• ...Και σερβίρουν στον κόσμο κουτόχορτο και παραμύθια

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Διαβάστε τίτλους δύο διαφορετικών δημοσιευμάτων:

• Ο πρώτος: «Στο διάστημα για... 10 λεπτά», με υπότιτλο «Ο Τζεφ Μπέζος, ο πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη, μέσα σε 10 λεπτά και 18 δεύτερα πήγε στο διάστημα και γύρισε πίσω στη Γη. Πρόκειται για μια ιστορική, πλήρως αυτόνομη υποτροχιακή πτήση». Με ένα κείμενο -τίτλοι, φωτογραφία και κείμενο γεμίζουν τα 2/3 της σελίδας της εφημερίδας- που παραπέμπει σε... παραμύθι!
• Ο δεύτερος: «11 λεπτά διαστημικής καπιταΛηστρικής αθλιότητας». Χωρίς υπότιτλο αυτός, αλλά με κείμενο μεστό, κάτω από 25  λέξεις όλο κι όλο, αλλά με παραπομπές που μας προσγειώνουν στην πικρή, σκληρή και ληστρική, ως προσδορίζει ο τίτλος, καπιταλιστική πραγματικότητα.

Το πρωτο δημοσίευμα το διάβασα προχθές Πέμπτη σε κυπριακή εφημερίδα -και συγκεκριμένα στον “Πολίτη”, αλλά είμαι βέβαιος ότι και οι άλλες κυπριακές εφημερίδες περίπου τα ίδια θα έγραφαν- και το δεύτερο το διάβασα το προηγούμενο βράδυ -Τετάρτη, 21 του Ιούλη- στην ελληνική ιστοσελίδα «Ημεροδρόμος». Και τα δύο δημοσιεύματα ασχολούνται με το ίδιο ακριβώς θέμα: Το ταξίδι του Τζεφ Μπέζος, ιδιοκτήτη της ΑΜΑΖΟΝ, και της παρέας του στο διάστημα. Συνολικά τέσσερα άτομα μετρούσε η παρέα αυτή, προφανώς του κλαμπ των εκατομμριούχων και δισεκατομμυριούχων.

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Ώστε έτσι, λοιπόν... Οι βάνδαλοι -κατ’ άλλους διαμαρτυρόμενοι που προέβησαν σε βανδαλισμούς- που επέδραμαν το βράδυ της Κυριακής στο συγκρότημα “ΔΙΑΣ” προσπάθησαν να καταλύσουν το κράτος!!! Ναι ναι, καλά διαβάσατε: Προσπάθησαν να καταλύσουν του κράτος... Κι αυτό δεν το λέω εγώ -καθότι εγώ διαφωνώ με μια τέτοια θεωρία- αλλά ο ίδιος ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης. Βέβαια, για να το λέει αυτός, εικάζω ότι κάτι θα ξέρει περισσότερο από εμένα. Όχι βέβαια γιατί είναι και νομικός στο επάγγελμα, αλλά γιατί σε δηλώσεις του μετά από επιτόπου επίσκεψη στις εγκαταστάσεις του Συγκροτήματος το πρωί της Δευτέρας συνέδεσε τους βανδαλισμούς και τις καταστροφές αφ’ ενός με πρσπάθεια κατάλυσης του κράτους και αφ’ ετέρου με την προ του 1974 κατάσταση...

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Ότι δεν γυρίζει η γλώσσα των Συναγερμικών -και των δύο συναγερμικών διακυβερνήσεων, Γλαύκου Κληρίδη και Νίκου Αναστασιάδη- να μιλήσουν καθαρά και να αναφέρουν ονομαστικά τα γεγονότα του 1974 -και πριν από αυτά- με το όνομά τους, να καταλογίσουν, ως οφείλουν -τουλάχιστον σε επίπεδο συναγερμικών διακυβερνήσεων- στην ΕΟΚΑ Β’ -και ότι αυτή περιελάμβανε- τις υπαρκτές και εξόχως εκκωφαντικές ευθύνες της για την τραγωδία που ο λαός μας βιώνει τα τελευταία 47 χρόνια, δεν είναι άσχετο με τη σχέση του κυβερνώντος κόμματος με την παράνομη αυτή οργάνωση και την έκνομη, εγκληματική και προδοτική δράση της. Σχέση πρώτου βαθμού συγγένειας, αν το θέταμε σε επίπεδο οικογένειας. Κι είναι τούτο αλήθεια, αφού όπως έγραψα σε προηγούμενο εν Τύποις πόνημα, η ΕΟΚΑ Β’, σώμα από το σώμα και αίμα από το αίμα της ΕΟΚΑ 1955 - 1959, αμφότερες δημιούργημα του Γρίβα και συνεχιστής η δεύτερη της πρώτης, είναι μαζί και παράλληλα σώμα από το σώμα και αίμα από το αίμα και του Συναγερμού.

Αυτό, βέβαια, δεν είναι δική μου διαπίστωση, ή έστω πολιτικό συμπέρασμα. Είναι γεγονός που εδράζεται σε συγκεκριμένα γεγονότα, δράσεις και αποφάσεις. Ακόμη και σε κυβερνητικό επίπεδο, όταν ο Συναγερμός αναρριχήθηκε για πρώτη φορά στην εξουσία τον Μάρτη του 1993. Είναι γεγονός που το καταδεικνύει η παράλληλη δραστηριοποίηση κορυφαίων στελεχών της ΕΟΚΑ Β’ [οι οποίοι βέβαια φορούν και τον μανδύα της ΕΟΚΑ 1955-1959] στο κυβερνητικό κόμμα και στην ιδια την συναγερμική διακυβέρνηση.

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

Στο χθεσινό «εν Τύποις» πόνημα, αναφερόμενος στην πρώτη απόπειρα Συναγερμού και ΕΟΚΑ Β’ για πολιτικο-εκλογική σύμπλευση, στις εκλογές Σεπτεμβρίου 1976, και στην αποτυχία των δύο μερών να έλθουν -επίσημα- σε εκλογική συμμαχία, σημείωνα ότι οι στόχοι των δύο πλευρών ήταν συγκρουόμενοι. Κι αυτο όχι ως δικό μου πολιτικό συμπέρασμα, αλλά ως ορθή ανάγνωση σχετικής προς Γλαύκο Κληρίδη επιστολής της ΕΟΚΑ, με ημερομηνία 28 Αυγούστου 1976  -εννέα μόλις μέρες πριν τις εκλογές της 5ης Σεπτεμβρίου- όπου προέκυπτε πως ο μεν Συναγερμός επιζητούσε απλώς τις ψήφους της ισχυρής -ακόμη και το 1976- ΕΟΚΑ Β’, η δε δεύτερη -στο όνομα της «Ενωτικής Παράταξης» επιζητούσε την διατήρηση της ιδεολογικής και οργανωτικής της αυτοτέλειας. Κι αυτό στο όνομα του “αντικειμενικού σκοπού”, για τον οποίο “συνεστήθη, ηγωνίσθη και υπάρχει”.

Αλλά -προσέξτε- ο “αντικειμενικός σκοπός” της «Ενωτικής Παράταξης» τον Αύγουστο του 1976 -δύο ακριβώς χρόνια μετά την τουρκικής εισβολή που η ίδια με το χουντοφασιστικό εοκαβήτικο πραξικόπημα προκάλεσε- ήταν κατά την ίδια η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα. Ως εκ του σκοπού τούτου δε, η «Ενωτική Παράταξη» -η οποία όμως υπέγραφε την επιστολή ως «ΕΟΚΑ»- ξεκαθάριζε ότι δεν επιθυμούσε την “αφομείωσή” της με οποιονδήποτε άλλον πολιτικό οργανισμό, “ο οποίος δεν έχει τον αυτόν με την Παράταξίν μας Αντικειμενικόν Σκοπόν»...