Εργατική Πρωτομαγιά... Και τώρα τί;

Πρωτομαγιά, λοιπόν, σήμερα, και να ’σου της διακηρύξεις ένα σωρό! Από κάθε σχετικό και άσχετο. Διακηρύξεις, διακηρύξεις, διακηρύξεις... Για τα δίκαια των εργαζομένων, για τη λύση των προβλημάτων τους, για το καλύτερο αύριο... Λόγια, λόγια, λόγια!

Αλήθεια, πως μπορούν οι εργαζόμενοι να δώσουν πίστη στην διακήρυξη της υπουργού Εργασίας, κ. Ζέτας Αιμιλιανίδου, πως τάχαμου “μέγιστη προτεραιότητα για την Κυβέρνηση είναι η αντιμετώπιση της ανεργίας”, όταν την μέγιστη ευθύνη για την αύξηση της ανεργίας φέρουν οι πολιτικές της κυβέρνησης της οποίας η ίδια υπηρετεί; Δεν λέω, καλογραμμένη η διακήρυξη της Κύπριας υπουργού Εργασίας για την Πρωτομαγιά. Από τους τεχνοκράτες του υπουργείου της, προφανώς. Απέχει, όμως, μακράν, από την πικρή, σκληρή πραγματικότητα των ημερών. Κι ας περιλαμβάνει διάφορα μέτρα και σχέδια που υποτίθεται ότι εφαρμόζει και/ή θα εφαρμόσει στο μέλλον. Η ουσία είναι μία: Η ανεργία στο ύψος που τα τελευταία χρόνια βιώνουμε, είναι δικό του δημιούργημα.

Όπως δικό τους -της πολιτικής τους, του συστήματος και των συμφερόντων που το σύστημα τους κι αυτοί υπηρετούν- δημιούργημα είναι η διάλυση του εργασιακού ιστού κι η αποσύνθεση των εργασιακών σχέσεων, όπως τα γνωρίζαμε μέχρι πρόσφατα.

Πώς, λοιπόν, μπορούν οι άνεργοι να δώσουν πίστη στις υποσχέσεις -μέσα από την Πρωτομαγιάτικη Διακήρυξη της κ. Αμιλιανίδου- ότι τάχαμου συνεχίζονται οι προσπάθειες για αναζωογόνηση της αγοράς εργασίας, όταν ήδη οι ίδιοι -και το σύστημα που υπηρετούν- έχουν βίαια επιβάλει νέους όρους, όρους εργασιακού μεσαίωνα, στους μισθούς, στα ωράρια εργασίας και εν γένει στις συνθήκες εργασίας;

Κι ακόμη: Πως μπορεί οι εργαζόμενοι και ευρύτερα οι χιλιάδες λαού που -ελέω πολιτικής λιτότητας και μνημονίων, ελέω κουρέματος και βαθιάς συστημικής καπιταλιστικής κρίσης- συγκαταλέγονται στις λεγόμενες ευάλωτες ομάδες πληθυσμού,να δώσουν πίστη πως “σκοπός της κυβέρνησης είναι η διασφάλιση της κοινωνικής συνοχής και η παροχή ευκαιριών ενσωμάτωσης των ευάλωτων ομάδων στην κοινωνική και οικονομική ζωή του τόπου, μέσω μιας ανθρωποκεντρικής προσέγγισης και μεταχείρισης”, την στιγμή που είναι αυτή ακριβώς η κυβέρνηση που εγκαταλείπει την κοινωνική κρατική πολιτική; Φτάνοντας στο σημείο να διαφημίζει -αν είναι δυνατόν- την προετοιμασία σχεδίων παροχής σημαντικών κινήτρων και μέτρων, που θα οδηγήσουν σε επενδύσεις σε κοινωνικές επιχειρήσεις; Με κύριους αποδέκτες, όπως επαίρονται, του οικονομικού, αλλά και κοινωνικού οφέλους λειτουργίας αυτών των επιχειρήσεων “άτομα από ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού και άτομα με αναπηρίες”...

Μα, αν αυτο δεν είναι ολοκλρωτική εγκατάλειψη της κοινωνικής πολιτικής του κράτους και άνευ όρων -συγνώμη, με συνειδητή προικοδότηση από τον κρατικό κορβανά, δηλαδή τα χρήματα ημών των φορολογουμένων- παράδοσή της στο ιδιωτικό και επιχειρηματικό κεφάλαιο, τότε τι είναι; Και μια λεπτομέρεια: Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούμε πως οι επιχειρήσεις κι οι επενδυτές επενδύουν εκεί που θα εξασφαλίζουν κέρδος. Κι οι λεγόμενες κοινωνικές επιχειρήσεις θα βγάζουν κέρδος, εμπορευόμενες τις ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, αλλά και τα άτομα με αναπηρίες, τους οποίους και θα μετατρέπουν σε προϊόν και καταναλωτές ταυτόχρονα. Προς δόξα του καπιταλισμού και του περαιτέρω βαθέματος των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων...

Πρωτομαγιά, λοιπόν, σήμερα... Μέρα του εργάτη, αλλά και του ανέργου. Μέρα του εργαζόμενου σε κάθε μορφής “σύγχρονου” ωραρίου εργασίας και συνθηκών δουλείας εν έτι 2017, παρακαλώ: Μέρα Αγώνα, μάθαμε -και βιώσαμε, όσοι είμαστε σήμερα μιας κάποιας ηλικίας- από μικροί... Και το μάθαμε κι εμείς στα δικά μας παιδιά. Και τώρα, το μαθαίνουμε και στα εγγόνια μας: Ότι η Πρώτη του Μάη δεν είναι αργία, είν’ Απεργία! Ε, και τώρα, τί; Μα τι άλλο από... Αγώνα και Ταξική Πάλη;

Και πως θα γίνει τούτο; Μα με πραγματικό αγώνα και συνειδητή αντίσταση και πάλη στις επιβουλές του κεφαλαίου και της άρχουσας τάξης... Όπως κάνει και ο κομμουνιστής δήμαρχος Πάτρας, Κώστας Πελετίδης. Ο οποίος περήφανα δηλώνει πως: “Δεν θα συμμορφωθούμε με τις αντιλαϊκές υποδείξεις!”... Απ’ όπου και αν αυτές προέρχονται... Ακόμη και από τα κέντρα εξουσίας. Και ως πραγματικά πρώτος δημότης -και πρώτος εργαζόμενος στο δήμο του- υπερασπίζεται αυτή την πράξη αντίστασης ακόμη και στο δικαστήριο. Στο οποίο τον παρέπεμψε η τότε κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας - ΠΑΣΟΚ και η σημερινή συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ απλά δεν απέσυρε το κατηγορητήριο!

Βλέπετε, ο δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο Πάτρας, με την απόφασή του υπ. αριθμό 405/24-9-2014, σημείωνε:«(…) κανένα στοιχείο και φάκελοι εργαζόμενων να μη δοθούν με οποιοδήποτε τρόπο και να μην αποσταλούν ώστε να διευκολυνθεί ο στόχος της κυβέρνησης για απολύσεις (…) στηρίζουμε τους αγώνες των εργαζόμενων (…)».

Κι αφού εγκαλέστηκε -για “μη συμμόρφωση” προς τον σχετικό νόμο, με τον οποίο η τότε συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ επιχείρησε να προχωρήσει σε χιλιάδες απολύσεις, μέσω του προσχηματικού ελέγχου των συμβάσεων αορίστου χρόνου στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέ- απέστειλε τον Οκτώβρη του 2014 σχετικό υπόμνημα στον ανακριτή της υπόθεσης, με το οποίο, ανάμεσα σ’ άλλα ανέφερε:

« (…) Είμαστε αντίθετοι με τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και διεκδικούμε μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων στους ΟΤΑ χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Στο Δήμο Πατρέων έχουμε 324 εργαζόμενους ΙΔΑΧ που μονιμοποιήθηκαν μέσω της διαδικασίας ΑΣΕΠ καθόλα νόμιμα. Θέμα ανοχής η συγκάλυψης πλαστών δικαιολογητικών δεν υφίσταται (…)  Δεν καλύπτουμε διαδικασίες με πλαστά δικαιολογητικά σε καμία περίπτωση. (…) Με βάση τα παραπάνω αρνηθήκαμε ως Δημοτική Αρχή να δώσουμε τους ατομικούς φακέλους για επανέλεγχο, δίνοντας αντίστοιχες εντολές στις Διοικητικές Υπηρεσίες του Δήμου (…)»!

Και γι’ αυτό σύρεται στα δικαστήρια... Βλέπετε, ο δήμαρχος Πάτρας, κατηγορείται για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος,  γιατί υπερασπίστηκε τα συμφέροντα των εργαζόμενων του Δήμου, το δικαίωμά τους στην εργασία. Δικαίωμα που το κατηγορητήριο βαφτίζει «παράνομο όφελος»!

Γιατί αρνήθηκε στα κελεύσματα των δανειστών για να διευκολυνθεί η γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και η κατάργηση της σταθερής δουλειάς με δικαιώματα. Και γιατί αποφάσισε πως: « Η Δημοτική Αρχή δεν θα συμμορφωθεί με τις αντιλαϊκές υποδείξεις των κυβερνήσεων, θα συνεχίσει αταλάντευτα να υπερασπίζεται την εργατική τάξη, τα πλατιά λαϊκά στρώματα που πλήττονται ανελέητα από την καπιταλιστική οικονομική κρίση.  Θα αντιμετωπίσουμε τις διώξεις μαζί με τους εργαζόμενους και τους δημότες του Δήμου μας»

Κι αφού η δικάσιμος ήταν την περασμένη Πέμπτη, 27 τ’ Απρίλη, αυτός πήγε στο δικαστήριο. Όχι μόνος, όμως: Με την πρόεδρο του δημοτικού συμβουλίου, τους αντιδημάρχους και τους δημοτικούς του συμβούλους, με τα μέλη των συμβουλίων όλων των σωματείων των εργαζομένων στο δήμο και με ενεργούς -και ανυπόταχτους- πολίτες. Για να οριστεί νέα δικάσιμος στις 7 του Δεκέμβρη αυτού του χρόνου... Ίσαμε τότε, ο δήμαρχος Πάτρας θα δίνει με την πράξη και την αντίστασή του στους δανειστές, στα μνημόνια και τα ντόπια κυβερνητικά φερέφωνα τους, το πραγματικό νόημα της σημερινής μέρας: Αγώνας και Πάλη ενάντια στο τέρας του καπιταλισμού και της εκμετάλλευσης.

Είμαστε, λοιπόν, κι εμείς στην Κύπρο για τέτοια; Αν ναι, τώρα είναι η ώρα για έργα, για ταξικό αγώνα, για ταξική πάλη. Άλλως πώς, θα μείνουμε στις διακηρύξεις και τα λόγια τα μεγάλα, πλην -φευ- λόγια κενά... Ίσαμε τη επόμενη Πρωτομαγιά!

ΣΗΜ: Στην ένθετη φωτογραφία χαρακτικό του Τάσσου από τις εκτελέσεις 200 κομμουνιστών από τους Γερμανούς την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο Καισαριανής