Τελικά ποιος σκοτώνει ποιόν στη Βενεζουέλα;

* Αυξάνεται -λένε- ο αριθμός των νεκρών καθώς οι ταραχές στη Βενεζουέλα συνεχίζονται

Ένα ειδησάριο, νωρίς σήμερα το πρωί -στις 06:31, αναρτήθηκε αλλά εγώ το είδα πολύ αργότερα- στο ΚΥΠΕ, μου τράβηξε την προσοχή. Τίτλος του “Αυξάνεται ο αριθμός των νεκρών καθώς οι ταραχές στη Βενεζουέλα συνεχίζονται” και ήταν ηλίου φαεινότερο πως ήταν ένα από τα πολλά περί Βενεζουέλας κομμάτια που ο αστικός δυτικός Τύπος διοχετεύει ανά το παγκόσμιο. Με την έγνοια του, βεβαίως, όχι τα όποια προβλήματα έχει η Βενεζουέλα και/ή αντιμετωπίζει ο λαός της, αλλά πως δημιουργείται ολοένα και περισσότερο αρνητικό κλίμα για τον πρόεδρο Μαδούρο και την κυβέρνησή του.

Δεν λέω, ασφαλώς, ότι συνειδητά παίζει αυτό το ρόλο και το Κυπριακό Πρακτορείο Ειδήσεων, αλλά -από την άλλη- και απλή αναπαραγωγή τέτοιων ειδήσεων παίζει το ρόλο και υπηρετεί τον σκοπό -και τα συμφέροντα- αυτών που κρύβονται πίσω από τα μεγάλα παγκόσμια αστικά μέσα ενημέρωσης. Το γεγονός δε ότι πρώτη πηγή της είδησης του ΚΥΠΕ είναι το Reuters, ενώ αγωγός είναι το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, μαρτυρεί της σκέψης μου το αληθές.

Κι επειδή εγώ δεν έχω πρόβλημα να δημοσιεύσω την ουσία της εν λόγω είδησης, θα το πράξω στην πορεία, αναπτύσσοντας, όμως και κάποια άλλα στοιχεία που δεν τα βλέπουμε στον αστικό τύπο. Κι αυτό αφού: με το που διάβασα νωρίτερα σήμερα το ειδησάριο στο ΚΥΠΕ, η σκέψη μου πήγε ευθύς πίσω, σ’ ένα άλλο -πάλιν για τη Βενεζουέλα και τους νεκρούς- που διάβασα χθες βράδυ στον Ημεροδρόμο. Δανεικό κι αυτό από το info-war.gr. Τίτλος του κειμένου ο αυτός τίτλος στο δικό μου πόνημα, ενώ -για να διατηρώ τις... ισορροπίες- ο τίτλος της είδησης στο ΚΥΠΕ φιγουράρει στον υπότιτλο του παρόντος πονήματος. Με την λέξη “λένε” δική μου σφήνα στον τίτλο του ΚΥΠΕ.

Γράφει, λοιπόν, η είδηση στο ΚΥΠΕ στις 06:31, σήμερα το πρωί: «Τουλάχιστον ένα άτομο σκοτώθηκε στη Βενεζουέλα χθες, καθώς οι διαδηλώσεις στη χώρα εισέρχονται στην τέταρτη εβδομάδα, με κατοίκους να καταλαμβάνουν ειρηνικά κτίρια και χώρους ώστε να πιέσουν την κυβέρνηση για πρώιμες εκλογές. Ένας υπάλληλος της τοπικής αυτοδιοίκησης σκοτώθηκε από πυροβολισμό στην περιφέρεια Μέριδα των Άνδεων κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης υπέρ της σοσιαλιστικής κυβέρνησης, ενώ άλλος ένας άνδρας εκεί τραυματίστηκε από σφαίρα και εγκαταλείφθηκε "μεταξύ ζωής και θανάτου", σύμφωνα με τον περιφερειακό αντιπρόσωπο (ombudsman) Τάρεκ Σάμπ». Και συνεχίζε, η είδηση στο ΚΥΠΕ:

«Ο επιβεβαιωμένος θάνατος αυξάνει τον αριθμό των νεκρών σε ένα μήνα διαδηλώσεων σε 11, όπου διεξάγονται δολοφονίες με πολιτικά κίνητρα και καθημερινές οδομαχίες μεταξύ δυνάμεων ασφαλείας οπλισμένων με πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα, και διαδηλωτών με πέτρες και μολότοφ. Τουλάχιστον 10 άτομα έχουν σκοτωθεί επίσης κατά τη διάρκεια νυκτερινών λεηλασιών. Η σοσιαλιστική κυβέρνηση του Νικολάς Μαδούρο κατηγορεί τους αντιπάλους της ότι προετοιμάζουν βίαιο πραξικόπημα, με την συνενοχή των ΗΠΑ, ενώ η αντιπολίτευση τον κατηγορεί ως δικτάτορα που καταπιέζει τις ειρηνικές διαδηλώσεις. Πάνω από 1.400 άτομα έχουν συλληφθεί αυτό το μήνα σε διαδηλώσεις, ενώ 636 από αυτούς βρίσκονταν ακόμα υπό κράτηση χθες, σύμφωνα με την τοπική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων Ποινικό Φόρουμ».

»Αντιμέτωπος με πίεση από το εξωτερικό να επιτρέψει στους πολίτες της χώρας να ψηφίσουν, ο Μαδούρο έχει καλέσει αντ' αυτού για τοπικές εκλογές -στις περιφέρειες- οι οποίες ήταν αρχικά προγραμματισμένες για το 2016. Ο Διοσδάδο Καβέγιο, ανώτατο στέλεχος του Σοσιαλιστικού Κόμματος, είπε ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα αποκλειστούν από τις περιφερειακές εκλογές. Δεν υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η κυβέρνηση θα επιτρέψει να διεξαχθούν νωρίτερα - όπως απαιτεί η αντιπολίτευση - οι επόμενες προεδρικές εκλογές, που έχουν προγραμματιστεί για το τέλος του 2018».

Αυτά, λοιπόν, από τη σημερινή πρωινή είδηση στο ΚΥΠΕ. Ωστόσο, είναι έτσι τα πράγματα; Φταίει για όλα ο πρόεδρος Μαδούρο; Του οποίου, βέβαια, η θητεία λήγει τέλη του 2018, ενώ το -έξωθεν κινούμενο- βίαιο “ξήλωμα” ξεκίνησε τουλάχιστον εδώ και δύο χρόνια. Φανταστείτε, λοιπόν, εμάς εδώ στην Κύπρο, να άρχιζε οποιαδήποτε ομάδα πληθυσμού ή μερίδα της αντιπολίτευσης, το ξήλωμα του προέδρου Αναστασιάδη πριν δυο χρόνια. Λόγους θα είχαμε κι εμείς εδώ, όχι απλώς αρκετούς, αλλά πάμπολλους. Και για την πορεία της οικονομίας ΚΑΙ το μεγάλο κούρεμα του Μάρτη 2013 ΚΑΙ για τα δεσμεύομαι που... πέτασαν ΚΑΙ για το ξήλωμα του κοινωνικού κράτους ΚΑΙ για τς ολοένα αυξανόμενες ανισότητες ΚΑΙ για την συνεχή φτωχοποίηση του λαού μας ΚΑΙ  την εξάλειψη της πάλαι ποτέ μεσαίας τάξης στο νησί μας ΚΑΙ για την κακή πορεία του Κυπριακού ΚΑΙ για τη διάλυση του τομέα της υγείας ΚΑΙ για τη διάλυση της παιδείας ΚΑΙ δεν ξέρω εγώ γα πόσα άλλα, σοβαρά ή μη.

Αν, λοιπόν, για οποιοδήποτε από τα πιο πάνω γινόταν κάτι παρόμοιο και στην μακαρία νήσο, Κύπρο, δεν θα ξεσήκωνε θεούς και δαιμόνους το κυβερνών κόμμα; Και με το δίκαιο του, θα έλεγα εγώ κι ας μην είμαι υποστηρικτής της παρούσας κυβέρνησης. Ε, το λοιπόν, αυτό που εμείς δεν θέλουμε για λόγου μας, γιατί να το δεχόμαστε για τη Βενεζουέλα;

Ωστόσο, δεν είναι αυτό που θέλω να θίξω. Είναι για τις ειδήσεις για τον αριθμό των νεκρών από τα βίαια επεισόδια της αντιπολίτευσης ενάντια στην κυβέρνηση Μαδούρο. Και, όπως λέγε και ο τίτλος του κειμένου -δανεικός, είπαμε, από τον Ημεροδρόμο- τελικά ποιος σκοτώνει ποιόν στη Βενεζουέλα; Και σ’ αυτό έρχομαι στον Ημεροδρόμο κι ένα χθεσινό του κομμάτι, με πηγή, όπως ο ίδιος αναφέρει το info-war.gr. Αντιγράφω, λοιπόν, από τον Ημεροδρόμο:

«Τα τελευταία 24ωρα -αναφέρει το εν λόγω κείμενο- τα διεθνή μέσα ενημέρωσης αλλά και αρκετά από τα ιδιωτικά κανάλια της Βενεζουέλας (τα οποία στο παρελθόν συμμετείχαν σε επιχειρήσεις πραξικοπηματικής ανατροπής της κυβέρνηση) αφήνουν να εννοηθεί ότι οι 22 νεκροί στα επεισόδια των τελευταίων ημερών σκοτώθηκαν από τις αρχές ασφαλείας». Για να προσθέσει πως: «Στην Ελλάδα, μάλιστα, ορισμένοι δημοσιογράφοι φτάνουν στο σημείο να αποκαλούν τον εκλεγμένο πρόεδρο Μαδούρο δολοφόνο δικτάτορα»!

Ωστόσο: Όπως προκύπτει από την λίστα που παρουσιάζει το (κυβερνητικό) δίκτυο Telesur, τα πράγματα ίσως είναι πολύ διαφορετικά...

Έχουμε, λοιπόν, και λέμε:

«O Yey Amaro, 37χρονος αστυνομικός παρασύρθηκε από αυτοκίνητο αντικυβερνητικών διαδηλωτών στις 11 Απριλίου.

Ο Kevin Leon, δολοφονήθηκε από διαδηλωτές που επιτέθηκαν στο κατάστημά του.

Η 83χρονη Ricarda de Lourdes, πέθανε στο σπίτι της στο Καράκας από άσχετα αίτια καθώς λόγω των επεισοδίων δεν μπορούσε να προσεγγίσει ασθενοφόρο να την παραλάβει.

Ο Ramon Martinez, 29 ετών πυροβολήθηκε από μέλη της αντιπολίτευσης. Εργαζόταν στο ίδιο κατάστημα με τον Kevin Leon.

Ο Brayan Principal, 13 ετών πυροβολήθηκε από διαδηλωτές.

Η Paola Ramirez, 23 ετών πυροβολήθηκε 20 φορές από μέλη της δεξιάς οργάνωσης Vente Venezuela.

Επίσης εννέα διαδηλωτές της αντιπολίτευσης πέθαναν από ηλεκτροπληξία, όταν επιχείρησαν να παραβιάσουν κατάστημα το οποίο διέθετε ηλεκτροφόρο σύρμα στην είσοδο.

Τρεις θάνατοι (Gruseny Antonio Canelon, Miguel Angel Colmenarez και Melvin Guitanυπό) βρίσκονται υπό αστυνομική διερεύνηση καθώς αποδίδονται από την αντιπολίτευση σε άγνωστους οπλοφόρους.

Τρία ακόμη περιστατικά (Oliver Villa Camargo, Carlos Moreno, Jairo Ortiz) αποδίδονται επίσης σε πυροβολισμούς από αγνώστους αλλά πιθανόττα συνδέονται με δράση κοινών εγκληματιών – το Καράκας θεωρείται η πιο επικύνδυνη πόλη στον πλανήτη λόγω των ένοπλων ληστειών.

Τέλος ένας διαδηλωτής, ο Daniel Queliz, σκοτώθηκε από αστυνομικό κατά τη διάρκεια εκτεταμένων επεισοδίων μεταξύ της αστυνομίας και αντικυβερνητικών δυνάμεων»...

Είναι, λοιπόν, ή δεν είναι δικαιολογημένο το ερώτημα, τελικά, ποιος σκοτώνει ποιόν στη Βενεζουέλα; Για να προσθέσω κι εγώ ένα δεύτερο ερώτημα: Πόσα, άραγε, ψέματα μάς σερβίρει ο διεθνής αστικός Τύπος -και εξ αντιδιαστολής- πόσες, άραγε, αλήθειες μας αποκρύβει- προκειμένου να πετύχουν τα μεγάλα συμφέροντα και η αντίδραση την ανατροπή του Μαδούρο, να πνίξουν την επανάσταση και να γυρίσουν τον βενεζουέλικο λαό την χώρα, και τον φυσικό της πλούτο στην άγρια εκμετάλλευση των μεγάλων πολυεθνικών;