Η "λύπη" του υπουργείου Παιδείας και... η παροιμία για τη χαρά της πουτάνας!

Ευθέως, δηλαδή, το υπουργείο -και η κυβέρνηση που εκπροσωπεί- αποσείουν από πάνω τους τις όποιες ευθύνες και τις μετακυλύουν στις εκπαιδευτικές οργανώσεις και κατ’ επέκταση στους εκπαιδευτικούς. Θέλουν να την βγάλουν “καθαροί” αυτοί που με την απόφασή τους τις 4 περασμένου Ιούλη, που ήταν και παραμένει η πηγή της έντασης στην δημόσια εκπαίδευση. Φευ, όμως, “η πουτάνα θέλει να κρυφτεί, ’μμα η χαρά της εν την αφήνει”, λέγει ο πάνσοφος λαϊκός δημιουργός. Με άλλα λόγια, ενώ η πόρνη θέλει να κρυφτεί [γι’ αυτό που κάνει], εν τέλει η χαρά, δηλαδή η ικανοποίηση από την ερωτική πράξη, δεν την αφήνει. Θα διερωτάστε, ίσως, ποια η σχέση -άρα και η σύνδεση της με το υπό αναφορά θέμα της εκπαίδευσης- της παροιμίας αυτής με την σημερινή κρίση στην εκπαίδευση. Κι όμως, υπάρχει. Και φαίνεται τούτο μερικές αράδες πάρα κάτω στην χθεσινή ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας...

Αλήθεια, τι λέγει το υπουργείο Παιδείας στην ανακοίνωση με την οποία -κατά τα άλλα- εκφράζει τη λύπη του για την απόρριψη από τις εκπαιδευτικές οργανώσεις της πρότασης του προέδρου; Ιδού τι αναφέρει: «Η στελέχωση έχει ήδη ολοκληρωθεί στη βάση των νενομισμένων διαδικασιών, καθώς και στη βάση  των αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου της 4ης Ιουλίου 2018. Ως εκ τούτου, το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού ανακοινώνει τις μετακινήσεις/τοποθετήσεις για όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης»

Μα άλλα λόγια, σε μονάχα τέσσερις αράδες κείμενο, το υπουργείο αυτοαποκαλύπτεται. Έγινε μεν η πρόταση από τον πρόεδρο, στην οποία μάλιστα, “συμπεριλήφθηκε και η ικανοποίηση των αιτημάτων που υπέβαλαν οι εκπαιδευτικοί”, ωστόσο: ενώ έγινε η πρόταση της κυβέρνησης, η οποία αντιλαμβανόμαστε -κατά το υπουργείο- περιλάμβανε και το στοιχείο του διαλόγου και της διαπραγμάτευσης με τους εκπαιδευτικούς, το υπουργείο, την ίδια μέρα που ανέμενε της απάντηση των εκπαιδευτικών οργανώσεων και σε χρόνο μηδέν από την απόρριψη της πρότασής του ανακοίνωσε πως: Η στελέχωση έχει ήδη ολοκληρωθεί! Δηλαδή ολοκληρώθηκε ανεξάρτητα από την απάντηση που θα έδιναν οι εκπαιδευτικοί. Και όχι μόνο αυτό: ολοκληρώθηκε -λέγει το υπουργείο- στη βάση “των νενομισμένων διαδικασιών”, καθώς και στη βάση “των αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου της 4ης Ιουλίου 2018”. Δηλαδή της απόφασης κείνη που δημιούργησε την κρίση!

Πραγματικά ασύλληπτη λογική. Ασύλληπτη, βέβαια, για τον μέσο άνθρωπο με την κοινή λογική. Όχι, όμως, για την συναγερμική κυβέρνηση και τους κυβερνώντες. Οι οποίοι σε ένα ντελίριο ετσιθελισμού και αυταρχισμού αποφασίζουν, διατάσσουν και εξαρμόζουν στη βάση μιας εξόχως προκλητικής απόφασης Φευ, όμως, αντί ήμαρτον, εμπαίζουν κι από πάνω. Εμπαίζουν τους εκπαιδευτικούς, των οποίων -κατά τη λογική της ανακοίνωσης του υπουργείου- οι οργανώσεις και οι συνδικαλιστές ηγέτες είναι κάτι παραπάνω από τρελοί. Εμ πως, αφού οι άνθρωποι απέρριψαν την πρόταση, στην οποίαν -άκουσον άκουσον- συμπεριλήφθηκε και η ικανοποίηση των αιτημάτων που υπέβαλαν! Ε, σόρρι δηλαδή, αλλά -κύριοι εκπαιδευτικοί- μόνο τρελοί απορρίπτουν την ικανοποίηση των αιτημάτων που υποβάλλουν, δεν νομίζετε;

Δεν εμπαίζουν, όμως, μόνο τους εκπαιδευτικούς οι κυβερνώντες. Προσβάλλουν και τη νοημοσύνη του λαού, από πάνω: Αφού ρε κύριοι όταν υποβάλλατε την πρόταση στους εκπαιδευτικούς -μόλις προχθές Πέμπτη, με διορία να σας απαντήσουν την επαύριο- για λόγου σας η στελέχωση των σχολείων είχε ήδη ολοκληρωθεί και μάλιστα στη βάση των αποφάσεων του Υπουργικού Συμβουλίου της 4ης Ιουλίου 2018, τότε προς τι το θέατρο της προεδρικής παρέμβασης και της πρότασης προς τις εκπαιδευτικές οργανώσεις; Δηλαδή έχετε το λαό να τρώει κουτόχορτο;

Αλλά, τι λέω ο αφελής: Εδώ τόσα και τόσα έκανε σ’ αυτό το λαό στα τελευταία εξήμιση χρόνια που μας κυβερνά αυτή η κυβέρνηση -τι κουρέματα, τι ληστείες από τα πορτοφόλια και τις αποταμιεύσεις μας, τις διάλυση του κοινωνικού κράτους, τι παράδοση του δημόσιου πλούτου στο ξένο κεφάλαιο και τους ιδιώτες, τι ξεπούλημα του Συνεργατισμού και τόσο και τόσα άλλα- κι εμείς το χαβά μας, γιατί να μην μας κοροϊδεύουν και για την εκπαίδευση; Εξάλλου, την πολιτική τους  εφαρμόζουν, στη βάση της ιδεολογίας τους, γιατί να έχουμε παράπονο; Οι άνθρωποι μεταρρυθμίσεις και... εξορθολογισμό θέλουν να κάνουν στην εκπαίδευση (άλλο αν δεν θα εχουμε δημόσια εκπαίδευση, άμα τελειώσουν με δαύτην) κι εμείς αντί ευχαριστώ και χίλιους τεμενάδες στους σύγχρονους αφέντες βγάζουμε και γλώσσα από πάνω; Ντροπή μας!

Υ.Γ.: Το πρωί σήμερα στο κουρείο -στο Figaro, όχι στου... Νίκαρου!- όπου βρέθηκα για κούρεμα, στη συζήτηση απάνω για την κατάσταση στην εκπαίδευση, ένας της ομήγυρης -άγνωστος σ’ εμένα- είπε: Ενώ βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα νέο μνημόνιο (αναφέρετο στους χειρισμούς της κυβέρνησης στο θέμα του Συνεργατισμού), αυτοί -οι κυβερνώντες- κατάφεραν να στρέψουν το ενδιαφέρον του λαού και τη συζήτηση γύρω από δύο εκατομμύρια ευρώ των εκπαιδευτικών... Εννοούσε -αντιλαμβάνομαι- την λεγόμενη εξοικονόμηση από τον περιλάλητο εξορθολογισμό στην εκπαίδευση που επαγγέλλονται υπουργείο Παιδείας και συναγερμική κυβέρνηση... Κι είχε απόλυτο δίκαιο. Το ερώτημα, βέβαια, είναι γιατί σιωπούμε; Γιατί δεν βγαίνουμε μαχητικά στους δρόμους; Γιατί, τέλος πάντων, δεν τους λέμε το αυτονόητο: Ξεκουμπιστείτε ρε από δω, ο τόπος και ο λαός δεν σας αντέχει άλλο!
Κυπ. Κ.