Με αφορμή μια -πρωτόδικη- καταδίκη

Την επόμενη είδα άλλο βουλευτή της ΝΔ να αναφέρεται στην συγκεκριμένη υπόθεση χαρακτηρίζοντάς την «προσωπική» (!) και από εκείνες τις υποθέσεις στις οποίες θα μπορούσε ο καθένας να… μπλέξει!
Και… ξανατρόμαξα.

Κατόπιν είδα τους Νεοδημοκράτες του «πρώτο τραπέζι πίστα» της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αυτούς τους κέρβερους της αριστείας, τους εκπροσώπους του «πνεύμα και ηθική», τους πεφωτισμένους του «πατρίς, θρησκεία, οικογένεια», να μην γνωρίζουν τίποτα για την πολιτική ταυτότητα των πολιτικά συνηγόρων του πρωτοδίκως καταδικασθέντα. Τους είδα να μην ξέρουν τίποτα για την πολιτική προέλευση των διακινητών της θεωρίας της «σκευωρίας» κατά του πρώην βουλευτή της ΝΔ (και πρώην συνεργάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη). Τους είδα να μετατρέπονται -οβιδιακώς- στους «δεν τον είδαμε, δεν τον ξέρουμε».
Εκεί κι αν… τρόμαξα.    

Ταυτόχρονα είδα τηλεοπτικούς σταθμούς και άλλα ΜΜΕ, απηνείς διώκτες της παρανομίας, ιεροκήρυκες του «νόμου και της τάξης», σεσημασμένους Ιαβέρηδες κατά του παράνομου… καπνίσματος και άλλων τέτοιων απάνθρωπων  εγκλημάτων, να… φουμάρουν αδιάφορα μπροστά στην είδηση της πρωτόδικης καταδίκης. Τους είδα να παρασιωπούν την επικαιρότητα, να παραποιούν πρωτοσέλιδα και να βγάζουν το σκασμό ώστε να μην ψελλίζουν «κιχ» για το θέμα. Ή να κάνουν κάτι ακόμα πιο σιχαμένο: Όταν μιλούν, να κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να απομειώσουν τη σημασία του.
Πάλι… τρόμαξα.

Κατόπιν αυτών, μια κουβέντα (που αφορά όχι μόνο την σιχαμένη τακτική της αποσιώπησης, αλλά και την ομόριζη τακτική του πολιτικού τζογαρίσματος πάνω σε αυτή την υπόθεση):
Μακάρι -το εννοώ- στο εφετείο ο εν λόγω να αθωωθεί (όχι μόνο γι’ αυτόν, αλλά γιατί αρκετά φορτώθηκε τούτη η κοινωνία με κάθε λογής σαπίλα). Μέχρι τότε, όμως, υπάρχει μια πρωτόδικη απόφαση. Και ο τρόπος που συμπεριφέρεται κανείς στο άκουσμά της ή την διαχειρίζεται πολιτικά και μιντιακά, είναι δηλωτικός της δικής του ή μη σαπίλας.

* Ημεροδρόμος