων στους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της μαύρης ηπείρου. Για να μεγιστοποιούν αυτοί τα κέρδη τους και να εξαθλιώνονται ολοένα και περισσότερο τα εκατομμύρια των λαών. Είναι άραγε τυχαίο ότι μόλις οκτώ μεγιστάνες του πλανήτη κατέχουν πλούτο τόσο, όσο και το 50% του παγκόσμιο πληθυσμού; Όχι βέβαια. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών κυβερνήσεων, όπως των ευρωπαϊκών και της αμερικάνικης.

Κι έρχονται σήμερα οι μεγάλοι της Ευρώπης ηγέτες να συζητούν και να αποφασίζουν ότι οι προσπάθειες για τη σταθεροποίηση της Λιβύης είναι τώρα πιο σημαντικές από ποτέ! Και ότι δήθεν "η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει προσηλωμένη στην πλήρη χειραφέτηση της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας, ως μέρος μιας περιεκτικής διοίκησης που υποστηρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, λένε, θα ενισχύσει επίσης την παροχή συνδρομής στις περιφερειακές και τοπικές κοινότητες της Λιβύης καθώς και τη συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς που δραστηριοποιούνται στη χώρα". Όλα αυτά, βέβαια, όχι για την πρόοδο του λιβυκού λαού, αλλά για να μπορεί η χώρα να σταθεί ανάχωμα στις ροές Αφρικανών μεταναστών προς την Ευρώπη!

Αλλά, οι θεομπαίχτες, δεν λένε λέξη ποιος, πως και γιατί αποσταθεροποίησε τη Λιβύη. Κι εμείς, οι μικρές χώρες -όπως η Κύπρος, για παράδειγμα- τι γυρεύουμε ανάμεσα σ’ αυτά τα τσακάλια; Για να ικανοποιούμε την ματαιοδοξία μας; Ή για να τους προσφέρουμε άλλοθι και νομιμοποίηση να συνεχίζουν τη ληστρική τους πολιτική; Αλήθεια, τι γυρεύουμε εκεί;