• Σειρά άρθρων περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας - μέρος Στ’ (τελευταίο)

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης, M.Sc.*

Στο προηγούμενο -το πέμπτο στη σειρά περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας άρθρο- απάντησα σε ένα θεωρητικό ερώτημα στο τι έφερε η παλινόρθωση του καπιταλισμού στις σοσιαλιστικές χώρες. Όπως και στο επιχείρημα που πρόβαλλαν -τότε και σήμερα, ακόμη...- κατά κόρον οι θιασώτες της παλινόρθωσης του καπιταλισμού. Ότι, δηλαδή, η κατάρρευση των τότε σοσιαλιστικών χωρών έφερε στους λαούς τους “αγαθά” που δεν είχαν. Όπως, λέγανε, “δημοκρατία και ελευθερία...».

Η διαπίστωση στην οποία κατέληγα -όχι αυθαίρετα, βέβαια αφού προσωπικά βίωσα και τον σοσιαλισμό, βιώνω και τον καπιταλισμό- ήταν ότι η παλινόρθωση του καπιταλισμού -και συνακόλουθα κι ο ίδιος ο καπιταλισμός ως κοινωνικοοικονομικό σύστημα- αυτό που έφερε ήταν αφ’ ενός η κατάργηση όλων των ωφελημάτων που σοσιαλιστική κοινωνία μέσα από τη σχεδιασμένη σοσιαλιστική οικονομία τους παρείχε κι αφ’ ετέρου έφερε στους ανθρώπους των χωρών αυτό το “δικαίωμα” και την “ελευθερία” να είναι φτωχοί, να είναι άνεργοι.

• Έφερε “αέρα” δημοκρατίας και ελευθερίας στους λαούς των χωρών αυτών, ή...; • Σειρά άρθρων περί της σχεδιασμένης οικονομίας

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης, M.Sc.*

Στο προηγούμενο -το τέταρτο στη σειρά των περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας άρθρων, κατάληγα -πρακτικά στο θεωρητκό ερώτημα τι έφερε η παλινόρθωση του καπιταλισμού στις σοσιαλιστικες χώρες- με τα εξής: «Ναι μεν, αλλά, θα αντιτείνουν οι θιασώτες της παλινόρθωσης του καπιταλισμού, η κατάρρευση των τότε σοσιαλιστικών χωρών έφερε στους λαούς τους “αγαθά” που δεν είχαν. Όπως, λένε, δημοκρατία και ελευθερία...». Και έθετα το ερώτημα: «Μήπως, όμως, έτσι είχαν  -και  έχουν- τα πράγματα;», ισχυριζόμενος ότι: “η πραγματικότητα άλλα καταγράφει”. Υποσχέθηκα δε ότι για τούτο θα αναφερθώ στο επόμενο -δηλαδή σημερινό- άρθρο...

Έχουμε, λοιπόν, και... λένε: η παλινόρθωση του καπιταλισμού στις σοσιαλιστικές χώρες έφερε -κατά τους θιασώτες της- ελευθερία και δημοκρατία... Ας πάρουμε, λοιπόν, τα πράγματα με τη σειρά. Επαναλαμβάνοντας πρώτα τί ειναι ο καπιταλισμός. Όχι όπως τον προσδιορίζω εγώ, αλλά δια στόματος Καρλ Μαρξ, πριν 142 χρόνια:

• ...και η αφομοίωσή τους από την κοινωνία στην ανοικοδόμηση του σοσιαλισμού • Σειρά άρθρων με γενικό τίτλο “Περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας” - μέρος Δ’

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης, M.Sc.*

Στο δεύτερο στη σειρά άρθρο περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας, είχα τονίσει πως η σοσιαλιστική οικονομία -μέσα από τη σχεδιοποίηση- αναπτύσσεται σε αρμονία με τους αντικειμενικούς οικονομικούς νόμους. Νόμοι οι οποίοι αφομοιώνται από την κοινωνία και χρησιμοποιούνται στη σοσιαλιστική και κομμουνιστική οικοδόμηση. Μάλιστα ζήτησα από τους αναγνώστες της σειράς των άρθρω όπως “κρατήσουμε” αυτή την αρμονία της ανάπτυξης της σοσιαλιστικής οικονομίας με τους αντικειμενικούς οικονομικούς νόμους, διότι -όπως ανέφερα στο εν λόγω άρθρο- θα το χρειαστούμε στα επόμενα άρθρα της σειράς.

Τίθεται, λοιπόν το ερώτημα: Μέσα από την σχεδιοποίηση της Εθνικής Οικονομίας, η σοσιαλιστική οικονομία στις χώρες του -όπως αποκαλούνταν- υπαρκτού σοσιαλισμού αναπτύχθηκε σε αρμονία με τους αντικειμενικούς οικονομικούςο νόμους; Οι οποίοι νόμοι αφομοιώνονται από την κοινωνία και χρησιμοποιύνται στη σοσιαλιστική - κομμουνιστική οικοδόμηση; Η απάντηση -εκ του αποτελέσματος, της ανατροπής, δηλαδή, του σοσιαλισμού- είναι πως ΟΧΙ. Ούτε η σοσιαλιστική οικονομία αναπτύχθηκε σε αρμονία με τους αντικειμενικούς οικονομικους νόμους, αλλά ούτε και αφομοιώθηκαν από την κοινωνία για την περαιτέρω ανοικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.

• Σειρά άρθρων με γενικό τίτλο “Περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας” - μέρος Γ’

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης, M.Sc.*

Στο πρώτο -εισαγωγικό- μέρος της σειράς περί σχεδιοποίησης της Εθνικής Οικονομίας, καταληκτικά είχα γράψει: “Γράφοντας τον επίλογο στο σημερινό -εισαγωγικό- περί της σχεδιοποίησης της εθνικής οικονομίας πόνημα, να αναφέρω  ότι ο σχεδιασμός της εθνικής οικονομίας είναι η πλέον προοδευτική έκφραση της σοσιαλιστικής οικονομικής πολιτικής του κράτους, η οποία καθιστά δυνατή την μακροπρόθεσμη ενοποίηση όλων των παραμέτρων και εργαλείων της σοσιαλιστικής οικονομίας”. Βέβαια, έγραψα κι άλλα πολλά, αλλά σήμερα μένω μόνο σ’ αυτό. Για να θέσω -και συνάμα στη συνέχεια να απαντήσω- το εξής ερώτημα: