• Το απεικονίζει -δυστυχώς- εξόχως γλαφυρά ο χάρτης του βρετανικού Υπουργείο Άμυνας στις 25 Μαρτίου 2022...

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Πρώτη τ’ Απρίλη σήμερα και -όπως κάθε τέτοια μέρα σαν σήμερα- εδώ και έξι -και κάτι- δεκαετίες, ο λαός μας γίνεται μάρτυρας υπερβολών, ηθελημένης παραπλάνησης και ασφαλώς παραχάραξης της ιστορίας και των πραγματικών γεγονότων, γύρω από τον αγώνα της ΕΟΚΑ και το πραγματικό του αποτέλεσμα. Αγώνας ο οποίος -όπως πολύ καλά γνωρίζουν οι ηγήτορες της Οργάνωσης- συνεχίστηκε από τον ίδιο Αρχηγό και τους ίδιους -στη συντριπτική τους πλειοψηφία- αγωνιστές και μετά τη διαταγή του Γρίβα για τερματισμό της ένοπλης δράσης της, μετά τις συμφωνίες Ζυρίχης - Λονδίνου του Φλεβάρη 1959.

Δεν προτίθεμαι να αναλύσω όλες τις υπερβολές στις οποίες ο λαός μας αναγκάζεται να ζει κάθε τέτοια μέρα -και όχι μόνο- αλλά να σταθώ στην κατά την άποψή μου μεγαλύτερη υπερβολή: Ότι ο αγώνα της ΕΟΚΑ 1955 - 1959 τέλειωσε με επιτυχία και πως αποτέλεσμα αυτής της επιτυχίας είναι η δημιουργία του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους. ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ!

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Διευκρίνηση πρώτη: Κατά πρώτον ζητώ συγνώμη για την αναφορά στον τίτλο «ο γιος της πουτάνας», αλλά διευκρινίζω πως η φράση αυτή δεν είναι δική μου, αλλά του Αμερικανού προέδρου Τζο Μπάιντεν.

Διευκρίνηση δεύτερη: Ξεκαθαρίζω ότι η θέση μου για τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τον εκεί διεξαγόμενο πόλεμο είναι κάθετα και οριζόντια ενάντια και στα δύο. Με εκφράζει δε απόλυτα αυτό που ανέφερε την περασμένη βδομάδα η δημοφιλής τραγουδίστρια Νατάσσα Μποφίλιου (φωτό κέντρο δεξιά): «Η θέση μου είναι ολιστική ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. Για μένα αυτό είναι το αίτημα. Καταδικάζω την άθλια εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία. Είμαι με τους Λαούς και τους πρόσφυγες που άλλη μια φορά στην ιστορία πληρώνουν το τίμημα για τα συμφέροντα των ισχυρών. Είμαι με την αλληλεγγύη. Δεν επιθυμώ καμία εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο που διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια μας».

Κι αφού ξεκαθαρίσαμε τα βασικά, να έλθω στο δια ταύτα. Τον γρίφο, δηλαδή -όσο βέβαια είναι γρίφος- που κρύβει -αν τον κρύβει- ο τίτλος του σημερινού εν τύποις πονήματος. Και πρωτίστως ποια η σχέση των κυπριακών ΜΜΕ με την Ουκρανία, τον Μπάιντεν και την αναφορά του σε «γιο της πουτάνας».

• Και από αυτούς που διακήρυτταν ανένδοτο “εθνικό” αγώνα για «ένωση και μόνο ένωση», αλλά προσχεδιασμένα στόχευαν στη διπλή ένωση...

Του Κύπρου Κουρτελλάρη*

Η έκδοση του βιβλίου «Απρίλης 1964: Η (εγ)κατάληψη της Ονίσιας - Από αυτούς που τάχθηκαν να την… προστατεύσουν», στόχο είχε να φωτιστεί πλήρως η σκοτεινή εκείνη περίοδος. Και να καταγραφεί η ιστορία -η οποία ασφαλώς δεν αφορούσε μόνο την Ονίσια και το γειτονικό Δίκωμο, αλλά ολόκληρη την Κύπρο και το λαό μας- όπως ακριβώς διαδραματίστηκαν τα γεγονότα στα πρώτα χρόνια του ανεξάρτητου δικοινοτικού κυπριακού κράτους και που οδήγησαν στα αιματηρά γεγονότα του 1963/64.

Ένα τεχνικό πρόβλημα κράτησε την ιστοσελίδα μας -ekypros.com.cy- ανανεργή για έξι μέρες. Κι ήτανε τις μέρες αυτές που η Κύπρος βίωνε μια μεγάλη απώλεια. Που ξεκίνησε με την επίσημη ανακοίνωση -το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής- του αδόκητου θανάτου του τέως προέδρου της Δημοκρατίας και για 21 χρόνια γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ σ. Δημήτρη Χριστόφια.

Κι έκλεισε -το πρώτο μέρος αυτού του βιώματος- χθες, αργά το απόγευμα, με την κηδεία και την πορεία του τέως προέδρου της Δημοκρατίας και ιστορικού ηγέτη του ΑΚΕΛ και της Αριστεράς στην τελευταία του κατοικία, στο δημοτικό κοιμητήριο Έγκωμης. Με τιμές αρχηγού κράτους εν ενεργεία.