«Στην κρίση του ευρώ, οι βόρειες χώρες της Ευρωζώνης επέδειξαν αλληλεγγύη στις χώρες σε κρίση. Ως σοσιαλδημοκράτης, πιστεύω ότι η αλληλεγγύη είναι εξαιρετικά σημαντική. Όποιος, όμως, τη ζητά, έχει και υποχρεώσεις. Δεν μπορώ να ξοδεύω όλα τα χρήματά μου σε ποτά και γυναίκες και στη συνέχεια να ζητώ τη στήριξή σου. Αυτή η αρχή ισχύει σε προσωπικό, τοπικό, εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο».

Η απαράδεκτη αυτή δήλωση του Γερούν Ντάιζελμπλουμ στην Frankfurter Allgemeine Zeitung αποτελεί πραγματική πρόκληση για τους λαούς και τους εργαζόμενους. Αφενός για τις σεξιστικές και ρατσιστικές της προεκτάσεις. Αφετέρου όμως προκαλεί την υπομονή που δείχνουν οι λαοί στην Ε.Ε. και οι εργαζόμενοι τους.

 Πριν μερικές μέρες οι σύλλογοι Κυπρίων και Ελλαδιτών φοιτητών του London School of Economics διοργάνωσαν συνέδριο με θέμα «Ελλάδα και Κύπρος σε Περιόδους Αναταραχής - Ο Δρόμος Μπροστά μας». Ένα κρίσιμο και ταυτόχρονα ευαίσθητο θέμα που αναδείχθηκε από τους Κύπριους και Ελλαδίτες φοιτητές του βρετανικού πανεπιστημίου είναι τα τραγικά δεδομένα της δικής τους χαμένης γενιάς, όπως οι ίδιοι το αντιλαμβάνονται, ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης.  Όπως ελέχθη, η ανεργία ανάμεσα στους νέους στην Ελλάδα και την Κύπρο κυμαίνεται στο 45% και 35% αντίστοιχα.