Ένα -και μοναδικό- ποίημα του Λένιν
- Written by eKypros
- Be the first to comment!
• Σε μετάφραση Κώστα Βάρναλη
Γράφει: Ανδρέας Δενεζάκης*
Το καλοκαίρι του 1907, μετά την κατάπνιξη της Επανάστασης του 1905, ο 37χρονος Λένιν, ύστερα από τη διάλυση της 2ης Δούμας, όπως και πολλοί άλλοι αγωνιστές του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, που κινδύνευαν να συλληφθούν, διέφυγε στο εξωτερικό. Ο Λένιν πέρασε στη Φιλανδία όπου έμεινε για μερικούς μήνες στο χωριό Σεϊβίστα στις ακτές της Βαλτικής.
Σε περιπάτους εκεί στις ακτές της Βαλτικής ο Λένιν με οι σύντροφοί του, φυγάδες κι αυτοί, μιλούσαν συχνά για ζητήματα του Κόμματος. Μια μέρα ο Λένιν έκανε την παρατήρηση πως το Κόμμα το Σοσιαλδημοκρατικό δε χρησιμοποιούσε αρκετά την Ποίηση για την προπαγάνδα του στις μάζες. Ο συνομιλητής του επισήμανε πως η χρησιμοποίηση της ποιητικής φόρμας για την επαναστατική προπαγάνδα δεν είναι πράγμα εύκολο, γιατί η ποιητική δημιουργία δεν είναι ικανότητα του καθενός και πως ένας αγωνιστής που μπορεί να συντάξει μια καλή μπροσούρα δε μπορεί με την ίδια ευκολία να συνθέσει ένα ποίημα.
Ο Λένιν διαφώνησε και διατύπωσε την γνώμη πως με μια καλή επαναστατική θέληση και σκέψη μπορεί να γίνει ένα επαναστατικό ποίημα. Ο φίλος του τον προκάλεσε να δοκιμάσει. Κι αυτός βάλθηκε αμέσως να συνθέσει ένα «ποίημα» και μετά τρεις μέρες το είχε έτοιμο.
