Γράφει: Κώστας Λουλουδάκης (Ιουλιανός)*

Ήταν το 1946, όταν ο Αμερικάνος οικονομολόγος Kenneth Boulding στην 57η συνδιάσκεψη της Αμερικανικής Οικονομικής Ένωσης με κυνισμό ομολογούσε:«Ο σημερινός Κόσμος ζει κάτω από το αφόρητο καταπιεστικό δίλημμα: είτε θα διευρύνει την κατανάλωση ακολουθώντας τον δρόμο του πολέμου, είτε θα μειώνει την παραγωγή ακολουθώντας το δρόμο των κρίσεων και της ανεργίας». Δηλαδή, για να διατηρηθεί ο καπιταλισμός, οι φορείς του δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μορφή βίας για να τον κρατήσουν στην ζωή.

Όμως ο «δρόμος των κρίσεων και της ανεργίας» στερούνταν ιδεολογίας και ορθολογισμού. Άρα, χρειαζόταν νέα δομικά στοιχεία και εξειδίκευση, διότι οι φιλελεύθερες ορθοδοξίες του ανταγωνισμού και της ελεύθερης αγοράς είχαν χάσει, από την δεκαετία του 1930, με αφορμή το «μεγάλο Κραχ», κάθε ίχνος αξιοπιστίας.

* Αυξήθηκε κατά κατά 7,6 τρις μέσα στο 2016 και 70 τρις και πλέον την τελευταία δεκαετία!

Το 325% του παγκόσμιου ΑΕΠ έφθασε το παγκόσμιο (σ.σ. ιδιωτικό και δημόσιο) χρέος το 2016, το οποίο στο σύνολό του ανήλθε σε 215 τρισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με μια έκθεση του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Ινστιτούτου (Institute for International Finance, IIF), που αναφέρει πως η βασική αιτία της ταχείας αύξησής του ήταν η έκδοση χρεογράφων από μέρους των αναπτυσσόμενων οικονομιών.