Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης*

Τελικά τι ήταν ο Μιχαήλ Γκορπατσόφ, τελευταίος πρόεδρος της Σοβιετικής Ένωσης και Γενικός Γραμματέας του ΚΚΣΕ; Ήταν πράγματι: ο ηγέτης που άλλαξε τον κόσμο; Αυτός που έριξε το τείχος Ανατολής και Δύσης; Μια εμβληματική μορφή του περασμένου αιώνα; Ένας «απαράμιλλος ηγέτης» που «άλλαξε τον ρου της ιστορίας»; (όλα αυτά δανεισμένα από σχετικό ρεπορτάζ στον «Φιλελεύθερο», την επαύριο του θανάτου του Γκορμπατσόφ)

Ή μήπως ήταν ένας προδότης του λαού και της χώρας του, ένας προδότης των εργαζομένων και των λαών διεθνώς, όπως αναφέρει σε ανάρτησή του ο βουλευτής Κερύνειας του ΑΚΕΛ, Χρίστος Χριστόφιας. Ανάρτηση που προφανώς έβγαλε έξω που τα ρούχα του τον δημοσιογράφο του «Φ» Άριστο Μιχαηλίδη και του αφιέρωσε ολόκληρο κατεβατό στη στήλη του, την Παρασκευή 2 Σεπτέμβρη, με τίτλο «Όταν ένας βουλευτής στην Κύπρο ανακηρύσσει προδότη τον ηγέτη που άλλαξε τον κόσμο».

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης*

Ο αντιαποικιακός αγώνας του λαού της Κύπρου ξεκίνησε πολύ πριν τον αγώνα της ΕΟΚΑ το 1955. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’20 -μετά το 1923, όπου η Βρετανία απέκτησε πλήρη δικαιώματα στο νησί και η Τουρκία παραιτήθηκε επί των δικαιωμάτων της στην Κύπρο (Συνθήκη Λωζάνης)- ενώ άρχισε να γίνεται πιο έντονος τα τέλη της δεκαετίας (το 1926 ιδρύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου) και αρχές της δεκαετίας του ’30 (Οκτωβριανά).

Ωστόσο: Κατά μία τραγική ειρωνία, εκ του αποτελέσματος του αγώνα της ΕΟΚΑ, δόθηκε οριστικό τέλος στον αντιαποικιακό αγώνα, ξεκινώντας μια άλλη πορεία: Προς τη διχοτόμηση, παρότι η Κύπρος “απέκτησε” ενδιάμεσα την... “ανεξαρτησία” της! Κι αυτό διότι, σε αντίθεση με τον αντιαποικιακό αγώνα άλλων λαών, στην Κύπρο τους όρους της διευθέτησης δεν τους καθόρισαν οι περιαυτολογούντες “νικητές” αγωνιστές της ΕΟΚΑ, που επαίρονται ότι νίκησαν και ταπείνωσαν την βρετανική αυτοκρατορία, αλλά τους επέβαλαν οι “ταπεινωμένοι” και “ηττημένοι” Βρετανοί αποικιοκράτες!

Γράφει: Κύπρος Κουρτελλάρης

«...Έτσι χαραμίστηκαν οι ιδέες Γκάλα Πλάζα, οι εκθέσεις Ου Θαντ (1964-65) από τον Μακάριο, πνίγηκε η συμφωνία Κληρίδη – Ντενκτάς¹ για τη δύστυχη Καρπασία από τον Μακάριο, το σχέδιο Αμερικανών-Καναδών-Βρετανών του 1978 από τον Κυπριανού, το σχέδιο για ένωση με την Ελλάδα επί Γεωργίου Παπανδρέου. Μετέφερε ο Γαρουφαλιάς το σχέδιο ταυτόχρονων αποφάσεων των δύο Βουλών για ανακήρυξη της Ενώσεως και ο Μακάριος ρώτησε: “Κι εγώ - τι θ’ απογίνω;”»¹.

Ώστε έτσι, λοιπόν... Ο Μακάριος, για... “εγωιστικούς” λόγους (“κι εγώ τι θ’ απογίνω;”), κατά τον κ. Σπανό, το καλοκαίρι του 1964 απέρριψε την πρόταση της κυβέρνησης Παπανδρέου για ένωση με την Ελλάδα, ως του την μετέφερε ο Πέτρος Γαρουφαλιάς. Κι έτσι το θέμα της ένωσης πάει... “στράφι”!

Του Κύπρου Κουρτελλάρη*

Στον “Φιλελεύθερο” της Κυριακής, στις 24 του Ιούλη 2022, δημοσιεύθηκε ένα άρθρο του κ. Γιάννη Σπανού με τίτλο «Η τρομοκρατία και το κράτος», το οποίο υπέγραφε ως Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ. Κυρίαρχο στοιχείο στο αφήγημα του κ. Σπανού, είναι η κατά μέτωπο επίθεση στον Μακάριο. Ο οποίος κατά τα γραφόμενα και συμφραζόμενα του αφηγήματος Σπανού φταίει για την σύγχρονη κυπριακή τραγωδία. Ξεκινώντας από το 1957 – 1958 μέχρι την τουρκική εισβολή και ακόμη πιο πέρα... Ακόμη και μετά τον θάνατο του Μακαρίου, έστω κι αν δεν το λέει!