Κι όμως, έπρεπε να ενοχληθεί κι ο Εχιουρμάν -για το Γλωσσάρι- αν...

Πριν, όμως, πάω πάρα κάτω στη σκέψη μου να πω ότι: όχι τυχαία χρησιμοποιώ τον χαρακτηρισμό “έκπτωτο” για το Γλωσσάρι, αφού ήδη ο κατ’ εξοχήν δημοσιογραφικός φορέας και συνιστώσα των Ελληνοκυπρίων δημοσιογράφων, η Ένωση Συντακτών Κύπρου, ανακοίνωση ότι δεν υιοθετεί το περιεχόμενο του Γλωσσσαρίου, σημειώνοντας πως: “το τελικό αποτέλεσμα δεν δικαιώνει τις καλές προθέσεις των συντακτών του”.

Όπως, μάλιστα, αναφέρει η σχετική προχθεσινή [Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018] ανακοίνωση της ΕΣΚ, “το Δ.Σ. ύστερα από διεξοδική μελέτη και εξαντλητική συζήτηση, αποφάσισε ότι ουδόλως υιοθετεί το συνολικό περιεχόμενο του Γλωσσαρίου του ΟΑΣΕ, παρά το ότι αναγνωρίζει τις καλές προθέσεις των εμπνευστών και συντακτών του”.

Δεν είναι, ωστόσο, πρόθεσή μου να αναπτύξω την επιχειρηματολογία μου στο σημερινό εν Τύποις πόνημα, για το κατά πόσον είναι ή οι έκπτωτο το Γλωσσάρι. Εξάλλου, ότι πάνω από 170 Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι τοποθετήθηκαν πριν ακόμη τη γέννηση του αρνητικά στο εν λόγω εγχείρημα, είναι αφ’ εαυτού ιδιαιτέρως και αρκούντως κατατοπιστικό. Ούτε και επιδιώκω σήμερα να αναλύσω γιατί διαφωνώ με το περιεχόμενο του εν λόγω Γλωσσαρίου. Εξάλλου αυτό το έκανα προ ολίγων ημερών -στις 11 ετούτου του μήνα- μια μέρα μετά την επίσημη παρουσίασή του. Έγραψα -ανάμεσα σ’ άλλα εκείνη την ημέρα:

“Κανένα γλωσσάρι δεν μπορεί να αλλάξει τα γεγονότα και το περιεχόμενό τους. Και κανένα γλωσσάρι δεν μπορεί να σταθεί αντίθετα από τις γραφές της ιστορίας”, ενώ κάπου αλλού τόνιζα πως: “εκεί και όπου οι λέξεις και έννοιες που χρησιμοποιούνται απεικονίζουν την αντικειμενική ιστορία και πραγματικά γεγονότα, τότε οι δημοσιογράφοι σε όλο τον κόσμο όχι απλά δικαιούνται, αλλά υποχρεώνονται να μεταφέρουν με το πραγματικό τους όνομα και περιεχόμενα αυτά τα γεγονότα. Τελεία! Κι όχι μόνο αυτό: Στοιχειώδης,θεμελιώδης και ουσιώδης αρχή του Κώδικα Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας είναι κατά βάση η ακρίβεια και καθαρότητα στην παράθεση, ανάλυση και σχολιασμό των γεγονότων και η σωστή, αντικειμενική και αμερόληπτη καταγραφή γεγονότων και δηλώσεων. Τελεία χωρίς παύλα...”.

Απαντώντας, μάλιστα, στο ερώτημα “Τί έχουμε στην Κύπρο τα τελευταία 44 χρόνια;”, έγραψα και τα εξής: “Έχουμε μια βάρβαρη τουρκική εισβολή και συνεχιζόμενη κατοχή. Έχουμε -εξ αυτής- και μια ντε φάκτο διχοτόμηση, που η Τουρκία με τη βία και τη δύναμη των όπλων επέβαλε και την οποία επιχειρεί να νομιμοποιήσει. Δημιουργώντας μάλιστα, παράνομο υποτελές κατοχικό μόρφωμα. Και το παράνομο και υποτελές μόρφωμα στα κατεχόμενα κυπριακά εδάφη, δεν το λέμε οι Ελληνοκύπριοι, γιατί έτσι μας έδοξε, αλλά το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας. Το οποίο και κάλεσε τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να μην το αναγνωρίσουν... ".

Και μένω -σε ότι αφορά τις περί Γλωσσαρίου δικές μου γενιές απόψεις- ίσαμε εδώ. Και επανέρχομαι στους Αναστασάδη και Εχιουρμάν. Όχι για να φέρω σε αντιπαράθεση και αντιδιαστολή τον Αναστασιάδη -και/ή τις απόψεις του- με τον Εχιουρμάν και τις απόψεις του για το Γλωσσάρι, αλλά για  να φέρω σε αντιπαράθεση και αντιδιαστολή τις απόψεις του Τουφάν Εχιουρμάν με την ιδεολογική του ταυτότητα: Του Αριστερού. Για κομουνιστή δεν λέω, καθότι δε γνωρίζω αν δηλώνει κάτι τέτοιο. Εφόσον, όμως, το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα δηλώνει κόμμα της τ/κ Αριστεράς, τότε ομοίως θεωρώ ως Αριστερό και τον ηγέτη του. Ο οποίος τυγχάνει, όμως, να είναι -σήμερα- και “πρωθυπουργός” του ψευδοκράτους. “Πρωθυπουργός”, δηλαδή, του υποτελούς, παράνομου και μη αναγνωρισμένου -με ψήφισμα/έκκληση από το Συμβούλιο Ασφαλείας προς τα κράτη μέλη του ΟΗΕ- μορφώματος της κατοχικής Τουρκίας στο κατεχόμενο βόρειο κομμάτι του νησιού μας.

Ο λεγόμενος, λοιπόν, “πρωθυπουργός” του ψευδοκράτος, Τουφάν Εχιουρμάν, μιλώντας -σύμφωνα με την Χαμπέρ Κίπρις- στην δεξίωση για την Ημέρα του Τύπου στις 11 Ιουλίου, είχε πει -αναφερόμενος στο Γλωσσάρι- ότι πρόκειται για το πρώτο βήμα για να απομακρυνθούν τα ΜΜΕ από την γλώσσα των εντάσεων και είχε ευχηθεί να υπάρξει συνέχεια. Αυτό το βήμα, είχε προσθέσει, θα μπορούσε να έχει επιρροή όχι μόνο στον Τύπο αλλά και αλλού, όπως την πολιτική.

Αλλά: από πού, άραγε, προέρχεται η γλώσσα των εντάσεων είτε στα ΜΜΕ στις δύο κοινότητες, είτε στην πολιτική, αν όχι από την τουρκική εισβολή του 1974 και την έκτοτε συνεχιζόμενη κατοχή του 37% του κυπριακού εδάφους; Κάτι που έπρεπε να γνωρίζει και αναγνωρίζει κάλλιον παντός άλλου ένας ιδεολόγος Αριστερός. Και να πράττει παν το δυνατόν για να εκλείψει αυυή η εστία έντασης. Κι όχι να μιλά και να ενεργεί ως απολογητής και σημαιοφόρος της κατοχής...

Μπορεί, άραγε, μια παράνομη εισβολή μιας χώρας σε άλλη χώρα και η εξίσου και πολλαπλάσια παράνομη κατοχή για μισό σχεδόν αιώνα μεγάλου μέρους του εδάφους της με όλα τα αρνητικά συνεπακόλουθα που η Άγκυρα κι ο Αττίλας έφεραν στο νησί μας, να αποκαλούνται αλλιώτικα από ότι το διεθνές δίκαιο ορίζει; Όχι ασφαλώς!

Συνεπώς: η εισβολή είναι πάντα εισβολή, η κατοχή είναι πάντα κατοχή κι ο εποικισμός και οι έποικοι είναι πάντα εποικισμός και έποικοι. Και τα τρία μαζί συνιστούν εγκλήματα πολέμου. Και όλα τα άλλα που αυτά τα τρία μαζί έφεραν στο ταλαίπωρο νησί μας -βίαιος εκτοπισμός των νόμιμων κατοίκων των κατεχομένων περιοχών, αλλοίωση δημογραφικού, ιστορικού, θρησκευτικού και πολιτιστικού χαρακτήρα, δημιουργία υποτελούς στην Άγκυρα και πλήρως εξαρτημένου σε αυτήν μορφώματος στα κατεχόμενα εδάφη και άλλα πολλά- παράνομα και έκνομα είναι κι αυτά. Και δεν σκεπάζονται μηδέ αποσιωπούνται από οποιοδήποτε Γλωσσάρι για δημοσιογράφους ακόμη κι αν το έφτιαχνε ο Πάπας της Ρώμης, όχι ένας εκπρόσωπος το ΟΑΣΕ στην Κύπρο με τέσσερις δημοσιογράφους από τις δύο κοινότητες οι οποίοι αυτοβαπτίστηκαν -κι είναι τούτο άλλο θέμα για συζήτηση- "εμπειρογνώμονες"...

Ε, το λοιπόν, ένας Αριστερός -τοσούτω μάλλον ένας κομμουνιστής- οπουδήποτε στον κόσμο αυτά τα πράγματα δεν τα καταπίνει μηδέ τα χωνεύει, έτσι κύριε Εχιουρμάν; Διότι απλά η παρανομία λέγεται με το όνομά της: Παρανομία! Κι όσο το μόρφωμα στα κατεχόμενα είναι παράνομο και υποτελές στην Άγκυρα, άλλο τόσο αυτό είναι ψευδοκράτος και οι ηγέτες του κατοχικά ανδρείκελα του Αττίλα και του λεγόμενου “πρέσβη” τς Άγκυρας -εσείς διαβάζεται Γκαουλάιντερ της κατοχικής χώρας- στα κατεχόμενα...

Κι όμως: στα κατεχόμενα και οι Αριστεροί έβαλαν νερό στο κρασί τους. Και υπηρετούν την κατοχή από τα υψηλά δώματα της παράνομης εξουσίας που ο Αττίλας έφτιαξε για λόγου τους. Και μας ζητούν -από τα δώματα αυτά- να συμβιβαστούμε με την κατοχή και να αποδεχτούμε τη νομιμοποίηση της κι από πάνω...

Λυπούμαστε πολύ, αλλά από τέτοια δεν θα πάρουμε! Και -για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους- ο Τουφάν Εχιουρμάν θα έπρεπε να ενοχληθεί κι αυτός με το Γλωσσάρι. Αν, βέβαια, σκεφτόταν και δρούσε σαν πραγματικός Αριστερός...