Η Παρούσα κατάσταση στη Βενεζουέλα και η σύγκληση Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης

* Ως μονοπάτι για επίτευξη διαλόγου για την πλήρη ευημερία του λαού της Βενεζουέλας ως μια στρατηγική για την επίτευξη της ειρήνης και του μέλλοντος της χώρας

Την Πρωτομαγιά, ο πρόεδρος της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, στα πλαίσια του προτεινόμενου διαλόγου για την ομαλοποίηση της κατάστασης στη χώρα, ανακοίνωσε την απόφαση για σύγκληση Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης στη Βενεζουέλα. Κι αυτό, όπως επεξήγησε, σε μια προσάθεια να σταματήσουν οι βίαιες και τρομοκρατικές ενέργειες που συμβαίνουν τους τελευταίους μήνες, αλλά και ως μια στρατηγική για την επίτευξη της ειρήνης και του μέλλοντος της Βενεζουέλας.

Δε χρειάζεται, βέβαια, να πούμε ότι η αντιπολίτευση απέρριψε την απόφαση αυτή, κατηγορώντας και πάλιν τον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας για αντιδημοκρατικότητα! Αν είναι, δηλαδή, δυνατόν η προσφυγή απευθείας στο λαό για εκλογή και σύγκληση Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης, με στόχο την ενίσχυση του Συντάγματος να συνιστά πράξη αντιδημοκρατική!

Όπως επεξήγησε ο επιτετραμμένος της Βενεζουέλα στη Λευκωσία, Ραφαέλ Πιρέλα Βιγιαλόμπος, σε συνέντευξη τύπου την Τετάρτη που πέρασε, η Εθνική Συντακτική Συνέλευση θα ενισχύσει το υπάρχον Σύνταγμα και θα εγγυηθεί την άμυνα και την ασφάλεια της χώρας. Ωστόσο, δεν πρόκειται να τροποποιηθούν τα βασικά στοιχεία του Συντάγματος όπως έγινε το 1999 σε σύγκριση με το 1961, ενώ: σε αυτή την περίπτωση θα επεκταθεί με την προσθήκη και ενσωμάτωση ενός ευρέος φάσματος θεμάτων, με βάση την λαϊκή και άμεση εξουσία για να θεσμοθετήσει το κράτος και να του δώσει νομική και πολιτική άποψη.

Και μια σημαντική λεπτομέρεια: Η συγκληση Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης, προνοείται στο ισχύον σύνταγμα της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας του 1999, αφού: προβλέπει ρητά τη σύγκληση της Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης σύμφωνα με τα άρθρα 347, 348 και 349. Συνεπώς είναι απορίας άξιον πως, εφαρμοζόμενες πρόνοιες του συντάγματος μιας χώρας, που εγκρίθηκε από τον λαό μόλις το 1999, μπορεί ταυτόχρονα να συνιστούν αντιδημοκρατικές ενέργειες και/ή -ακόμη χειρότερα- πραξικοπηματική ενέργεια!

Οι συνταγματικές πρόνοιες για την Εθνική Συντακτική Συνέλευση

Αλλά τι λένε τα άρθρα 347έως 349 του συντάγματος της Βενεζουέλας για την Εθνική Συντακτική Συνέλευση; Τα αραθέτουμε ευθύς αμέσως:

Άρθρο 347:  “Ο λαός της Βενεζουέλας είναι ο θεματοφύλακας της αρχικής συστατικής εξουσίας. Κατά την άσκηση αυτής της εξουσίας, μπορεί να συγκαλέσει Εθνική Συντακτική Συνέλευση, προκειμένου να μετατρέψει το κράτος, να δημιουργήσει ένα νέο νόμο και να συντάξει ένα νέο σύνταγμα”.

Άρθρο 348: “Η πρωτοβουλία της σύγκλησης της Συντακτικής Συνέλευσης μπορεί να γίνει από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας στο Συμβούλιο των υπουργών· από την Εθνοσυνέλευση με συμφωνία των δύο τρίτων των μελών της· από τα Δημοτικά Συμβούλια, με ψήφους δύο τρίτα από αυτούς· ή από το 15% των εγγεγραμμένων εκλογέων που έχουν εγγραφεί στο δημόσιο."

Άρθρο 349: “Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί να αντιταχθεί στο νέο Σύνταγμα. Οι δυνάμεις δε θα μπορούν με οποιονδήποτε τρόπο να εμποδίζουν τις αποφάσεις της Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης. Μόλις ψηφισθεί το νέο Σύνταγμα, δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας ή στην Εφημερίδα της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης."

Σκοποί της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης

Ενδιαφέρον έχουν, επίσης και οι σκοποί της Εθνικής Συντακτικής Συνέλευσης, οι οποίοι περιγράφονται ως ακολούθως:

1. την τελειοποίηση του οικονομικού μας συστήματος, επεκτείνοντας την πετρελαϊκή οικονομία μας σε άλλους τομείς,
2. την ενίσχυση του μεικτού οικονομικού μας συστήματος
3. τη συνταγματική θεσμοθέτηση των σοσιαλιστικών και κοινωνικών προγραμμάτων, αποστολών και επιτευγμάτων του δημοκρατικού κράτους των κυβερνήσεων Τσάβες και Μαδούρο
4. την επέκταση των δυνατοτήτων της δικαιοσύνης
5. τη συνταγματική θεσμοθέτηση της συμμετοχικής δημοκρατίας
6. την υπεράσπιση της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας απέναντι στις εξωτερικές επεμβάσεις που προωθούν η δεξιά και οι διεθνείς παράγοντες που την στηρίζουν
7. την προστασία της πολυτισμικότητας της Βενεζουέλας που αφορά τους ιθαγενείς, αλλά και τους ξένους, με ίσα δικαιώματα για να αντιπολεμιστεί ο ρατσισμός
8. τη συνταγματική εγγύηση της νεολαίας στα πλαίσια των κοινωνικών προγραμμάτων της κυβέρνησης στους τομείς απασχόλησης, αξιοποίησης της δημιουργικότητας, παιδείας, υγείας, στέγασης, στήριξης της οικογένειας και των μητέρων κ.ά.
9. την υπεράσπιση του περιβάλλοντος και τη σωστή αξιοποίηση των φυσικών πόρων.

Τα μέλη της Επιτροπής για την Συντακτική Εθνοσυνέλευση και ορισμένα βασικά ερωτήματα

Η Επιτροπή για την Συντακτική Εθνοσυνέλευση αποτελείται από έντεκα (11) μέλη, έναν πρόεδρο (Ελίας Χάουα - υπουργός Παιδείας), ένα γραμματέα (Αντάν Τσάβες - υπουργός Πολιτισμού), την Αντιπρόεδρο και Πρώτη Κυρία της χώρας, την Υπουργό Εξωτερικών Ντέλσυ Ροδρίγες, Κυβερνήτες και Πρέσβεις, μεταξύ άλλων.

Τι είναι η συντακτική εξουσία;

• Το έθνος είναι ο φύλακας της πρωτογενούς εξουσίας από όπου προέρχονται οι κλάδοι της κυβέρνησης.

Τι είναι η Συντακτική Εθνοσυνέλευση;

• Είναι ο νομικός χώρος όπου οι εκπρόσωποι εκλέγονται από τη συντακτική εξουσία για να συμφωνήσουν σχετικά με την κοινωνική συνύπαρξη και των νομικών κανόνων που τη διέπουν, δηλαδή το Σύνταγμα.

Είναι μέρος του Συντάγματος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας;

• Το Σύνταγμα στο άρθρο 347 αναγνωρίζει ότι υπάρχει μια αρχική δύναμη.

Ποιες είναι οι λειτουργίες της;

• Να μεταμορφώσει το κράτος, να δημιουργήσει ένα νέο νόμο και να συντάξει ένα νέο σύνταγμα.

Γιατί συγκαλείται αυτή τη στιγμή;

• Κυρίως για την προώθηση ενός εθνικού διαλόγου, λόγω της βίας που προωθεί η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας, να διατηρήσει την ανεξαρτησία και την ειρήνη της Δημοκρατίας και να θεσμοθετήσει τα κοινωνικά μοντέλα, όπου όλοι θα μπορούσαν να ζουν με αμοιβαία αναγνώριση, ισότητα, δικαιοσύνη, ειρήνη και αξιοπρέπεια.

Μπορεί ο Πρόεδρος να συγκαλέσει την Εθνική Συντακτική Συνέλευση;

• Το άρθρο 348 του Συντάγματος αναφέρει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, η Εθνική Συνέλευση, τα δημοτικά συμβούλια και οι πολίτες μπορούν να λαμβάνουν την πρωτοβουλία να τη συγκαλέσουν. Στην περίπτωση αυτή, ο πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο έχει αναλάβει την πρωτοβουλία.

Πώς επιλέγονται τα μέλη της;

Με καθολική, άμεση και μυστική ψηφοφορία.

Γιατί ο Πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο προτείνει ότι υπάρχουν δύο επιλογές εκλογής, εδαφικές και ανά τομέα;

• Δεδομένου ότι το Μπολιβαριανό Σύνταγμα της χώρας, του 1999, αναγνωρίζει τον πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της βενεζουέλικης κοινωνίας.
• Δημιουργεί το συμμετοχικό και πρωταγωνιστικό ρόλο που πρέπει να έχουν οι κοινωνικοί τομείς κατά την άσκηση της δημοκρατίας.
• Όλοι και όλες θα ασκήσουν το δικαίωμα ψήφου.
•   364 συντάκτες θα επιλέγονται μέσω της εδαφικής επιλογής συν 8 που αντιστοιχούν σε αυτόχθονες πληθυσμούς.
• 173 ανά τομέα, οι οποίοι θα ομαδοποιηθούν σε 24 φοιτητές, 8 αγρότες και ψαράδες, 5 εργαζόμενους, 5 άτομα με αναπηρία, 28 τους συνταξιούχους, 24 κοινοτικούς εκπροσώπους και 79 εργάτες, για ένα σύνολο 545 συντακτών.

Καταληκτικά, το ερώτημα προς απάντηση παραμένει: Είναι η άμεση αναφορά στον κυρίαρχο λαό, για να εκλέξει Συντακτική Εθνοσυνέλευση, η οποία με τη σειρά της θα αποφασίσει για το σύνταγμα της χώρας και κατοχύρωση των κατακτήσεων, της ασφάλειας και ευημερίας του λαού και που θα διασφαλίζει την ασφάλεια και ενόητας της χώρας, είναι, λοιπόν, ενέργεια έξω από τη δημοκρατία και τις δημοκρατικές διαδικασίες;

Τέλος, να σημειωθεί πως ο πρόεδρος του Εθνικού Εκλογικού Συμβουλίου, Τιμπισάυ Λουσένα, δήλωσε ότι η εκλογή των μελών της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης για την τροποποίηση του Συντάγματος θα ολοκληρωθεί τον Ιούλιο το 2017.

• Η φωτογραφία, που παρουσιάζει διαδηλωτές στη Βενεζουέλα που ζητούν... ελευθερία, είναι από πρόσφατο δημοσίευμα στην “εφσυν” με τίτλο “Ένα νέο Σύνταγμα δεν φέρνει την άνοιξη”... Αλήθεια, γιατί κάποιοι φοβούνται την προσφυγή στο λαό ως την πλεόν άμεση εφαρμογή της δημοκρατίας; Και γιατί απορρίπτουν την κατ’ εξοχήν άσκηση της δημοκρατίας απευθείας από το λαό, σε μια διαδικασία που θα προκύψει ένα σύνταγμα, που σκοπό θα έχει να διατηρήσει την ανεξαρτησία και την ειρήνη της Δημοκρατίας και να θεσμοθετήσει τα κοινωνικά μοντέλα, όπου όλοι θα μπορούσαν να ζουν με αμοιβαία αναγνώριση, ισότητα, δικαιοσύνη, ειρήνη και αξιοπρέπεια;