* Αλήθεια, τι μεσολάβησε από τη μια μέρα στην άλλη και προέκυψε η... κοινή πρόσκληση στα Ηνωμένα Έθνη;

Το ΑΚΕΛ -αναφέρει χθεσινή ανακοίνωση του γραφείου Τύπου του Κόμματος- χαιρετίζει την εκπεφρασμένη ισχυρή αποφασιστικότητα των ηγετών των δύο κοινοτήτων να συνεχίσουν τη διαπραγμάτευση στα εκκρεμούντα ζητήματα της εσωτερικής πτυχής του Κυπριακού και στηρίζει το κοινό τους αίτημα προς τα Ηνωμένα Έθνη για  συνέχιση της Διάσκεψης για την Κύπρο, σε πολιτικό επίπεδο, στις αρχές Μαρτίου.

Στόχος των επικείμενων συναντήσεων -συνεχίζει η ανακοίνωση- θα πρέπει να είναι πρωτίστως η επίτευξη ακτίνας συμφωνίας σε στοχευμένα εκκρεμούντα βασικά θέματα. Με αυτό τον τρόπο -προστίθεται- θα αυξηθούν οι πιθανότητες επιτυχίας στη Διάσκεψη. Και επαναλαμβάνει την πάγια επωδό: Στην τελική φάση της Διάσκεψης θα πρέπει να είναι παρόντα και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας αφού επιβάλλεται η έγκριση ισχυρού ψηφίσματος που να υιοθετεί τη λύση, να εγγυάται την εφαρμογή της και να εγκαθιδρύει διεθνή αστυνομική δύναμη με συγκεκριμένους όρους εντολής στο θέμα της ασφάλειας.

* Από τη σημερινή συνάντηση Αναστασιάδη - Ακιντζι, χωρίς να αναφέρεται οποιαδήποτε πρόοδος στις διαφορές που υπάρχουν

Κι αίφνης προέκυψε θέμα -κι εξ αυτού πρόσκληση των ηγετών των δύο κοινοτήτων- προς τα Ηνωμένα Έθνη όπως ετοιμαστούν, σε διαβούλευση με τις εγγυήτριες δυνάμεις, για συνέχιση της Διάσκεψης για την Κύπρο, σε πολιτικό επίπεδο, στις αρχές Μαρτίου!

Αυτό προέκυψε από τη σημερινή συνάντηση του προέδρου Αναστασιάδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί -και ανακοινώθηκε επίσημα από α Ηνωμένα Έθνη- ενώ, κατά τα λοιπά, ο πρόεδρος Αναστασιάδη δήλωσε πως: είχαν μια δημιουργική συνάντηση κατά την οποία συζητήθηκε η παραπέρα πορεία των συνομιλιών.

* Κρίσιμη, σύμφωνα με τον Έσπεν Μπαρθ Έιντα, ειδικό σύμβουλο του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, αλλά και υπό την “προειδοποίηση” του ιδίου ότι η Διάσκεψη για την Κύπρο δεν μπορεί να συνεχίζεται για πάντα...

Η δεύτερη,  μετά τη Γενεύη και το Μοντ Πελεράν ΙΙΙ, συνάντηση των ηγετών των δύο κοινοτήτων ξεκίνησε πριν από λίγο -στις 10 το πρωί- στο αεροδρόμιο Λευκωσίας, με την ατζέντα να γράφει συνέχιση της συζήτησης για  καθορισμό της παραπέρα διαδικασία και η μεθοδολογία των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό. Μια συνάντηση η οποία θα αγγίξει -όπως και οι όποιες επόμενες θα ακολουθήσουν μετά επί κυπριακού εδάφους- όλες τις πτυχές του Κυπριακού και όλα τα ανοικτά κεφάλαια.

Δεν χωρεί αμφιβολία -κι είναι τούτο τοις πάσι γνωστό- πως: το Κυπριακό είναι πρόβλημα σύνθετο -τουλάχιστον στην πρώτη του ανάγνωση- με πολλές παραμέτρους. Από την άλλη: ως εκ του πιο πάνω, το Κυπριακό είναι πρόβλημα με παραπομπές σε διάφορες περιόδους μέσα στον χρόνο. Κι αυτό με την έννοια ότι: η εμφάνιση των διαφόρων πτυχών και παραμέτρων που συνθέτουν το πρόβλημα, δεν έγινε μέσα στον χρόνο δια μιας. Βέβαια, η κορύφωση του προβλήματος, που δημιούργησε και την μέγιστη διεθνή πτυχή του, έγινε το καλοκαίρι του 1974. Με το δίδυμο έγκλημα σε βάρος του νησιού και του λαού μας, που εξυφάνθηκε στα αμερικανοβρετανκά και νατοϊκά μαγειρεία και υλοποιήθηκε από την χούντα των Αθηνών -με τη συνδρομή της εδώ εοκαβήτικης παράνομης και προδοτικής (όχι άφρονης) παρέας- και το στρατιωτικό κατεστημένο της Άγκυρας, με την βάρβαρη τουρκική εισβολή.