Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Ε, το λοιπόν κάποια πράγματα -για την ακρίβεια όλα, αλλά ας μην το ψάχνουμε- πρέπει να λέγονται με το όνομά τους. Ιδιαίτερα αν αυτά τα πράγματα έχουν να κάνουν με την δημόσια υγεία, τη ζωή και ασφάλεια των πολιτών. Σ’ αυτά καμιά έκπτωση δεν μπορεί να χωρέσει. Κι αν χωρεί, τότε αυτός που κλείνει τα μάτια δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μαριονέττα. Και λέω -και γράφω- τα πιο πάνω έχοντας πλήρη επίγνωση των λόγων και της σημασίας τους, διευκρινίζοτας ότι αναφέρομαι στην εκκλησία και -εξ αντιθέτου- στη σημερινή κυβέρνηση της Κύπρου.

• Και μια αφελής απορία για τα -πραγματικά- ψεύδη και την... δημόσια βλάβη

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Η φωτογραφία είναι σημερινή. Την πήρα από το ΚΥΠΕ. Είναι από το προαύλιο -εικάζω- του επαρχιακού δικαστηρίο Αμμοχώστου. Το οποίο δίκασε και καταδίκασε μια 19χρονη Αγγλίδα με την... “βαρύτατη” κατηγορία της δημόσιας βλάβης, ως αποτέλεσμα μιας “ψευδούς” -κατά την κυπριακή αστυνομία και την κυπριακή δικαιοσύνη- καταγγελίας. Βλέπετε, το “ψέμα” της 19χρονης Αγγλιδούλας προκάλεσε δημόσια βλάβη στην μακαρία νήσο, γιατί ήταν βαρύτατη η κατηγορία, όπως το εξήγησε στην απόφασή του ο δικαστής που εκδίκασε την υπόθεση.

Δεν θα σταθώ, όμως, σ’ αυτό. Εξάλλου είμαι σίγορος ότι τα κανάλια και τα κυπριακά φύλλα θα (ξανα)κάνουν την νεαρή και πάλιν φύλλο και φτερό. Θα την (ξανα)κάνουν σκόνη και θρύψαλα μαζί... Κτυπώντας την ανελέητα γα άλλη μια φορά: Προς δόξαν του θεάματος και τέρψιν των κατώτερων αιμοβόρων ενστίκτων του ανθρώπινου γένους...

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Κατ’ αρχάς -και πριν από το... "Χρόνια Πολλά!"- ζητώ τη συγχώρεσή σας για την παράφραση της γνωστής ρήσης “Επί γης ειρήνη κι εν ανθρώποις ευδοκία”. Αυτής ντε που σώνει και καλά αιώνες τώρα πάνε να μας πείσουνε οι θρησκευτικοί ηγέτες -κι ακολοθούν κατά πόδας οι του χριστιανικού κόσμου ηγήτορες- ότι τάχαμου φέρνει η γέννηση του Χριστού στον κόσμο και την ανθρωπότητα.

Όμορφα, μεγάλα λόγια, αλλά φευ, κούφια στο πέρασμα στο πέρασμα των αιώνων και σε... βάθος χρόνου. Γιατί αν πραγματικά έφερνε στον πλανήτη και στους ανθρώπους ειρήνη κι ευδοκία η γέννηση του Χριστού, τότε ο πλανήτης μας και η ανθρωπότητα στο σύνολό της θα ήτανε παντελώς διαφορετική από ότι ειναι σήμερα!

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης*

Το 2011 -Νοέμβρη μήνα- συνέπεσε με την κυκλφορία του πρώτου μου συγγραφικού έργου για παιδιά. Της τρίτομης σειράς “Ιστορίες τζιαι παροιμίες του παππού”. Σειρά η οποία λειτούργησε και σαν “μέσο” να “μπω”, όλα αυτά τα χρόνια, σε δάφορα δημοτικά σχολεία, προδηματικές και νηπιαγωγεία, δημόσια και ιδιωτικά. Κι είμαι για τούτο ευγνώμων στις διευθύνσεις, το διδακτικό προσωπικό και τα παιδιά των σχολείων αυτών. Γιατί μου επέτρεψαν να είμαι συνεπιβάτης μαζί τους σε μια όμορφη διαδρομή και ταξίδι: Στο ταξίδι της γνώσης και της μόρφωσης! Γιατί μου επέτρεψαν να είμαι ένα με τα παιδιά και να αισθανθώ κι εγώ, γιατί όχι, παιδί... Κι ας πέρασαν, από τότε που εγώ ήμουν στην ηλικία τους, έξι δεκαετίες!