Κάθε πόρος του γερασμένου και παρασιτικού καπιταλιστικού κόσμου είναι ένα πυώδες απόστημα. Αναβλύζει δυσωδία που αναγουλιάζει, δημιουργεί οργή και υπό προϋποθέσεις μπορεί να δώσει ώθηση στην πάλη για την ανατροπή της βαρβαρότητας. 

Αυτό το ξέρουν τα αστικά επιτελεία. 

Από το νησί του Έπστιν, έναν «παράδεισο» αστικής ηθικής που έγινε επίγεια κόλαση της ανθρώπινης ζωής, μέχρι τα εγκλήματα σε βάρος εργαζομένων και μεταναστών στηn Ελλάδα επιχειρείται συνεχώς να συγκαλυφθεί η ουσία των γεγονότων. Να «μένει» ένα βολικό για το σύστημα στίγμα, ανάλογα με το που στοχεύει η προπαγάνδα της κάθε αστικής δύναμης.

• 46 χρόνια χωρίς τον αρχάγγελο της Κρήτης • «Έφυγε» σαν σήμερα 8 Φεβρουαρίου 1980

Από Νίκος Μπογιόπουλος*

Ο Ξυλούρης υπήρξε η άρνηση που επιβεβαιώνει τον κανόνα: «Ουδείς αναντικατάστατος».
Ο Ξυλούρης ήταν μοναδικός. Και αναντικατάστατος.
Το κενό που άφησε η απουσία του στον πολιτισμό του τόπου δεν καλύφθηκε ποτέ.
Ο ένας λόγος ήταν η φωνή του.
Αλλά αν ήταν μόνο η φωνή του, τότε ο Ξυλούρης θα ήταν «απλώς» ένας μεγάλος τραγουδιστής.

Μα ο Ξυλούρης υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν ο ίδιος το «μέτρο» της λεβεντιάς, ήταν ο ίδιος το σύμβολο και μαζί η απόδειξη της ομορφιάς όλων όσων τραγούδησε.

• Η συγκυβέρνηση προωθεί κατάργηση του 8ώρου, απαγόρευση της μερικής απασχόλησης και αυστηροποίηση των αναρρωτικών αδειών

Με τη γερμανική καπιταλιστική οικονομία να υποχωρεί σε σχέση με βασικούς ανταγωνιστές, όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα, το γερμανικό κεφάλαιο «δείχνει τα δόντια του».

Οι επιλογές της συγκυβέρνησης Χριστιανικής Ενωσης (CDU/CSU) - Σοσιαλδημοκρατών (SPD), σε λιγότερο από έναν χρόνο που βρίσκεται στην εξουσία, κινούνται σε δύο βασικούς άξονες:

Τι είναι στ' αλήθεια ο άνθρωπος / Πού να ξέρω ο άνθρωπος τι είναι / Ποιος να το ξέρει τάχα / Δεν ξέρω ο άνθρωπος τι είναι / Ξέρω την τιμή του μονάχα

(Η μπαλάντα του εμπόρου, Μπ. Μπρεχτ)

* * *

Φτήνυνε ο άνθρωπος...

Οι καμπύλες και οι «προβολές» των κερδών πέφτουν, κι άλλο τόσο φτηναίνει ο άνθρωπος.