Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης
Το απόγευμα της Παρασκευής που πέρασε, 17 του Σεπτέμβρη, στην αναζήτηση παιδικών προγραμμάτων για τα εγγονάκια που ήσαν σπίτι, γύρισα την τηλεόραση στο ΡΙΚ-2. Είναι ένα από τα κανάλια που τα εγγονάκια παρακλουθούν παιδικά προγράμματα για να παιρνούν τον χρόνο τους όταν βρίσκονται σπίτι. Τελικά, βέβαια, παιδικές ταινίες δεν είχε στο δεύτερο τηλεοπτικό κανάλι του ΡΙΚ, μιας και εκείνη την ώρα ο σταθμός έδειχνε live, άλλα επεισόδια, πολιτικά: Έδειχνε ζωντανά τη συνεδρία της βουλής των Αντιπροσώπων. Έργο για μεγάλους, ασφαλώς και οπωσδήποτε ακατάλληλο -τις πλείστες φορές- γα μικρά παιδιά...
Η τύχη τόφερε, όταν έκανα το ζάππινγκ στο ΡΙΚ-2, το κανάλι να δείχνει τον εκ Λεμεσού ΕΛΑΜίτη -και πρώην βουλευτή του Συναγερμού- Ανδρέα Θεμιστοκλέους να μιλά πάνω στο νομοσχέδιο για την αναβολή των εκλογών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Βέβαια, το θέμα μου δεν είναι αυτό. Απλά η συζήτηση τόφερε να παραδίδει ο ΕΛΑΜίτης βουλευτής “μαθήματα” δημοκρατίας” και... “ιστορίας”! Ναι - ναι, καλά διαβάζετε: Μαθήματα δημοκρατίας και ιστορίας. Στη συζήτηση, βέβαια, μπήκε κι ο Χρυσαυγίτης αρχηγός του ΕΛΑΜ, Χρίστος Χρίστου, αλλά γι’ αυτόν αργότερα. Μάθαμε, λοιπόν, από τον ΕΛΑΜίτη βουλευτή ότι όταν η Κ.Ε. του ΑΚΕΛ έκανε στις 16 Ιουνίου 1943 το γνωστό Κάλεσμά της στα μέλη και στελέχη του να καταταγούν εθελοντικά και να πολεμήσουν τον χιτλεροφασισμό και το ναζισμό στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο πόλεμος αυτός είχε προ πολλού κριθεί!!!
Βέβαια, για τους γνωρίζοντες την ιστορία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο ισχυρισμός αυτός είναι όχι μόνο ανιστόρητος, αλλά και βλακώδης. Διότι -και να με συμπαθά ο ΕΛΛΑΜίτης βουλευτής- αν ο πόλεμος αυτός είχε κριθεί απο τα τέλη του 1942, τότε πως διάολο χρειάστηκαν ακόμη δυόμιση χρόνια -τόσα πέρασαν ίσαμε τις 9 του Μάη 1945- για να συνθηκολογήσει η ναζιστική Γερμανία; Τζάμπα, δηλαδή, οι λαοί -άμαχοι, ως επί το πλείστον- σκοτώνονταν κατά εκατομμύρια σε ένα πόλεμο που είχε κριθεί στα μισά της συνολικής διάρκειάς του ίσαμε να ηττηθεί και να συνθηκολογήσει η φασιστική Γερμανία; Τρελλά πράγματα, έ...
Άγνοια του κύριου βουλευτού, η απλά ο αντικομμουνισμός του -και πολλών άλλων της δικής του ιδεολογίας και πολιτικών αντιλήψεων, φυσικά- δεν του επιτρέπει να λέει την ιστοριή αλήθεια; Μάλλον το δεύτερο, διότι το πρώτο δεν μπορεί να συμβαίνει αφού, αν σωστά άκουσα από την τηλεόραση, στον Β’ Π.Π. πολέμησαν και δικοί του άνθωποι. Στενοί του συγγενείς, πρώτου βαθμού, δηλαδή.
Έτσι ή αλλιώς, όμως, το ερώτημα παραμένει. Και επαυξάνεται από ένα άλλο ιστορικό γεγονός: Την απόβαση στη Νορμανδία και το άνοιγμα του δεύτερου μετώπου στις 6 Ιουνίου 1944! Ναι, ναι, καλά διαβάζετε: Στις 6 Ιουνίου 1944 πραγματιοποιείται η απόβαση στις γαλλικές ακτές (Νορμανδία) και ανοίγει το δεύτερο -από Δυσμάς- μέτωπο. Ίσαμε τότε, ολόκληρη η δυτική Ευρώπη ήταν υπό την κατοχή της φασιστικής Γερμανίας. Και μια λεπτομέρεια: Οι συμμαχικές δυνάμεις στην κατεχόμενη Δυτική Ευρώπη καταφέρνουν το πρώτο μεγάλο πλήγμα στο χιτλεροφασιστικό Άξονα μόλις τα τέλη Μαΐου 1944. Κι αυτό, με την μεγάλη επχείρηση των συμμαχικών δυνάμεων στο Μόντε Κασίνο, τη νίκη τους επί των φασιστικών ορδών και την εκπόρθηση των Γερμανών από το Μοναστήρι. Η νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στην επιχείρηση αυτή σήμανε και την αρχή της οπισθοχώρησης των δυνάμεων του χιτλεροφασιστικού Άξονα. Κι όμως και πάλιν το δεύτερο μέτωπο ανοίγει μετά και από τη συμμαχική νίκη στις 29 Μαΐου 1944 στο Μόντε Κασίνο. Ένα σχεδόν χρόνο μετά την Απόφαση του ΑΚΕΛ της 16ης Ιουνιου 1943. Και στο Μόντε Κασίνο και ευρύτερα στην Ιταλία πολέμησαν εκατοντάδες Κύπριοι, ανάμεσά τους και πάρα πολλοί ΑΚΕΛικοί που κατατάχθηκαν με την εν λόγω Απόφαση
Δημιουργείται, λοιπόν, το εξής παράδοξο: Εάν ο Β’ Π.Π. είχε ήδη κριθεί υπέρ των συμμαχικών δυνάμεων από το τέλος του 1942, ως ο ισχυρισμός του ΕΛΑΜίτη βουλευτή, τότε προς τι να γίνει -αρχές Ιουνίου 1944- η απόβαση στη Νορμανδία; Και να ανοίξει έτσι το δεύτερο μέτωπο, ακριβώς ενάμιση χρόνο αργότερα, αλλά -παρακαλώ προσέξτε- στην πράξη ένα χρόνο μετά την ιστορική Απόφαση της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ της 16ης Ιουνίου 1943;
Το παράδοξο -για τους μη γνωρίζοντες, βέβαια, την ιστορία του Β’ Π.Π.- δεν είναι ασφαλώς η αναντιστοιχία του ισχυρισμού του ΕΛΑΜίτη βουλευτή με τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα γύρω από τον φοβερό αυτό πόλεμο, αλλά γιατί οι Δυτικοί αποφάσισαν να ανοίξουν το δεύτερο μέτωπο και να πραγματοποιήσουν την απόβαση στη Νορμανδία μόλις τον Ιούνη του 1944. Κι αυτό παρόλον που η πραγματοποίηση της επιχείρησης αυτής αποφασίστηκε έξι μήνες νωρίτερα, δηλαδή στη Δικάσκεψη της Τεχεράνης (28 Νοεμβρίου - 1 Δεκεμβρίου 1943, με συμμετοχή των Στάλιν, Ρούσβελτ και Τσώρτσιλ), ενώ πρώτη αναφορά για απόβαση στη Γαλλία γίνεται στη Διάσκεψη του Κεμπέκ (11 - 24 Αυγούστου 1943, με συμμετοχή των Ρούσβελτ - Τσώρτσιλ), προσδιορίζοντάς την μάλιστα χρονικά για την 1η Μαΐου (1944).
Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι ουδέν παράδοξο υφίσταται:
- Πρώτον: Από την αρχή του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου οι Δυτικοί πρόσβλεπαν -παρέχοντας προς τούτο κάθε δυνατή βοήθεια και... “πλάτες” στον Χίτλερ- πως ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος που η φασιστική Γερμανία ξεκίνησε την 1η του Σεπτέμβρη 1939 θα έπληττε κυρίως τη Σοβιτετική Ένωση. Το... μισητό -γι’ αυτούς- “τέρας” του κομμουνισμού, που συνιστούσε απειλή για το καπιταλιστικό τους σύστημα. Επειδή δε τούτο είναι μεγάλο κεφάλαιο, επιφυλάσσομαι για επόμενο εν τύποις πόνημα.
- Δεύτερο: Βλέποντας, στην πορεία και εξέλιξη του πολέμου, οι Δυτικοί σύμμαχοι αντιλαμβάνονται πως τούτο ούτε στα όνειρά τους δεν θα γινόταν. Ιδιαίτερα με το νικηφόρο για τη Σοβιετική Ένωση τέλος -23 Αυγούστου 1943- της τιτανομαχίας στο Κουρσκ, όπου ο Κόκκινος Στρατός στη μεγαλύτερη μάχη τεθωρακισμένων που έγινε ποτέ τσακίζει τους ναζί. Ένα τέλος που έδωσε το έναυσμα μιας πολύμηνης αντεπίθεσης του Κόκκινου Στρατού, κρίνοντας στο τέλος της -αρχές του 1944- και την έκβαση του πολέμου, με τα απανωτά κτυπήματα που έφερε στη φασιστική Γερμανία. Έτσι, λοιπόν, γίνεται στις 6 Ιουνίου και η απόβαση της Νορμανδίας, αλλά φευ, όταν η έκβαση του πολέμου είχε πια κριθεί. Αλλά και πάλιν χρειάστηκε σχεδόν ενάμιση χρόνος και πολλές ακόμη εκατόμβες θυμάτων μέχρι τη συντρβή του χιτλεροφασσιτκού τέρατος και την τελική συνθηκολόγηση της φασιστιής Γερμανίας στι 9 Μαΐου 1945.
Αυτά για το ανιστόρητο αφήγημα του ΕΛΑΜίτη βουλευτή για το πότε κρίθηκε η έκβαση του Β’ Π.Π. Ωστόσο θέλω να είμαι επιεικής: Δεν φταίει ο ίδιος· τόσος ήτανε!
* Ο τίτλος είναι παράφραση από το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη, σε ποίηση Μανώλη Αναγνωστάκη, «Δεν έφταιγεν ο ίδιος».
***
video:
Βασίλης Παπακωνσταντίνου - Δεν έφταιγεν ο ίδιος | Vasilis Papakonstantinou - Den eftegen o idios
***
Φωτογραφία: Μεγάλη Βρετανία, 1944: Χιλιάδες Λοδρέζοι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Τραφάλγκαρ, απαιτώντας από την κυβέρνηση Τσιέρτσιλ να ανοίξει το δεύτερο μέτωπο. Φευ, όμως· αυτό άνοιξε μόλις στις 6 του Ιούνη 1944, με την απόβαση στη Νορμανδία. Όταν δηλαδή η έκβαση του πολέμου είχε πια ορστικά κριθεί από τα απανωτά κτυπήματα που έφερε ο Κόκκινος Στρατός στη Φασιστική Γερμανία!
