Η ανάπτυξη της κοινωνικής συνεννόησης και η ωφελιμότητά της

Είναι γεγονός ότι υπάρχει ευρύ φάσμα συνεννόησης μεταξύ των εταίρων αλλά τις πλείστες φορές σκαλώνει στα επιμέρους μεγάλα και μικρά συμφέροντα, τις ιδεοληψίες τα διαφορετικά κριτήρια τον τοπικισμό και οδηγούν τα υποτιθέμενα έργα ανάπλασης και ανάπτυξης στον παραμερισμό, την αύξηση του κόστους εκτέλεσης τους στις πρόσκαιρες λύσεις, την κακοδιαχείριση, διαφθορά, υπανάπτυξη, στην απομάκρυνση των τοπικών και ξένων επενδύσεων, την μη λειτουργία του σωστού και δίκαιου κράτους, στην ανισότητα μεταξύ των πολιτών στην αναποτελεσματική δικαιοσύνη και στη λήψη οριστικών και τελεσίδικων αποφάσεων καθώς επίσης στο άνοιγμα νέων μελετημένων έργων ανάπτυξης και προόδου.

Όλες οι προωθήσεις και τα εκτελεσθέντα έργα παρουσιάζουν σοβαρότατες ελλείψεις, αδυναμίες, εξυπηρέτηση συμφερόντων και οδηγούν τους πολίτες σε αυξημένα κόστα, ταλαιπωρίες και στο περιπλέον κόστος επιδιορθώσεων λαθών χωρίς να οδηγούν σε θετικές λύσεις.

Αυτές οι αδυναμίες παρατηρούνται στον πολεοδομικό σχεδιασμό, την ανάπτυξη οικιστικών μονάδων και οικισμών, την επιχειρηματική δραστηριότητα, στο οδικό και κυκλοφοριακό δίκτυο, στην ανάπτυξη του ιδιωτικού μέσου για λύση του προβλήματος του συγκοινωνιακού προβλήματος, της έλλειψης χώρου στάθμευσης, των πολλαπλών δυστυχημάτων και τόσων άλλων.

Ψηφίζοντας νόμους και επιβάλλοντας πρόστιμα δεν λύνονται τα υπάρχοντα προβλήματα γιατί οι πολίτες δεν έχουν προσφερόμενες λύσεις στα χέρια τους αλλά μόνο ταλαιπωρίες και να βάζουν το χέρι στην τσέπη τους που τους οδηγούν μακρά από του σεβασμού προς το κράτος τους. Δυστυχώς η σημερινή λειτουργία του κράτους κατήντησε ένας βρικόλακας για τον απλό πολίτη και τον απομακρύνει από αυτό.

Με όλα τα αναφερόμενα επιβάλλεται μια ριζική αναστήλωση πολιτείας και κοινωνίας που θα επέλθει μόνο μέσα από μια πραγματική συμμετοχή και συνεννόηση όλων των εμπλεκόμενων μερών.

Οι ορθολογικές μελέτες και οι κοινωνικές συνεννοήσεις θα δώσουν λύσεις στα υφιστάμενα προβλήματα και θα καταστήσουν λειτουργικό το όλο σύστημα και το ίδιο το κράτος και κοινωνία και το οποίο θα μπορέσει να παρευρίσκεται στις προκλήσεις του 21^ου αιώνα.

1. Εκτός των αναφερομένων προβλημάτων επιβάλλεται σοβαρή στροφή και συνδιάρθρωσης των δομών και φορέων της κυβέρνησης, ανάπτυξης νέων θέσεων στελεχών του Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα, καλύτερης αξιοποίησης και εκπαίδευσης του ανθρώπινου δυναμικού στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα καθώς επίσης της σωστής λειτουργίας του συστήματος της ορθής πληροφόρησης και διαφάνειας.
2. Το φορολογικό σύστημα είναι ένα πρόβλημα που σκαλώνει και επιβάλλεται να υιοθετηθεί ένα απλό φορολογικό και σταθερό φορολογικό σύστημα που να καλύπτει ολόκληρη την λειτουργικότητα της πολιτείας (εκτελεστική, κεντρική εξουσία, δήμους και κοινοτικά συμβούλια).
   Επίσης πρέπει να αντιμετωπισθεί ριζικά και τελεσίδικα το πρόβλημα των ανείσπρακτων φόρων και φοροδιαφυγής που επωφελούνται οι έχοντες και κατέχοντες καθώς επίσης το μεγάλο κεφάλαιο.
3. Επίσης θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ορθά και ριζικά το όλο πρόβλημα του υγειούς ανταγωνισμού για να μην υπάρχουν καρτέλ, καθώς επίσης πόρτες και παράθυρα για τις μεγάλες επιχειρήσεις καθώς επίσης των ακαθόριστων ωραρίων και εκείνων των Κυριακών.
4. Για το θέμα της απασχόλησης και της αδήλωτης εργασίας επιβάλλεται όπως ληφθούν τέτοια μέτρα που θα επαυξάνουν την απασχόληση και την μείωση του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων και τέτοιων μέτρων που θα βελτιώνουν την ασφάλεια του βιοτικού επιπέδου του εργατικού δυναμικού καθώς επίσης της υιοθέτησης συλλογικών συμβάσεων στις κλαδικές επιχειρήσεις.
5. Αναφορικά με το συνταξιοδοτικό θα πρέπει να υπάρξει ένας εξορθολογισμός σχετικά με τις συντάξεις του προσωπικού που εργάζεται με συμβάσεις «αορίστου χρόνου» καθώς επίσης και με τις πολλαπλές συντάξεις που λαμβάνουν ένας πολύ σεβαστός κυπρίων και δημιουργά ανισότητες και πολλαπλές ταχύτητες συνταξιοδότησης για μια μερίδα ευνοούμενων πολιτών. Επιβάλλεται όπως τεθεί τέλος στην εισφοροδιαφυγή την οποία επωφελούνται οι κάτοχοι μεγάλου κεφαλαίου ενώ οι μικροί καταδιώκονται ποινικώς.
6. Επιβάλλεται όπως ξαναμελετηθεί το σχέδιο κοινωνικής προστασίας και η αντίκρυση του όλου θέματος των κόκκινων δανείων, κατοικίας, στέγασης επιχειρήσεων και συμπεριφοράς των τραπεζών και του μονοπωλίου που προέκυψε από την οικονομική κρίση και της απουσίας ουσιαστικών μέτρων προστασίας.
   Γι’ αυτό απαιτείται (α) ένα τυποποιημένο σύστημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων με μακρά διάρκεια αποπληρωμής τούτων (β) διαγραφή των εξοργιστικών τόκων (γ) η πολιτική των αναδιαρθρώσεων να είναι η ίδια για τα όλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα διαφανής και ενιαία.
   Η αλλαγή της στρατηγικής για τα κόκκινα δάνεια από μέρους των τραπεζών θα ωφελήσει τις ίδιες, οικονομία, τις επιχειρήσεις και επενδύσεις, και θα δώσει επίσης θάρρος στις νέες γενιές να φτιάξουν την ζωή τους.
7. Η αξιοποίηση της δημόσιας θα πρέπει να γίνει μέσα στα πλαίσια ενός αναπτυξιακού προγράμματος και όχι στα πλαίσια αποπληρωμής δημοσίου χρέους.
8. Όσον αφορά το πρόβλημα της υγείας στον τόπο μας είναι τεράστιο και διαπερνά μέσα από ποικίλα συμφέροντα που θέτουν εμπόδια στην εφαρμογή και λειτουργία του ΓΕΣΥ.
   Εκτός τούτου υπάρχουν και πάμπολλες αδυναμίες στη λειτουργία του δημόσιου τομέα υγείας όπου (α) απαιτείται η ενδυνάμωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας (β) η λειτουργία και βελτίωση του καθεστώτος διοίκησης των νοσοκομείων (γ) η υιοθέτηση νέων τεχνολογιών και ψηφιακών πλατφόρμων σε όλο το εύρος του υγειονομικού συστήματος (δ) εξορθολογιμός της αναλογίας ιατρών νοσηλευτικού προσωπικού κλπ.
9. Η δικαιοσύνη δεν μένει πίσω στα προβλήματα και αυτό φαίνεται από τον όγκο των εκκρεμών υποθέσεων της απουσίας ηλεκτρονικής δικαιοσύνης, την ελλιπή στελέχωση της ανάπτυξης νέων κλάδων για εκδίκαση των εκκρεμούντων υποθέσεων, της παρουσίας εξωδικαστικού συμβιβασμού κλπ. Όλες αυτές οι αδυναμίες εμποδίζουν την ανάπτυξη και τον ερχομό νέων επενδύσεων.
10. Ο χρηματοοικονομικός τομέας έχει πάρα πολλές αδυναμίες όπως είναι (α) η βελτίωση της λειτουργίας του συστήματος (β) οι μακρόσυρτες ουρές (γ) χρηματοδότηση (δ) χρηματική ανεπάρκεια (ε) ο μη σεβασμός προς τον πελάτη που λόγω του υπάρχοντος μονοπωλιακού καθεστώτος αφαιρεί για κάθε τραπεζική πράξη από αυτό μικρό χρηματικό ποσό για να αυξήσει την κερδοφορία του. Γι’ αυτό το κράτος έχει άμεση ευθύνη γι’ αυτή την συμπεριφορά των τραπεζών.
11. Ο κλάδος της εκπαίδευσης χρειάζεται (α) άμεση λύση των προβλημάτων του (β) πλατιά μεταρρύθμιση (γ) νέα δομή σε όλους τους κλάδους της (δ) στροφή προς τα τεχνικά επαγγέλματα και παραγωγή (ε) νέους πόρους (στ) συμπληρωματική κατάρτιση των εκπαιδευτικών σε ποικιλία θεμάτων (ζ) νέα εκπαιδευτικά προγράμματα που θα συμπληρώσουν τα υπάρχοντα κενά και να δίδει το παρόν του στις προκλήσεις του 21^ου αιώνα.

Κλείνοντας αυτό το σοβαρότατο θέμα της συναίνεσης, τονίζουμε ότι αυτή μπορεί να επιτευχθεί σε διάφορους τομείς οι οποίοι θα συμβάλουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας και ευημερίας της καθώς επίσης θα συμβάλλουν στην σωστή λειτουργία του κράτους, δημοκρατίας, δικαιοσύνης και εφαρμογής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.