Το άγριο ξυλοκόπημα, η αστική δικαιοσύνη και το τεκμήριο της αθωότητας...

Έτυχε πολλές φορές να βρεθώ -ως διάδικος- σε δικαστηριακές αίθουσες. Όχι, βέβαια, για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα -δόξα τω λαώ έκλεισα τα 70 μου και διατηρώ κατάλευκο το ποινικό μου μητρώο-, αλλά για ισχυριζόμενη δυσφήμηση (λίβελλο) για δημοσίευμα είτε δικό μου είτε της εφημερίδας -ΧΑΡΑΥΓΗ- της οποίας στην 26χρονη υπηρεσία σε αυτή ήμουν για πάνω από δυο δεκαετίες κατά νόμον υπεύθυνος. Εκεί, λοιπόν, έμαθα ότι στο δικαστικό μας σύστημα, το κυρίαρχο δεν είναι το αληθές. Δεν είναι το γεγονός ως τέτοιο, το συμβάν, τέλος πάντων, αλλά κατά πόσον μπορώ να αποδείξω αυτό το συμβάν, αυτή την αλήθεια, αυτό το γεγονός. Κι αυτό το διαπίστωσα μέσα στις δικαστικές αίθουσες.

Και έρχομαι στο προκείμενο, για το οποίο ένιωσα την ανήγκη να σύρω ετούτες τις γραμμές: Κατά την χθεσινή δικάσιμο για τον άγριο ξυλοδαρμό νεαρής αλλοδαπής στη Λάρνακα από 43χρονο Ελληνοκύπριο, μετά το ξέσπαμα του θύματος με το που αντίκρυσε τον θύτη στο δικαστήριο, έκπληκτοι -τουλάχιστον εγώ προσωπικά εξεπλάγην- πληροφορηθήκαμε ότι ο δικηγόρος του υπέβαλε στο Δικαστήριο αίτημα διακοπής της διαδικασία λόγω -άκουσον ακουσον- «κατάχρησης και παραβίασης του τεκμηρίου της αθωότητας» του πελάτη του και -άκουσον άκουσον και πάλιν- λόγω «παραβίασης του δικαιώματός του να τύχει δίκαιης δίκης»!!! Και τι έκανε, λοιπόν το Δικαστήριο; Όρισε, λέει την υπόθεση για τις 5 Αυγούστου, για αγορεύσεις σε σχέση με το προδικαστικό ζήτημα που ήγειρε η υπεράσπιση!

Παράξεν πράγμα η δικαιοσύνη, έ; Ενταξει, ας πάνε ξανά στις 5 Αυγούστου οι δικηγόροι και να αγορεύσουν. Αλλά να πουν τί; Ότι παραβιάστηκε το τεκμήριο της αθωότητας του κατηγορουμένου; Μα ποιανής αθωότητας του κατηγορουμένου κύριε συνήγορε, παραβιάστηκε το τεκμήριο; Μα στην Κύπρο ζούμε και ο κόσμος όλος -εντός Κύπρου- και κάμποσος άλλος και εκτός Κύπρου, είδε το βίντεο της ντροπής. Είδε το βάρβαρο, το φρικιαστικό βίντεο του άγριου ξυλοδαρμού της γυναίκας -η οποία, να μην ξεχνάμε, κρατούσε και προσπαθούσε να προφυλάξει το εννιάμηνο βρέφος της από αυτόν που την κτυπούσε και την κλωτσούσε βίαια, κι εσείς μιλάτε για “τεκμήριο αθωότητας”; Και για ποιο δικαίωμα “δίκαιης δίκης” μιλάτε κύριε συνήγορε; Δηλαδή διανοείστε ποτέ ότι σε μια -κατά την κρίση σας- ¨δίκαιη δίκη”, θα μπορούσε ποτέ ο πελάτης σας να αθωωθεί;

Ας δούμε, λοιπον, ξανά το βίντεο:

Sigmalive

Λάρνακα/Βίντεο σοκ: Άνδρας κλωτσά αλλοδαπή με βρέφος στην αγκαλιά

Αλλά ερώτημα προκύπτει και για την απόφαση του δικαστηρίου να ορίσει νέα δικάσιμο για αγορεύσεις, λέει, σε σχέση με το προδικαστικό ζήτημα που ήγειρε η υπεράσπιση. Ε, καλά, και που πάει η κρίσδη του Δικαστηρίου; Δηλαδή επειδή ήγειρε ένσταση ο συνήγορος του κατηγορουμένου, το Δικαστήριο θέλει και/ή χρειάζεται αγορεύσεις από τους δικηγόρους που εκπροσωπούν τους διαδίκους για να πράξει το αυτονόητο; Δηλαδή να απορρίψει αυτοστιγμής την προδικαστική ένσταση ως παντελώς απαράδεκτη και άνευ νομικού ερείσματος; Και μάλιστα να τα σούρει -ως θεωρώ ότι όφειλε- στον συνήγορο του κατηγορούμενου για την απαράδεκτη προδικαστική ένσταση; Δηλαδή υπάρχει έστω και μία στο εκατομμύριο το Δικαστήριο, με όποια νομικά και/ή νομικίστηκα επιχειρήματα, να κάνει  δεκτή την προδικαστική ένσταση του συνήγορου του κατηγορουμένου και όρισε νέα δικάσιμο για αγορεύσεις; Δηλαδή υπονοείται τα όποια αυτά επιχειρήματα τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου θα μπορούσαν ποτέ να υπερκεράσουν το γεγονός του άγριου ξυλοιδαρμού και να αθωώσουν τον κατηγορούμενο χωρίς καν να διεξαχθεί δίκη;

Συμπέρασμα: Το γεγονός ως τέτοιο, ο άγριος, βάρβαρος και βάναυσος ξυλοδαρμός και το απάνθρωπο κλωτσοκόπημα της γυναίκας με το βρέφος στην αγκαλιά της, τίθεται για το σύστημα της δικαιοσύνη της μακαρίας νήσου σε δεύτερη μοίρα και προτάσσεται -από τον δικηγόρο του κατηγορουμένου- οτιδήποτε άλλο για να πετύχει απαλλαγή του πελάτη του. Και το Δικαστήριο, αντί να συνεχίσει τη δίκη με την στάση του επιτρέπει αυτά τα πράγματα... Δυστυχώς!

* ΣΗΜ.: Θέλω να σημειώσω ότι ερμηνεία –στο κομμάτι που αοφρά τους δικηγόρους- το έδωσε ο Χρίστος Κουρτελλάρης από το βημα της Βουλής τω Αντιπροσώπων, σε συνεδρία της ολομέλειας στι 7 του Μάρτη 1991. Η αναφορά είναι καταγρμμένη στα πρακτικά της Βουλής των Αντιπροσώπων, απόσπασμα από τα οποία δημοσιεύσαμε στην έκδοση (Μάιος 1999) «Χρίστος Κουρτελλάρης – Οι παροιμίες του λαού μας – Μια συμβολή στη διατήρηση της λαογραφίας του τόπου», σελίδα 343. Αντιγράφω το σχετικό απόσπασμα:
«Μια λαϊκή εκτίμηση/διατύπωση για τους δικηγόρους, αναφέρει σε αγόρευσή του στη συζήτηση για ψήφιση νομοσχεδίου με το οποίο επρόκειτο να δημιουργηθεί Συμβούλιο Εμπορίας Επιθτραπέζιων Σταφυλιών, στη συνεδρία της 7^ης Μαρτίου 1991 ο Χρ. Κουρτελλάρης. Συγκεκριμένα, σχολιάζοντας απόψεις του συναδέλφου του βουλευτή Νίκου Αναστασιάδη είπε, κάπου στην εν λόγω αγόρευσή του, ο Χρ. Κουρτελλάρης: "Συνεπώς, κύριε πρόεδρε, θεωρώ ότι είναι δικαίωμα φυσικά του κ. Αναστασιάδη και των αλλωνπου σπούδασαν τη νομική, που -κατάπου λαλούν- ‘σπουδάσαν να μπλέκουν κα πληρώνονται να ξεμπλέκουν τα ζητήματα’, είναι λοιπόν δικαίωμά του να τα μπλέξει και να μας πάρει και να μας φέρει μέχρι σημείου να πει ‘πώς γίνεται άλλοι να χρεωκοπούν και άλλοι να πλουτίζουν;’. Ε, μια για όνομα του θεού, ζούμε σε μια χώρα, έχουμε τον κοινό νουν!’’.
Κυπ. Κ.